پارک ملی بمو

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

مختصات: ۲۹°۴۰′۲۱″ شمالی ۵۲°۴۶′۰۱″ شرقی / ۲۹.۶۷۲۳۶۶۹° شمالی ۵۲.۷۶۷۰۰۲۱° شرقی / 29.6723669; 52.7670021


نوع منطقه پارک ملی
کشور ایران
استان فارس
وسعت ۴۸۰۷۵ هکتار[۱]
اهمیت گردشگاهی و پژوهشی، وجود گونه‌های نادر جانوری
اقلیم معتدل

پارک ملی بمو از پارک‌های ملی ایران در استان فارس است. این پارک که نامش را از کوه بمو گرفته است، در شمال شهر شیراز قرار دارد و در 10 کیلومتری شهر قرار دارد.[۲] این پارک حدود ۴۰ سال است مورد حفاظت قرار گرفته و در بخش زرقان - مسیر تخت جمشید واقع شده‌است.[۳] پارک ملی بمو ۴۸ هزار هکتار وسعت دارد و یکی از مناطق چهارگانه طبیعی در استان فارس است.[۳] طی چند سال گذشته همواره شاهد آتش سوزیهای متعدد در این منطقه حفاظت شده بوده ایم به گونه ای که در یکی از آتش سوزیها گونه های زیادی از حیات وحش و گیاهان در آتش سوختند.[۴]

تاریخچه پارک ملی بمو[ویرایش]

محدوده‌ فعلی‌ پارک‌ ملی‌ بمو در سال‌ ۱۳۴۱ تحت‌ عنوان‌ منطقه‌ شکار ممنوع‌ با وسعتی‌ حدود ۱۰۰۰۰۰ هکتار توسط کانون‌ شکار ایجاد شد و در سال‌ ۱۳۴۶ پس‌ ازتشکیل‌ سازمان‌ شکاربانی‌ و نظارت‌ بر صید منطقه‌ شکار ممنوع‌ به‌ منطقه‌ حفاظت‌ شده‌ وسپس‌ به‌ پارک‌ وحش‌ بمو تغییر نام‌ داد و بالاخره‌ در سال‌ ۱۳۵۴ با ایجاد سازمان‌ حفاظت‌ محیط زیست‌، این‌ منطقه‌ که‌ وسعت‌ آن‌ معادل‌ ۴۸۶۷۸ هکتار بود به‌ نام‌ پارک‌ ملی‌ بمو تغییر نام داد.[۵]

پوشش جانوری[ویرایش]

پارک ملی بمو از لحاظ شمار حیوانات و تنوع حیات‌وحش، بعد از پارک‌های ملی گلستان و ارومیه در مقام سوم اهمیت می باشد هرچند چندان شناخته شده نمی باشد.[۲] در زیستگاه طبیعی بمو، علاوه بر پلنگ، پستاندارانی از جمله، آهو، قوچ و میش، بز و پازن و پرندگانی همچون عقاب طلایی زندگی می‌کنند و کفتار، گربه جنگلی، گربه وحشی و جغد کوچک و شاه بوف از دیگر حیوانات این منطقه می باشند شمار پلنگ‌های این منطقه در سال ۹۲ شش قلاده برآورد شده‌است.[۶]

پوشش گیاهی[ویرایش]

این پارک ملی دارای ۱۱۲ گونه جانوری ۶۹ گونه پرنده و ۲۱ گونه پستاندار، ۱۹ گونه خزنده و ۳ گونه دو زیست و همچنین گونه‌های مختلف گیاهی می‌باشد.[۷]

تهدیدات منطقه[ویرایش]

از جمله عوامل تهدید کننده پارک ملی بمو می توان به موارد ذیل اشاره نمود : پادگان ها و مراکز نظامی متعدد حاشیه پارک و پروژه های عمرانی شامل :راه آهن شیراز – اصفهان ، کمربند شمال شرق شیراز ، خطوط انتقال نفت سروستان و میعانات گازی آغاردالان – پالایشگاه شیراز ، توسعه پالایشگاه شیراز ، خطوط انتفال برق و ....[۸]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]