کوه شاهو

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

مختصات: ۳۵°۱۸′شمالی ۴۶°۱۵′شرقی / ۳۵٫۳°شمالی ۴۶٫۲۵°شرقی / 35.3; 46.25 (Shaho, Iran)

شاهو
Shaho Mountain (5).jpg
ارتفاع ۳۳۹۰
ترجمه جایگاه شاه (زبان کردی)
تلفظ Shāho
مکان
مکان پاوه
رشته‌کوه رشته کوه زاگرس
مسیر مسیر غربی

شاهو نام کوهستانی در شمال غرب استان کرمانشاه و بلندترین قله این کوهستان به زبان کردی حەوێ خانی نام دارد که در شمال شرقی دهستان شمشیر به ارتفاع۳۳۹۰متر واقع گردیده است.این رشته کوه از شرق سلیمانیه تا شمال شهر روانسر امتداد یافته‌است. ازدیگر قلل این رشته کوه زاولی ۳۳۵۵، پیرخدر ۳۳۰۳ نور ۳۳۲۶ تخت ۳۲۰۸ را می‌توان نام برد. رشته کوه شاهو بخشی از رشته کوه‌های زاگرس بوده و در مرز دو استان کردستان و استان کرمانشاه و نزدیک به رودخانه سیروان قرار دارد. این کوه از سنگهای آهکی تشکیل یافته و کارستی می‌باشد به همین دلیل حفره و غارهای زیادی بر اثر انحلال همین مواد آهکی در آن بوجود آمده است که غار قوری قلعه و کاوات نمونه‌هایی از آن‌ها می‌باشد.

این کوه از مهم‌ترین و معروفترین کوه منطقه هورامان است. این کوهستان از طبیعت زیبا و دست نخورده‌ای برخوردار است. شاهو در شرق منطقه هورامان قرار دارد و دارای چکادهای معروفی چون پیازدول در نزدیکی شهر پاوه و نور در نزدیکی روستای داریان است.

ده‌ها نوع گل و گیاه در ارتفاعات مختلف آن رویش دارند که ازمیان آن‌ها می‌توان به چنور، بوژانه، هلاله برم، قه‌قڵه‌بازی، وه‌رکه‌مه‌ر، به‌رزه ڵنگ، از گیاهان خوراکی آویشن کوهی، پیاز، تره، کنگر، پیچک، غاز، قارچ، شنگ، سووره‌بنه، گه‌وڵه، پیژۆکی، قاڵاوقنذ، هاله‌کوک، که‌دارای غده‌ای مانند سیب زمینی یا شلغم شیرازی بوده، نینۆر (گنۆر) که شباهت به ریواس داشته و غیره اشاره کرد. برخی از این گیاهان علوفه‌ای برخی خوراکی برخی معطر و خوشبو و تعدادی سمی و تعدادی نیز دارای خواص درمانی هستند و پوشش گیاهی آن از لحاظ درختان (شرو، کیکف) و درختچه‌های به نام‌های بادام کوهی یا به‌زبان اورامی چغاله، ته‌نگه‌ز، گون از انواع متفاوت منیژه که از آن کتیرای با کیفیت عالی برداشت می‌شود. زالزالک، و برالوک یا آلبالوی وحشی که در اواسط تابستان میوه آن به رنگ‌های سیاه و قرمز و زرد و نارنجی بوده و از لحاظ درمانی هسته آن ضد انگل آسکاریس می‌باشد.

خرس، روباه، شغال، گرگ و پلنگ خرگوش و بز کوهی که بنا به علت شکار بی‌رویه نزدیک به انقراض بوده، و از پرندگان کبک و تیهو، از جمله جانوران موجود در شاهو هستند. در دامنه ارتفاعات شاهو تعداد بسیار زیادی چشمه وجود دارند که تأمین کننده آب کشاورزی و همچنین آب آشامیدنی شهرهای پاوه و روانسر و تعدادی روستاهای منطقه هستند.

مسیرهای صعود[ویرایش]

برای رسیدن به قله شاهو مسیرهای متفاوتی وجود دارد که همه آن‌ها را می‌توان در قالب مسیرهای زیر گنجاند:

مسیر غربی با شروع از روستای شمشیر یا تازه آباد که مسیر رایج و کوتاه صعود است. مسیر شرقی با شروع از روستای پالنگان یا روستای دیوازنو که به علت مسافت زیاد با شیب کمتری همراه است و در نهایت مسیر خط الراسی که مسیر طولانی است؛ و همچنین مسیر شهر پاوه به سمت قله زاولی و منطقه زیبا و برف گیر پیاز دول.[۱]

کوه شاهو در فرهنگ کردها و وجه تسمیه آن[ویرایش]

کوهستان شاهو چنان در فرهنگ کردها و به ویژه کردهای هورامان نقش دارد که نام آن را بر روی پسران می‌گذراند. همچنین در ادبیات کردی تأثیر زیادی گذاشته و مایهٔ الهام شاعران بسیاری برای سرایش اشعار کردی بوده‌است.

" شا " در بعضی گویش‌های کردی به معنی دیدن و تماشا کردن است. و " هو " برای توصیف صفاتی همچون بلند ،طولانی ، دور و دراز و ... به کار می رود. همان طور که در فارسی هم باب است و مثلاً میگویند: هو کی میره این همه راهو! و وجه تسمیه "شاهو"هم همین است یعنی بسیار بلند.

منابع[ویرایش]

  • اطلس گیتاشناسی استان‌های ایران، تهران ۱۳۸۳.

پیوند به بیرون[ویرایش]

صفحه قله شاهو در جلودار