قطر

مختصات: ۲۵°۱۸′ شمالی ۵۱°۳۱′ شرقی / ۲۵٫۳۰۰°شمالی ۵۱٫۵۱۷°شرقی / 25.300; 51.517
از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
دولت قطر

دولة قطر (عربی)
قطر
شعار: الله الوطن الأمیر
خدا، وطن، امیر
سرود: السلام الأمیری
درود بر امیر
موقعیت و گستره کشور قطر (سبز تیره) در شبه‌جزیرهٔ عربستان.
موقعیت و گستره کشور قطر (سبز تیره) در شبه‌جزیرهٔ عربستان.
پایتختدوحه
۲۵°۱۸′ شمالی ۵۱°۳۱′ شرقی / ۲۵٫۳۰۰°شمالی ۵۱٫۵۱۷°شرقی / 25.300; 51.517
بزرگترین شهرپایتخت
زبان(های) رسمیعربی[۱]
زبان(های) رایجانگلیسی
گروه‌های قومی
(۲۰۱۵)[۲]
دین(ها)
(۲۰۲۰)[۳]
نام(های) اهلیتقطری
حکومتپادشاهی مشروطهٔ متمرکز اسلامی با نظام پارلمانی
• امیر
تمیم بن حمد
خالد بن خلیفه
قوه مقننهمجلس شورا
تأسیس
۱۸ دسامبر ۱۸۷۸
• اعلام استقلال

۱ سپتامبر ۱۹۷۱
• استقلال از بریتانیا

۳ سپتامبر ۱۹۷۱
مساحت
• کل
۱۱٬۵۸۱ کیلومتر مربع (۴٬۴۷۱ مایل مربع) (۱۵۸م)
• آبها (٪)
۰٫۸
جمعیت
• برآورد سال ۲۰۲۰
۲٬۷۹۵٬۴۸۴[۴] (۱۳۹م)
• سرشماری ۲۰۱۰
۱٬۶۹۹٬۴۳۵[۵]
• تراکم
۱۷۶ بر کیلومتر مربع (۴۵۵٫۸ بر مایل مربع) (۷۶م)
تولید ناخالص داخلی (GDP)  برابری قدرت خرید (PPP)برآورد ۲۰۲۲ 
• کل
۳۱۵٫۲۹۹ میلیارد دلار[۶] (۵۱م)
• سرانه
۱۱۲٬۷۸۹ دلار[۶] (۴م)
تولید ناخالص داخلی (GPD) (اسمی)برآورد ۲۰۲۲ 
• کل
۲۳۶٫۲۵۷ میلیارد دلار[۶] (۵۶م)
• سرانه
۸۴٬۵۱۴ دلار[۶] (ششم)
شاخص جینی (۲۰۰۷)۴۱٫۱[۷]
شاخص توسعه انسانی (۲۰۱۹)بی‌تغییر ۰٫۸۴۸[۸]
۴۵م
واحد پولریال قطر (QAR)
منطقه زمانییوتی‌سی (AST)
جهت رانندگیراست[۹]
پیش‌شماره تلفنی+۹۷۴
کد ایزو ۳۱۶۶QA
دامنه سطح‌بالا

قَطَر (عربی: قطر: [ˈqatˤar]؛ تلفظ بومی محلی: [ˈɡɪtˤɑr][۱۰][۱۱] با نام رسمی دولت قطر،[الف] کشوری در غرب آسیا است که در شمال شرقی شبه‌جزیرهٔ عربستان قرار دارد و تنها با عربستان سعودی مرز زمینی مشترک دارد و توسط خلیج فارس احاطه شده‌است. پایتخت این کشور دوحه است که بیش از ۸۰ درصد جمعیت کشور را در خود جای داده‌است.

در اوایل سال ۲۰۱۷، کل جمعیت قطر ۲٫۶ میلیون نفر بود: ۳۱۳٫۰۰۰ تن شهروند قطری و ۲٫۳ میلیون نفر مهاجر.[۱۲] از نظر درآمد سرانه، چهارمین کشور قدرتمند بر پایهٔ سرانهٔ تولید ناخالص داخلی،[۱۳] و ششمین کشور بر پایهٔ سرانهٔ درآمد ناخالص ملی است.[۱۴] قطر توسط سازمان ملل متحد به عنوان کشوری با توسعهٔ انسانی بسیار بالا طبقه‌بندی شده‌است و دارای سومین رتبهٔ برتر شاخص توسعهٔ انسانی در جهان عرب است.[۱۵] اقتصاد قطر اقتصادی با درآمد بالا است که سومین ذخایر بزرگ گاز طبیعی جهان را در اختیار دارد.[۱۶] قطر بزرگترین صادرکنندهٔ گاز طبیعی مایع[۱۷] و بزرگترین صادرکنندهٔ دی‌اکسید کربن در جهان است.[۱۸]

در سال ۱۸۶۸ معاهده‌ای میان محمد بن ثانی آل ثانی با بریتانیایی‌ها امضا شد که طبق آن، بریتانیا جدایی قطر را به رسمیت شناخت و از آن پس تا کنون این منطقه به عنوان یک سلطنت موروثی توسط خاندان ثانی اداره شده‌است. پس از دوران امپراتوری عثمانی، قطر در اوایل سدهٔ بیستم تحت‌الحمایهٔ بریتانیا قرار گرفت تا اینکه در سال ۱۹۷۱ به استقلال رسید. امیر کنونی این کشور تمیم بن حمد آل ثانی است که تقریباً اختیار کامل اجرایی و قانونگذاری را در اختیار دارد و بنا بر قانون اساسی قطر کنترل قوهٔ قضاییه نیز برعهدهٔ اوست.[۱۹] انتصاب نخست‌وزیر و کابینه نیز توسط امیر انجام می‌شود. مجلس شورای قطر که بخشی از اعضای آن انتخابی است و بخشی دیگر توسط امیر منصوب می‌شوند، توانایی قانونگذاری محدود و همچنین عزل وزرا را دارد.

در سدهٔ بیست‌ویکم، قطر به‌عنوان یک قدرت مهم در جهان عرب ظاهر شد. این امر از طریق منابع عظیم مالی و همچنین گروه رسانه‌ای در حال گسترش جهانی خود، مانند الجزیره محقق شد. بنا بر برخی گزارش‌ها، قطر به برخی از گروه‌های فعال در بهار عربی کمک مالی کرده بود.[۲۰][۲۱][۲۲] قطر به عنوان یک قدرت متوسط شناخته شده‌است.[۲۳][۲۴] جام جهانی فوتبال ۲۰۲۲ در قطر برگزار خواهد شد و این کشور را به اولین کشور مسلمان و عربی که میزبان این رویداد است تبدیل می‌کند.[۲۵] بازی‌های آسیایی ۲۰۳۰ نیز در قطر برگزار خواهد شد.[۲۶]

دین رسمی این کشور اسلام[۲۷] و زبان رسمی آن زبان عربی است و از زبان انگلیسی معمولاً به عنوان زبان دوم استفاده می‌شود. واحد پول قطر ریال و مساحت آن ۱۱٬۴۹۳ کیلومتر مربع است.[۲۸]

ریشه‌شناسی نام[ویرایش]

پلینیوس، نویسندهٔ رومی، اولین گزارش مربوط به ساکنان این شبه‌جزیره در حدود اواسط سدهٔ یکم میلادی را مستند کرده‌است و از آنها به عنوان "Catharrei" یاد می‌کند، نامی که ممکن است از نام یک سکونتگاه محلی برجسته گرفته شده‌باشد. /[۲۹][۳۰] یک قرن بعد، بطلمیوس اولین نقشهٔ شناخته‌شده را برای نشان دادن شبه جزیره تهیه کرد و از آن تحت عنوان Catara یاد کرد.[۳۰][۳۱] این نقشه همچنین به شهری به نام "Cadara" در شرق شبه جزیره اشاره داشت.[۳۲] اصطلاح 'Catara' (ساکنان، Cataraei)[۳۳] به‌طور انحصاری تا سدهٔ هجدهم استفاده می‌شد، پس از آن 'Katara' به عنوان رایج‌ترین املای شناخته‌شده ظاهر شد.[۳۲] در نهایت، پس از چندین تغییر - 'Katr', 'Kattar' and 'Guttur' - مشتق مدرن قطر به عنوان نام کشور پذیرفته شد.[۳۴]

در عربی نوین معیار، این نام به صورت [ˈqɑtˤɑr] تلفظ می‌شود، در حالی که در عربی خلیجی [ˈɡitˤar] است.[۳۵]

جغرافیا[ویرایش]

نگاره ماهواره‌ای قطر

شبه جزیره قطر از شمال شرق عربستان به طول ۱۶۰ کیلومتر به داخل خلیج فارس گسترده شده‌است. قطر میان عرض‌های ۲۴° و۲۷° شمالی و طول ۵۰° و۵۲° شرقی جای گرفته‌است. خاک این کشور، مسطح بوده و از یک صحرای خشک ماسه‌ای و شنی تشکیل شده‌است. در جنوب خاوری خاک قطر خلیج فارس از طریق باریکه‌ای وارد خاک شبه‌جزیره شده و دریاچه‌مانند کوچکی را پدیدآورده که خور العُدَید یا «دریای درونی» نامیده می‌شود. پیرامون این خور را تپه‌ماهورهایی از شن‌های روان دربر گرفته‌است.

بلندترین نقطه قطر «قُرَین ابوالبول» است به بلندای ۱۰۳ متر (۳۳۸ فوت) در جبل دُخان (کوه دود). جبل دخان رشته‌ای از برون‌زدهای کم‌ارتفاع از جنس سنگ آهک در غرب قطر است. جبل دخان از شمال به جنوب امتداد دارد و از زیکریت از طریق ام باب تا مرز جنوبی قطر ادامه می‌یابد. میدان‌های اصلی نفت داخل خشکی قطر در منطقه جبل دخان واقع شده اما میدان‌های گاز طبیعی این کشور در آب‌های شمال غرب شبه جزیره قرار دارند.

آب و هوای قطر بیابانی است. در این کشور زمستان، هوایی خنک دارد. در زمستان در اثر توده هوایی سودانی باران‌های سیل آسایی در این کشور می‌بارد که خسارت به بار می‌آورد؛ ولی تابستان هوایی شرجی و گرم دارد.

شهرهای قطر عبارت‌اند از وکره، خور، دخان، زباره، شمال، مسیعید، راس لفان. شهر جدیدی به نام لوسیل و شهرکی جزیره‌ای به نام مروارید قطر نیز در این کشور در دست ساخت هستند.

تاریخ[ویرایش]

قطر یکی از چندین شیخ‌نشین نوبنیاد واقع در شبه‌جزیره عربستان است. منطقه قطر از دیرباز بخشی از منطقه تحت فرمان شاهنشاهی ساسانی بوده‌است. در بسیاری از دوره‌های باستانی همه کرانه جنوبی خلیج فارس بخشی از دولت ساسانی بوده و توسط ساتراپهای ساسانی اداره می‌شد. به نوشته دانشنامه بریتانیکا «پیش از تصرف توسط امپراتوری عثمانی، قطر برای سال‌های طولانی تحت حاکمیت حکومت ایران بوده و هر سال سه هزار روپیه برای حق ماهی‌گیری و صید مروارید، مالیات پرداخت می‌کرده‌است».

در سال ۱۷۰۰ میلادی، مهاجران در حدود مرزهای کنونی قطر، شهرک‌هایی ساختند و به صید مروارید، ماهی و تجارت مشغول شدند.[۳۶]

از سال ۱۸۷۱ تا ۱۹۱۳ قطر در تصرف امپراتوری عثمانی بود. در ۲۹ ژوئیه ۱۹۱۳ قراردادی بین دولت بریتانیا و دولت عثمانی به امضاء رسید که به موجب یکی از بندهای آن دولت عثمانی از حاکمیت بر قطر صرف نظر کرد. پس از جنگ جهانی اول بسیاری از امیرنشین‌های منطقه، جذب عربستان سعودی یا امارات متحده عربی شدند ولی قطر از این روند جدا ماند.

با خروج نیروهای عثمانی، دولت بریتانیا حکومت «شیخ عبدالله بن جامع» حاکم قطر را به رسمیت شناخت و در سال ۱۹۱۶ قراردادی همچون دیگر قراردادهای خود با شیوخ امارات خلیج فارس با این شیخ به امضاء رساند. از این تاریخ، قطر تا زمان استقلال خود در سال ۱۹۷۱، تحت‌الحمایه بریتانیا بود. در عوض تحت‌الحمایه بودن، بریتانیا امنیت این کشور را تضمین می‌کرد.[۳۶]

در ۱۹۳۵ میلادی طایفه‌ای از اعراب بنی یاس مقیم ابوظبی به علت نارضایتی بودن از «شخبوط بن سلطان آل نهیان» حاکم ابوظبی به جنوب کوچیده و در منتهی‌الیه کرانه باختری ابوظبی یعنی خور العدید اقامت گزیدند. این مسئله سرآغاز اختلاف جدی میان ابوظبی و قطر شد.[۳۷]

در ۱۹۳۹ میلادی نخستین منابع نفت خام قطر کشف شد. اما استخراج آن به خاطر جنگ جهانی دوم به تأخیر افتاد. به این ترتیب، نفت به عنوان منبع درآمد اصلی کشور، جای صید ماهی و مروارید را گرفت.[۳۶]

اختلاف‌های مرزی[ویرایش]

پیشینه اختلاف‌های مرزی و سرزمینی عربستان سعودی با قطر به میانه‌های سده نوزدهم میلادی باز می‌شود. اختلافات مرزی و سرزمینی عربستان سعودی و قطر شامل باریکه‌ای از زمین‌های جنوبی قطر می‌شود. عربستان سعودی مدعی مالکیت ۳۷ کیلومتر از سواحل جنوب شرقی قطر است و دو کشور در مورد مرزهای جنوب غربی و خلیج سلوا نیز با یکدیگر اختلافات ارضی دارند؛ بنابراین، اختلافات مرزی و سرزمینی میان دو کشور از خلیج سلوا واقع در جنوب باختری قطر آغاز و تا خور العدید واقع در جنوب خاوری قطر امتداد می‌یابد. ابوظبی نیز نسبت به اراضی جنوب شرقی قطر ادعاهایی دارد.[۳۸]

در سپتامبر ۱۹۹۲ نیروهای نظامی عربستان سعودی به قطر تجاوز کردند و بخش‌هایی از خاک این کشور را به تصرف درآوردند. به دنبال آن، قطر اجرای قرارداد مرزی ۱۹۶۵ با عربستان سعودی را به حال تعلیق درآورد و به عنوان اعتراض از شرکت در نشست‌های شورای همکاری خلیج فارس خودداری کرد. پس از ۳ ماه کشمکش، سرانجام با میانجی‌گری مصر، دو کشور موافقت‌نامه‌ای برای حل و فصل اختلافات مرزی‌شان منعقد کردند.[۳۸]

مردم[ویرایش]

دولت قطر به دلیل رفتار «غیرانسانی» کارفرماها با کارگران مهاجر، از سوی سازمان‌های مدافع حقوق بشر، بارها مورد انتقاد قرار گرفته‌است.[۳۶] ۸۸/۴ درصد جمعیت قطر مهاجر و ۱۱/۶ درصد جمعیت آن بومی هستند.[۳۶]

امید به زندگی در این کشور ۷۸/۷ سال است.[۳۶] غالب قطری‌ها مسلمان و بیشتر آن‌ها سنی سلفی هستند.[۲۸] حدوداً ۵ تا ۱۵ درصد از شهروندان این کشور را نیز شیعیان تشکیل می‌دهند.[۲۸][۳۹]

قومیت: ۲۳٪ هندی،۱۵٫۳٪ نپالی،۱۴٫۱٪ ایرانی،۱۲٫۱٪ قطری،۸٫۷٪ بنگلادشی، ۱۰٪ فیلیپینی، ۵/۶٪ سریلانکایی، و ۱۱/۲٪ دیگر قومیت‌ها[۲۸][۴۰][۴۱]

اقتصاد[ویرایش]

اقتصاد قطر یک اقتصاد کاملاً وابسته به گاز محسوب می‌شود. این کشور بزرگ‌ترین صادرکننده گاز طبیعی مایع (ال‌ان‌جی) در جهان است. درآمد خالص قطر از صادرات نفت و گاز در سال ۲۰۱۴ میلادی حدود ۳۸ میلیارد دلار برآورد شده‌است.[۳۶] قطر به علت پیش‌دستی در بهره‌برداری از میدان گازی پارس جنوبی (که قطر آن را «میدان شمالی» می‌نامد) توانسته‌است بیش از ایران از این میدان گازی مشترک، گاز طبیعی استخراج کند و به رشد سریع اقتصادی دست یابد. درآمد بالای گاز و جمعیت کم در این کشور یک ساختار رفاهی بی کم‌وکاست برای شهروندان قطری ایجاد کرده‌است. درآمد سرانه این کشور است این کشور با حدود ۱۳۰ هزار دلار آمریکا درآمد سرانه در سال، بالاترین را در جهان دارد.[۳۶]

قطر عضو سازمان کشورهای صادرکننده نفت (اوپک) و سومین کشور دارنده ذخایر گاز پس از ایران و روسیه است. ذخیره گاز آن، برای ۲۰۰ سال آینده کافی تخمین زده شده‌است. اگر چه این کشور درآمدهای دیگر نظیر گردشگری دارد.

منابع گاز قطر

تولید نفت این کشور کم و روزی نیم میلیون بشکه است. بیشتر مشتری‌های نفت و مواد پتروشیمی قطر، کشورهای آسیایی مانند ژاپن هستند.[۳۶]

قطر کشوری وابسته به واردات است. حدود نیمی از مواد خوراکی مصرفی از مرز زمینی با عربستان وارد می‌شود.[۴۲]

واحد پول این کشور ریال قطر است. هر ریال قطر معادل ۰٫۲۷۴ دلار آمریکا و هر دلار معادل ۳٫۶۴ ریال قطر است.(آوریل ۲۰۲۲)[۴۳]

درآمد[ویرایش]

منبع درآمد ارزی این کشور، صادرات نفت و گاز می‌باشد. قطر سومین کشور دارنده ذخایر گاز پس از روسیه و ایران است و ذخیره گاز آن برای ۲۰۰ سال آینده کافی تخمین زده شده‌است. قطر عضو سازمان اوپک نیز است.

ثروت[ویرایش]

اقتصاد قطر یکی از ثروتمندترین کشورهای جهان بر اساس سرانه تولید ناخالص داخلی است که در بین داده‌های سال‌های ۲۰۱۵ و ۲۰۱۶ در رده‌های پنجم و هفتم جهانی قرار دارد که توسط بانک جهانی، سازمان ملل و صندوق بین‌المللی پول جمع‌آوری شده‌است.[۴۴][۴۵]

نفت و گاز طبیعی سنگ بنای اقتصاد قطر است و بیش از ۷۰٪ از کل درآمد دولت، بیش از ۶۰٪ تولید ناخالص داخلی و تقریباً ۸۵٪ درآمد صادراتی را به خود اختصاص می‌دهد. قطر دارای سومین ذخیره بزرگ گاز طبیعی اثبات شده در جهان است و دومین صادر کننده گاز طبیعی است.

تورم[ویرایش]

یکی از مهم‌ترین نکاتی که افراد برای مهاجرت به قطر مورد بررسی قرار می‌دهند، نرخ تورم است. با توجه به اینکه شرایط زندگی در قطر و همچنین هزینه‌های وابسته به‌آن درطی سال‌های اخیر دستخوش تغییرات زیادی شده می‌توان با اطمینان گفت کشور قطر با هیچگونه تورم آسیب‌پذیری روبرو نیست. درواقع در حال حاضر نرخ تورم به چیزی حدود ۰٫۴۰-% رسیده‌است. این درحالی‌ست که قیمت مصرف‌کننده سی پی آی در کشور قطر به‌طور کلی بر اساس نقاط شاخص ۱۰۸٫۳۹ ارزیابی شده‌است که این مسئله تأثیر بسیار زیادی بر میزان حقوق دریافتی افراد در کشور قطر داشته‌است.

نظام سیاسی[ویرایش]

امیر[ویرایش]

تمیم بن حمد آل ثانی امیر فعلی قطر

قطر کشوری با نظام سیاسی حکومت متمرکز پادشاهی مشروطه است.[۳۶] مجلس الشورای این کشور ۳۵ کرسی دارد که نمایندگان آن را امیر تعیین می‌کند.

از سال ۲۰۱۳ تمیم بن حمد بن خلیفه آل ثانی جانشین پدر خود حمد بن خلیفه آل ثانی شده و قدرت را به دست گرفته‌است. وی مانند پدرش در بریتانیا تحصیل کرده‌است. او در مدرسه شربورن در دورست درس خوانده و از آکادمی نظامی ارتش بریتانیا (مدرسه نظامی سلطنتی سندهرست) فارغ‌التحصیل شده‌است.[۳۶]

او پیش از به دست گرفتن قدرت، جانشین فرمانده ارتش و رئیس کمیته المپیک قطر بوده‌است. او توجه زیادی به سرمایه‌گذاری در ورزش دارد. تلاش‌های او بود که باعث شد تا قطر در رقابتی میزبان جام جهانی فوتبال ۲۰۲۲ شود.[۳۶] تمیم بن حمد بن خلیفه آل ثانی رئیس هیئت مدیره سازمان سرمایه‌گذاری قطر است. سازمان سرمایه‌گذاری قطر، شرکت سرمایه‌گذاری و صندوق ذخیره ارزی دولت قطر است که در زمینه مدیریت سرمایه‌گذاری و سرمایه‌گذاری خارجی فعالیت می‌کند که در سال ۲۰۰۵ توسط دولت قطر تأسیس شد.[۴۶]

در سال ۱۳۸۴ خورشیدی (۲۰۰۵ میلادی) نخستین قانون اساسی مکتوب کشور ابلاغ شد. در این قانون اصلاحاتی در مسائل داخلی کشور در نظر گرفته شده بود.[۳۶]

سیاست خارجی[ویرایش]

قطر از نخستین اعضای اوپک و عضو هیئت مؤسس شورای همکاری کشورهای عرب خلیج فارس و همچنین عضو اتحادیه کشورهای عرب است.

سیاست درهای باز[ویرایش]

قطر به‌طور تاریخی پیرو سیاست درهای باز بوده‌است که باعث قدرت و نفوذ آن شده‌است. این سیاست با فراهم‌سازی «قدرت ظریف» (subtle power) به این کشور امکان می‌دهد که گروه‌ها و کشورها با منافع متضاد را در یک جا گرد هم آورد و از عوامل و پدیده‌هایی که به ظاهر در عرض یکدیگر قرار دارند برای تولید و گسترش نفوذش در جامعه بین‌الملل بهره‌برداری کند.[۴۷]

قطر از یکسو میزبان دفتر نمایندگی طالبان است و همزمان بزرگترین پایگاه نظامی آمریکا در منطقه خلیج فارس را در خاک خود دارد. در هنگام حمایت از گروه‌های اسلامگرای مخالف بشار اسد، روابط نسبتاً نزدیکی با ایران و حزب‌الله لبنان دارد. روابط گسترده‌ای با عربستان و مصر دارد و در همان حال، به مخالفان سیاسی این حکومت‌ها پناه می‌دهد. از حماس حمایت می‌کند و همزمان با اسرائیل روابط سیاسی-امنیتی پنهانی دارد. همین سیاست درهای باز و قدرت و نفوذ حاصل از آن باعث حسادت و عصبانیت همسایگان سنتی‌تر قطر مانند عربستان و امارات شده‌است.[۴۷]

این کشور روابط دوجانبه با کشورهای مختلف دارد. از جمله میزبان یک پایگاه هوایی مشترک آمریکایی-بریتانیایی به نام پایگاه هوایی العدید است. قطر در مذاکرات صلح افغانستان درگیر است[۳۶] و به طالبان اجازه تأسیس دفتر سیاسی در دوحه داده‌است.

قطر به نسبت برخی دیگر از کشورهای عربی روابط گرم‌تری با ایران دارد. دو کشور در سال ۲۰۱۰ قرارداد همکاری دفاعی امضا کردند.[۴۸]

در سال ۲۰۱۴ روابط قطر با بحرین، عربستان سعودی و امارات بر سر حمایت قطر از گروه اخوان المسلمین و گروه‌های پیکارجوی افراطی در جنگ داخلی سوریه به تیرگی کشید. در نتیجه، در ماه مارس ۲۰۱۴ این سه کشور در اقدامی هماهنگ سفرای خود را از دوحه فراخواندند.[۴۹] هر چند این اختلافات چند ماه بعد از طریق مذاکرات بین کشورهای عضو شورای همکاری کشورهای عرب خلیج فارس فروکش کرد.[۵۰]

در جنگ داخلی سوریه، قطر، عربستان سعودی و ترکیه آشکارا از جیش‌الفتح، ائتلافی از گروه‌های پیکارجوی سلفی و سنی از جمله جبهة النصره و احرارالشام حمایت می‌کرد، هرچند بعدها این ائتلاف فروپاشید.[۵۱]

قطر تا پیش از کودتای نظامی مصر که به سرنگونی رئیس‌جمهور منتخب محمد مرسی منجر شد، از طریق دیپلماتیک و همچنین از طریق شبکه دولتی الجزیره از او حمایت کرد.[۵۲] همچنین در دوره کوتاه زمامداری محمد مرسی، قطر پیشنهاد وام هفت و نیم میلیارد دلاری به مصر داد.[۵۳]

پشتیبانی قطر از حماس نخستین بار در سال ۲۰۱۲ گزارش شد که با انتقاد اسرائیل، آمریکا، عربستان سعودی و مصر همراه شد. این کشورها قطر را متهم کردند که با حمایت از حماس باعث به خطر انداختن ثبات منطقه می‌شود.[۵۴] وزیر خارجه قطر اتهام حمایت از حماس را رد کرد و گفت «ما از فلسطینی‌ها حمایت می‌کنیم».[۵۵]

بحران روابط سیاسی ۲۰۱۷[ویرایش]

در ۵ ژوئن سال ۲۰۱۷ عربستان سعودی، امارات متحده عربی، بحرین و مصر ارتباط دیپلماتیک خود را با قطر قطع کردند. این واقعه به بهانه حمایت قطر از افراطی‌گری و تروریسم رخ داد.[۵۶]

در ادامه قطع روابط دیپلماتیک، لیبی، دولت در تبعید یمن و مجمع‌الجزایر مالدیو نیز به جمع کشورهایی پیوست که روابط دیپلماتیک خود را با قطر قطع کرده‌اند.[۵۷][۵۸] در پی این واقعه، نیروهای نظامی قطری از ائتلاف نظامی عربستان علیه یمن اخراج شد.[۵۹] همه بندرهای عربستان هم به روی کشتی‌های قطری، کشتی‌هایی که پرچم قطر را حمل می‌کنند و حتی کشتی‌هایی که متعلق به شرکت‌ها یا افراد حقیقی قطری هستند بسته شدند. امارات متحده عربی هم، ورود کشتی‌های قطری را به بندر فجیره ممنوع کرد. همچنین عربستان دفتر محلی شبکه الجزیره را که متعلق به حکومت قطر است تعطیل و مجوز آن را لغو کرد. امارات هم شبکه بین اسپورت، متعلق به الجزیره را تعطیل کرد. محدودیت‌ها از قطع رابطه با قطر فراتر رفته و شهروندان عربستان، مصر، بحرین، امارات، لیبی و یمن از سفر، زندگی یا عبور از مرزهای قطر منع شده‌اند. کسانی که شامل این محدودیت می‌شوند ۱۴ روز فرصت دارند تا خاک قطر را ترک کنند. شهروندان قطر هم همین اندازه فرصت دارند تا عربستان، امارات و بحرین را ترک کنند.[۴۲] در پی این تحریم‌ها، ایران مرز هوایی خود به روی قطر را باز کرده و پیشنهاد تأمین نیازهای خوراکی و همکاری گسترده با قطر را داده‌است.

دورنما وست بی کرنیش دوحه
مروارید قطر

پیشرفت و زیرساخت[ویرایش]

آسمان‌خراش‌های دوحه

کشور قطر در زمینه ساخت و ساز پیشرفت زیادی داشته‌است، به طوری که سیستم مسکن در کشور قطر در سال‌های اخیر بخش مهمی از گردش اقتصادی محسوب می‌شود و دارای رویکرد اقتصادی مشخصی است. این کشور در زمینه شاخص ترابری نیز بسیار عالی عمل کرده‌است به طوری که سامانه‌های ترابری در کشور قطر در سال ۲۰۱۹ به صورت پیشرفته تری به کار گرفته شده‌اند، کنترل دولت بر روی نرخ تورم یکی دیگر از پیشرفت‌های ارزشمند قطر است. طرح‌های مدرن‌سازی پایتخت قطر عبارتند از ساختمان‌های تجاری و مسکونی فراوان، بخصوص شهر آموزش است که در حال حاضر هشت دانشگاه بین‌المللی معتبر در آن به فعالیت می‌پردازند. از دیگر مراکز زیرساخت شهر توجه به تاریخ شهر است که با ساخت موزه از جمله موزه ملی و موزه اسلامی آن را به نمایش گذاشته‌است. قیمت ریال کشور قطر نیز نسبت به پیش بیشتر شده‌است. دولت این کشور تورم در زمینه مواد غذایی را به طرز عجیبی کنترل کرده‌است و مشخصا رویکردهای اقتصادی که در این زمینه دیده می‌شود در سال‌های اخیر به‌طور دقیقی پیش رفته‌است. خدمات رفاهی در کشور قطر از دیگر بخش‌های پیشرفتی این کشور است که با رضایت بالای شهروندان قطری ارزیابی شده‌است. طرح ساخت ورزشگاه‌های جام جهانی فوتبال، مراکز خرید و پروژه دوحه لند که شهر بازی بزرگ قطر می‌باشد از دیگر پروژه هاست. کشور قطر یکی از بهترین کشورهایی است که توانسته در نیاز خود به آب نیز کنترل ایجاد نماید و در این زمینه از جدیدترین تکنولوژی روز استفاده کند. سیستم کتابخوانی و وضعیت آموزش و پرورش در کشور قطر نیز از دیگر بخش‌های اقتصادی بسیار قدرتمند و پیشرفته است؛ ضریب تعدیل مصرف‌کننده ترابری در کشور قطر نیز بیش از ۱۵ درصد رشد داشته‌است و در این زمینه رویکردهای اقتصادی خوبی نیز دیده می‌شود. سند چشم‌انداز ملی ۲۰۳۰ قطر که بر پایه چهار اصل توسعه انسانی، اجتماعی، اقتصادی و زیست‌محیطی استوار است، در بخش توسعه اقتصادی بر استفاده از درآمد حاصل از منابع طبیعی قطر برای سوق دادن اقتصاد کشور به سوی سایر منابع درآمدزایی و در بخش توسعه زیست‌محیطی، بر توسعه با حداقل آسیب به طبیعت تأکید شده‌است.

رسانه[ویرایش]

استودیو الجزیره

تلویزیون[ویرایش]

شبکه عربی و انگلیسی الجزیره متعلق به دولت قطر، در صحنه رسانه‌های جهانی به این کشور جایگاه ویژه‌ای داده‌است. الجزیره، آزادانه دربارهٔ مسائل گوناگون و در برخی موارد حساس و جنجالی در خاورمیانه، سخن می‌گوید. الجزیره زیر نظر مستقیم وزارت امور خارجه قطر اداره می‌شود

روزنامه[ویرایش]

الوطن معتبرترین روزنامه قطری است که رویکردی سیاسی و روشنفکرانه دارد. روزنامه الرایه وجهه فرهنگی بیشتری دارد و از همین رو می‌توان مقالات خوبی را در حوزه اسلام‌شناسی، فرهنگ و تاریخ در آن مطالعه کرد.[۳۶]

اینترنت[ویرایش]

تازه‌ترین آمارهای منتشره از سوی پایگاه سنجش سرعت اینترنت اووکلا نشان می‌دهد که قطر در زمینه ارائه پرسرعت‌ترین اینترنت همراه از پیشرفته‌ترین کشورهای جهان نیز جلو زده و سبقت گرفته‌است چراکه طبق تحقیقات و آزمایش‌های صورت گرفته، سرعت اینترنت موبایل و همراه در این کشور شیخ‌نشین، سه برابر متوسط سرعت اینترنت همراه در کشورهای پیشرفته‌ای همچون ایالات متحده آمریکا، کره جنوبی و کشورهای اسکاندیناوی که همواره در تست سرعت اینترنت در مقام‌های نخست جای می‌گرفتند، گزارش شده‌است. در قطر برخی از سایت‌های متعدد فیلتر می‌شود، دولت، هدف خود را جلوگیری از گسترش پورنوگرافی، توهین به اسلام و ممنوعیت سرویس‌های دور زدن فیلترینگ و مخفی کردن هویت کاربران اعلام کرده‌است.[۳۶] اوریدو شرکت مخابراتی قطری-کویتی است، که در زمینه ارائه شبکه تلفن همراه، خدمات اینترنت و پهنای باند فعالیت می‌نماید.

نیروهای مسلح[ویرایش]

داسو میراژ-۲۰۰۰ نیروی هوایی قطر

نیروهای مسلح قطر نیروهای نظامی قطر هستند. بنابر گزارش سیپری، تا سال ۲۰۱۰، هزینه‌های دفاعی قطر به مجموع ۱٫۹۱۳ میلیارد دلار، یعنی در حدود ۱٫۵٪ از تولید ناخالص ملی بالغ شده‌است. سیپری گزارش کرده که برنامه‌های قطر برای تحول و توسعه نیروهای مسلحش به‌طور قابل توجهی در سال ۲۰۱۴ سرعت گرفت و در دوره زمانی ۲۰۱۰ تا ۲۰۱۴ ۴۶مین واردکننده بزرگ سلاح در جهان بوده‌است. نیروی زمینی قطر بزرگترین شاخه نیروهای مسلح قطر است. نیروی هوایی قطر نیز در سال ۱۹۷۴، یعنی سه سال پس از استقلال در سال ۱۹۷۱، شکل گرفت. در ماه مه ۲۰۱۵، نیروی هوایی قراردادی را برای ۲۴ جنگنده رافائل به ارزش ۶٫۳ میلیارد یورو (۷ میلیارد دلار) امضا کرد. قطر میزبان بزرگترین پایگاه آمریکا در منطقه به نام العدید است. نیروی دریایی قطر نیز متشکل از ۱۸۰۰ نفر است و حدود ۳۵ قایق و ۱۳ کشتی با توان موشکی دارد. نیروی هوایی قطر نیز در سال ۱۹۴۷ میلادی تأسیس شد و متشکل از ۱۵۰۰ نفر و ۷۵ فروند جنگنده است. در مجموع ارتش قطر حدود ۱۱۸۰۰ نفر عنصر نظامی دارد که شامل ۸۵۰۰ نیروی پیاده، ۱۸۰۰ نفر نیروی دریایی و ۱۵۰۰ نفر نیروی هوایی ست.

جاذبه‌های گردشگری تاریخی و فرهنگی[ویرایش]

دورنمای آسمان‌خراش‌ها دوحه
روستای فرهنگی کاتارا
ویلاجیو مال
کویر الخور
بازار سوق واقف
داخل موزه اسلامی دوحه
فویرط
  • مروارید قطر نام جزیره‌ای مصنوعی در خلیج فارس واقع در نزدیکی شهر دوحه است. فضای این جزیره تقریباً ۴ میلیون مترمربع است. در این جزیره ساختمان‌های مسکونی و تجاری و سرگرمی‌های مختلف وجود دارد. یکی از نقاط قوت آن چشم‌انداز بسیار زیبا است که از مدیترانه‌ای‌ها الهام گرفته شده‌است. آپارتمان‌های رنگارنگ، کانال‌ها، پل‌ها و فضاهای پیاده‌روی دوستانه همراه با رستوران‌ها و کافه‌ها، از زیبایی‌های این جزیره است.
  • ورزش‌های آبی و رانندگی در تپه‌های ماسه‌ای در قطر طرفدار دارند.
  • مسجدهای قدیمی شهر الواکرا در ۲۰ کیلومتری جنوب دوحه قرار دارند. در ام صلال واقع در ۱۵ کیلومتری شمال دوحه یک مسجد و دژ قدیمی قرار دارد.
  • بازدید از بازار سوق واقف بازار قدیمی برای یادآوری روزهای گذشته بازسازی شده‌است. در این بازار مغازه‌های پارچه فروشی، ادویه‌جات، شیرینی‌ها، کالاهای خانگی گلدان‌های بزرگ و سوغاتی‌ها و هنرهای مختلفی موجود است.
  • پیاده‌روی در میان کورنیش دوحه، برای گذران یک بعدازظهر، عالی است. گشت و گذار ۷ کیلومتری در کنار خلیج فارس از هتل شرایتون آغاز می‌شود و تا موزه هنرهای اسلامی ادامه دارد. در آنجا می‌توانید قهوه بخورید، بادکنک هوا کنید و با جعبه صدف‌ها عکس بگیرید که نماد سنت گذشته قطری‌ها است. در بین مسیر، وسایل ورزشی برای تناسب اندام موجود است و می‌توانید از آن‌ها استفاده کنید.
  • موزه هنرهای اسلامی در دوحه، پایتخت قطر، بزرگ‌ترین موزه اسلامی به‌شمار می‌رود. در آن آثار باستانی اسلامی چون کتاب‌های خطی، پارچه‌های نفیس، سنگ‌های گران‌بها و سکه‌های قدیمی از طلا، نقره و برنز که قدمت برخی از آن‌ها به پیش از اسلام و عهد ساسانیان بازمی‌گردد، به نمایش گذاشته شده‌است.
  • موزه شیخ فیصل بن قاسم آل ثانی یکی از موزه‌های شگفت‌انگیز و جالب در قطر است. این موزه در ۲۳ کیلومتری غرب دوحه واقع شده‌است. این موزه یک مجموعه شخصی از شیخ فیصل بن قاسم آل ثانی، یکی از امیران کشور است.
  • روستای تعمیر شدهٔ قلعه الزباره و روستای متروکه و معماری اطراف؛ این مکان نخستین میراث جهانی یونسکو در قطر است. قدمت این مکان به ۱۷۰۰ سال پیش بازمی‌گردد. قلعه الزباره که در سال ۱۹۳۸ ساخته شده، جدیدترین قسمت آن است. در این شهر ۲۰۰ سال پیش، ماهی‌فروشان به تجارت مروارید با بازرگانان چینی و بریتانیایی می‌پرداختند. در حال حاضر این تنها متروکه باقی‌مانده از آن مکان و شبیه شهر ارواح است، اما همچنان جذاب به نظر می‌آید.
  • مسابقات جهانی موتورسواری و تورنمنت‌های حرفه‌ای گلف و تنیس و والیبال نیز از رویدادهای سالانه هستند که در قطر برگزار می‌شوند؛ همچنین ورزش‌های سنتی قطر مانند مسابقات اسب عربی و مسابقات شترسواری نیز برگزار می‌شود.
  • جنگل ساحلی التکیره یکی از معروف‌ترین نقاط کشور است. جالب است بدانید این مکان، اکوسیستمی دارد سبز، همراه با آب که در دل شن‌های کویر و سوزان واقع شده‌است. اینجا مکانی برای زندگی پرندگان است. ماهی‌خوارها و فلامینگوها چندین سال به این منطقه مهاجرت می‌کردند.
  • روستای فرهنگی کاتارا در مسیر پیرل قرار دارد. این روستا چشم‌انداز گران بهای هنر و فرهنگ قطر است. پیچ و خم گذرگاه‌ها و آبراه‌ها در این مکان واقع شده و مکان را برای هنرنمایی هنرمندان، فیلم‌سازان و عکاسان آماده کرده‌است. در این مکان می‌توانید مسجدی با الگوی فیروزه‌ای و بنفش و آمفی تئاتر در فضای باز و چشم‌انداز دریا را مشاهده کنید.
  • یکی از شناخته‌ترین مراکز خرید، فروشگاه ویلاجیو است که در آن بیش از ۲۰۰ مغازه وجود دارد، البته راهروهای داخلی آن قسمت‌های اصلی هستند و داخل آن یک کانال آب همانند شهر ونیز طراحی شده که امکان قایق‌سواری در آن نیز وجود دارد. روزانه بیش از ۵۰ هزار نفر از این مرکز خرید دیدن می‌کنند و این تعداد در ماه به ۱٫۵ میلیون نفر هم می‌رسد. بوتیک‌های متعدد از برندهای مطرح جهانی مانند لویی ویتون، کریستین دیور، گوچی، ولنتینو و دلچه و گابانا عاشقان خرید و مد و لباس را به این مرکز خرید می‌کشانند.
  • موزه ملی قطر با یک گالری ۱٫۵ کیلومتری، زیر حدود ۵۳۹ صفحه در هم قفل‌شده با عرض ۱۴ تا ۸۷ متر قرار گرفته و ساخت آن، حدود ۱۸ سال به طول انجامیده‌است. ورودی این موزه را ۱۱۴ مجسمه فواره‌ای در یک دریاچه به طول ۹۰۰ متر تشکیل می‌دهد. سقف منحنی موزه با تشابه به یک پازل بسیار بزرگ، متشکل از ۷۶ هزار پنل در ۳۶٬۰۰ شکل و اندازه متفاوت است. موزه ملی قطر، روند رشد کشور از زمان‌های گذشته تا به امروز را دنبال می‌کند. در حال حاضر، قطر پس از کشف تحول‌آفرین منابع گاز طبیعی و نفت خود، ثروتمندترین کشور جهان به‌ازای هر فرد به‌شمار می‌آید. باستان‌شناسی، حیات‌وحش، زمین‌شناسی، غواصان مروارید و بادیه‌نشینان بیابان‌گرد، سنت‌های فرهنگی و خاندان شیخ‌نشین آن، همه‌وهمه به‌طور جامعی در موزه ملی قطر، پوشش داده شده‌اند. علاوه بر هزاران شیء باستانی، آثار هنری اختصاصی‌ای از هنرمندانی از ایران، سوریه، فرانسه و قطر در این موزه به نمایش گذاشته می‌شوند. طراحی این موزه با الهام‌گیری از رزهای صحرایی انجام شده‌است که در حقیقت یک پدیده طبیعی بسیار عجیب هستند که به واسطه شکل‌گیری کریستال‌ها در ساختارهای اقلیمی خاص به وجود می‌آیند.
  • درختان حرای ال ذخیرتن، یک محیط وسیع از فضای سبز طبیعی، کاملاً با صحرای اطراف خود در تناقض هستند. این درختان واقع در شمال شهر الخور، تنوع بینظیری از پرندگان مانند فلامینگوها و مرغ‌های ماهیخوار را به‌سمت خود جذب می‌کنند.
  • موزه متحف که در زمینی به مساحت ۵۵۰۰ مترمربع در محل سابق مدرسه‌ای در دوحه ساخته شده، با یک مجموعه عظیم از هنر مدرن و معاصر از جهان عرب، دارای نمایشگاه‌های دائمی و موقتی است. در این موزه، آثاری از آفریقا، آسیا و اروپا نیز به نمایش گذاشته می‌شوند که از نظر تاریخی به قطر مربوط هستند.
  • مسجد امام عبدالوهاب یا مسجد دولتی قطر که در سال ۲۰۱۱ افتتاح شده، آن‌قدر بزرگ است که بیش از ۱۲٬۲۰۰ هزار نمازگزار را در خود جای می‌دهد. این مسجد با یک طراحی معاصر به‌همراه مشخصه‌های سنتی قطری دارای ۹۳ گنبد، درگاه‌ها و کنده‌کاری‌های پر نقش‌ونگار است و فضای داخلی آن با چلچراغ‌های باشکوه، تزئین شده‌است.
  • غذاخوردن کنار خلیج، در خلیج غربی دوحه یا همان وست بای، کافه‌ها و پارک‌های کنار آب مکان مناسبی برای ریلکس کردن و غذاخوردن است.
  • فیلم سیتی یک شهرک ساختگی در روستایی به نام زیکریت است که شبیه به یک روستای عربی باستانی و قدیمی ساخته شده‌است. گردشگران می‌توانند در سفری یک روزه از این شهرک دیدن کنند.
  • برج‌های برزان نیز به عنوان یکی دیگر از جاذبه‌های گردشگری قطر از معماری بی نظیری برخوردار می‌باشد. طراحی این برج‌ها به گونه ای می‌باشد که برای مشاهده زیبایی آن بهتر است به نوک برج بروید.
  • پناهگاه و پارک حیات وحش الماهای قطر یکی از دیگر جاذبه‌های طبیعی است که غزال عربی به عنوان سمبل و نماد کشور قطر شناخته شده و تنها محلی که شما شانس دیدن این حیوان را در آن دارید، پناهگاه حیات وحش الماها است.
  • قلعه دوحه یکی از قلعه‌های نظامی تاریخی در دوحه است. این قلعه که دروسط سوق واقیف دوحه و محل قدیمی شهر واقع شده‌است در قرن نوزدهم یک ایستگاه پلیس بوده‌است ولی در حال حاضر جای خود را به یک موزه داده‌است.
  • صحرای دوحه تقریباً در بیشتر مناطق خود دست نخورده و بکر به حساب می‌آید و باید آن را به عنوان بخشی جدایی ناپذیر از سفر خود به قطر در نظر بگیرید. شاید در جهان موارد کمی باشند که به اندازه کیلومترها چشم‌انداز از شن‌های دست نخورده بتوانند افراد را تحت تأثیر قرار بدهند.
  • سیتی سنتر دوحه جایی است که علاوه بر خریداران، روزانه پذیرای بازدیدکنندگانی است که با هدف تفریح به این مال می‌آیند. تعداد بازدیدکنندگان روزانه این مرکز خرید، در تعطیلات به ۷۰ هزار نفر می‌رسد. این مال علاوه بر طبقه همکف، ۴ طبقه دیگر هم دارد.
  • مال آو قطر یا مرکز خرید قطر، در سال ۲۰۱۶ در منطقهٔ الریان افتتاح شد. این مجتمع، دارای امکانات تفریحی برای خانواده‌ها است. «کیدز موندو» یکی از مکان‌هایی است که کودکان می‌توانند اوقات خیلی خوشی با پوشیدن لباس مشاغل مختلف در آن تجربه کنند.
  • مسیر شترسواری الشحانیه همراه با مسابقات شترسواری که سنتی قدیمی در قطر محسوب می‌شود و به نوعی ورزش شیوخ نامیده می‌شود امروزه نیز در منطقه ایی به نام الشحانیه برگزار می‌شود. اینجا منطقه ای است که پیست شترسواری معروف قطر در آن واقع شده‌است. مراجعه کنندگان به این مکان با صحنه‌های استثنایی روبرو می‌شوند که در آن شتر سواران مجدانه در حال رقابت با دیگر تیم‌های شرکت کننده در مسابقاتی هستند که از گرانترین آنها در این کشور عربی است.
  • پارک اسپایر، این واحه سبز پهناور نزدیک میدان ویلاژیو و حایات از مراکز خرید معروف دوحه در منطقه اسپایر است. این پارک بزرگ‌ترین پارک موجود در شهر است که بعنوان یک جاذبه توریستی طبقه‌بندی نشده‌است؛ ولی با این وجود، این پارک یک تضاد عالی نسبت به بیابان‌های اطراف شهر دارد و جواهری ناب محسوب می‌شود.
  • مسجد محمد بن عبدالوهاب، این مسجد عظیم که گنجایش پذیرش ۳۰ هزار نمازگزار مرد و ۱۲۰۰ نماز گزار زن در سالن‌های مجزا را دارد شامل مراکز قرآنی و علوم وابسته به آن و کتابخانه تخصصی حاوی کتاب‌هایی با موضوعات اسلامی است. بنای این مسجد بزرگ نیز شامل یک مناره، ۲۸ گنبد بزرگ و ۶۵ گنبد کوچک است و ساخت آن از سال ۲۰۰۶ آغاز شده‌است.
  • مجسمه ۷ از ریچارد سِرا، بر روی یک سطح مصنوع به مساحت ۲۵۰ فوت در میان آب‌های دوحه، به عنوان بخشی از پارک شصت و دو هکتاری موزهٔ هنر اسلامی قطر، افتتاح شده‌است.
  • موزه رُز صحرایی که با هزینه‌های ۴۳۴ میلیون دلاری ساخته شده ترکیبی از ردیف‌های متعدد دیسک‌های دایره ای، زوایای پایه ای و تقاطع‌های هیجان انگیز است که در ساخت آن از ساختارهای شبیه گل موسوم به رُز صحرایی که در بیابان‌های قطر شکل می‌گیرد الهام گرفته شده‌است. این موزه توسط ژان نوول، طراح معماری معروف صورت گرفته‌است.

ترابری[ویرایش]

فرودگاه[ویرایش]

قطر چندین سال است که توانسته عنوان بهترین خط هوایی و شرکت‌های هواپیمایی جهان را از آن خود کند. فرودگاه بین‌المللی حمد، فرودگاه الخور و فرودگاه بین‌المللی دوحه از مهم‌ترین فرودگاه‌های کشور قطر می‌باشند. فرودگاه بین‌المللی حمد در سال ۲۰۰۹ افتتاح شد در این زمان اندک به قطب اصلی پروازهای قطرایرویز تبدیل گردیده‌است. این فرودگاهی جدید و مدرن در شهر دوحه، پایتخت کشور قطر قرار دارد. فرودگاه حمد در حال حاضر ظرفیت جابجایی ۵۵ میلیون مسافر در سال را دارد از این رو به اصلی‌ترین فرودگاه تبدیل شده‌است. فرودگاه دوحه یکی از بهترین و مدرن‌ترین فرودگاه‌های جهان است.

عمومی و مترو[ویرایش]

ترابری همگانی در قطر با توجه به گسترش حضور گردشگران خارجی در کشور، بسیار مورد توجه بوده‌است. شرکت مواصالات کاروا مسئول ترابری عمومی قطر و رشد و پیشرفت این شبکه است. این شرکت در حال ساخت شبکه ریلی وسیع برای قطار است که شامل راه‌آهن‌های خارج شهر و همین‌طور مترو برای دوحه است. متروی دوحه یک سیستم مترو برای شهر دوحه پایتخت قطر است که در تاریخ ۸ می ۲۰۱۹ افتتاح شد. متروی دوحه داری ۳ خط با طول تقریبی ۷۶ کیلومتر و ۳۷ ایستگاه می‌باشد. این سیستم جزئی از سیستم ریلی قطر است که برای حمل و نقل دوربرد کالا و مسافر طراحی شده و آنرا به کشورهای شورای همکاری خلیج فارس و قطار سبک شهری شهر جدید لوسیل وصل می‌کند. مترو دوحه با پتانسیل رسیدن به سرعت ۱۰۰ کیلومتر در ساعت یکی از سریعترین متروهای بدون راننده جهان خواهد بود.

شبکه اتوبوس قطر رفت‌وآمد به کل دوحه و همین‌طور اتصال آن به شهرهای اطراف را ممکن می‌کند. پیش‌تر تاکسی‌های شهر نارنجی و شخصی بودند اما امروز جای آن‌ها را خودروهای فیروزه ای گرفته‌است. در قطر می‌توانید از سه وسیله ترابری عمومی استفاده کنید که شامل اتوبوس، تاکسی و لیموزین است که همه این‌ها متعلق به شرکت مواصالات هستند. با داشتن کارت هوشمند رفت‌وآمد در هر سفر بین ۳ تا ۷ ریال قطر می‌شود که نسبت به تاکسی خیلی ارزان‌تر است.

تحصیلات[ویرایش]

دانشگاه کارنگی ملون در شهر آموزش
دانشگاه تگزاس ای اند ام در شهر آموزش

تحصیل در مدارس دولتی قطر برای شهروندان بومی و محلی این کشور به‌صورت رایگان است اما اتباع خارجی می‌باید جهت تحصیل در مدارس این کشور شهریه پرداخت نمایند. ناگفته نماند اگرچه افراد خارجی برای تحصیل در قطر باید هزینه‌هایی را پرداخت نمایند اما آنان می‌توانند از کیفیت و استانداردهای بسیار مناسب آموزش بهره‌مند گردند. قطر امکانات آموزشی مدرنی را در اختیار دانشجویان قرار می‌دهد و دانشگاه‌های این کشور با دانشگاه‌های معتبر اروپایی در ارتباط هستند. شهر آموزش در الریان توسعه یافته توسط بنیاد قطر است. این مجموعه دارای ملکی با مساحت ۱۲ کیلومتر مربع (۴٫۶ مایل مربع) توسط بنیاد قطر ساخته شده و دارای امکانات مختلف آموزشی از جمله پردیس‌های ماهواره‌ای، مرکز گفتگو و هشت دانشگاه بین‌المللی است. تحصیل در قطر در بعضی رشته‌ها به زبان انگلیسی ارائه می‌شود به همین خاطر داشتن مدرک معتبر زبان، یکی از شرایط اخذ پذیرش از دانشگاه‌های این کشور می‌باشد. هزینه زندگی و تحصیل در قطر با توجه به رشته و دانشگاه محل تحصیل و محل زندگی دانشجو متفاوت است. دانشجویان می‌توانند بورسیه تحصیلی دریافت کنند و از امکاناتی مانند خوابگاه، اینترنت، کتابخانه، شهریه دانشگاه و غیره یک سال به‌طور رایگان استفاده کنند. افرادی که مایل به تحصیل به زبان عربی در این کشور هستند، می‌توانند تقاضای بورسه تحصیلی یک ساله دهند. در صورت تأیید شدن درخواست، امکانات مذکور به‌طور رایگان یا با هزینه بسیار پایین در اختیار دانشجو قرار می‌گیرد.

ورزش[ویرایش]

ورزش در قطر از نظر مشارکت و محبوبیت در درجه اول بر فوتبال متمرکز است. علاوه بر این، دو و میدانی، بسکتبال، هندبال، والیبال، شترسواری، اسب سواری، کریکت و شنا نیز به‌طور گسترده‌ای برگزار می‌شود. در حال حاضر ۱۱ باشگاه چند ورزشی در کشور قطر و ۷ باشگاه تک ورزشی وجود دارد.

ورزشگاه ملی لوسیل

بزرگترین رویداد ورزشی که در قطر برگزار شد بازی‌های آسیایی ۲۰۰۶ بود که به میزبانی این کشور در شهر دوحه برگزار شد. همچنین بزرگترین مسابقات گرندپری تنیس و موتور سواری نیز در قطر برگزار می‌شود. همچنین در ۲ دسامبر ۲۰۱۰، قطر حق میزبانی مسابقات جام جهانی ۲۰۲۲ را بدست آورد و بدین ترتیب به نخستین کشور عربی میزبان این مسابقات شد. قطر به عنوان نخستین کشور عربی، جام جهانی فوتبال ۲۰۲۲ را میزبانی خواهد کرد.[۶۰][۳۶]

عضویت[ویرایش]

قطر علاوه بر سازمان ملل متحد (UN)، در بانک توسعه اقتصادی عرب (ABEDA)، صندوق و توسعه اقتصادی و اجتماعی عرب (AFESD)، اتحادیه عرب (AL)، صندوق پول اعراب (AMF)، کمیسیون اقتصادی و اجتماعی کشورهای غرب آسیا (ESCWA)، سازمان خواربار و کشاورزی ملل متحد (FAO)، گروه 77 (G-۷۷)، آژانس بین‌المللی انرژی اتمی (IAEA)، بانک بین‌المللی ترمیم و توسعه وابسته به بانک جهانی (IBRD)، سازمان بین‌المللی هواپیمایی کشوری (ICAO)، بانک توسعه اسلامی (IDB)، صندوق بین‌المللی توسعه کشاورزی (IFAD)، سازمان بین‌المللی کار (ILO)، صندوق بین‌المللی پول (IMF)، سازمان بین‌الملل پلیس جنایی (INTERPOL)، سازمان کنفرانس اسلامی (OIC)، سازمان بین‌المللی استاندارد (ISO)، جنبش عدم تعهد (NAM)، سازمان کشورهای صادر کننده نفت (OPEC)، کمیسیون سازمان ملل برای تجارت و توسعه (UNCTAD)، سازمان بهداشت جهانی (WHO)، سازمان بین‌المللی مالکیت معنوی (WIPO)، سازمان جهانی مهاجرت (WMO)، و سازمان جهانی تجارت (WTO) عضویت دارد. این کشور همچنین یکی اعضای فعال شورای همکاری خلیج فارس (PGCC) است.

جستارهای وابسته[ویرایش]

پانویس[ویرایش]

  1. "The Constitution" (PDF). Government Communications Office. Government Communications Office. Retrieved 31 August 2020.
  2. خطای یادکرد: خطای یادکرد:برچسب <ref>‎ غیرمجاز؛ متنی برای یادکردهای با نام CIA وارد نشده‌است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.).
  3. "Population By Religion, Gender And Municipality March 2020". Qatar Statistics Authority.
  4. "Population structure". Ministry of Development Planning and Statistics. 31 January 2020.
  5. "Populations". Qsa.gov.qa. Archived from the original on 9 July 2010. Retrieved 2 October 2010.
  6. ۶٫۰ ۶٫۱ ۶٫۲ ۶٫۳ "World Economic Outlook Database, April 2018 – Report for Selected Countries and Subjects". صندوق بین‌المللی پول (IMF). April 2018. Archived from the original on 4 May 2018.
  7. "GINI index". World Bank. Retrieved 22 January 2013.
  8. Human Development Report 2020 The Next Frontier: Human Development and the Anthropocene (PDF). United Nations Development Programme. 15 December 2020. pp. 343–346. ISBN 978-92-1-126442-5. Retrieved 16 December 2020.
  9. "List of left- & right-driving countries – World Standards". Retrieved 5 June 2017.
  10. Johnstone, T. M. (2008). "Encyclopaedia of Islam". Ķaṭar. Brill Online. Retrieved 22 January 2013. (نیازمند آبونمان)
  11. "How do you say 'Qatar'? Senate hearing has the answer". Washington Post. 12 June 2014. Retrieved 12 March 2015.
  12. "Population of Qatar by nationality – 2017 report". Retrieved 7 February 2017.
  13. "GDP per capita, PPP (current international $) | Data". data.worldbank.org. Retrieved 2020-07-28.
  14. "GNI per capita, Atlas method (current US$) | Data". data.worldbank.org. Retrieved 2020-07-28.
  15. "2019 Human Development Index Ranking | Human Development Reports". hdr.undp.org. Archived from the original on 30 April 2020. Retrieved 2020-07-28.
  16. "Indices & Data | Human Development Reports". United Nations Development Programme. 14 March 2013. Archived from the original on 12 January 2013. Retrieved 27 June 2013.
  17. England, Andrew (2021-10-24). "Qatar calls for embrace of gas producers for energy transition". Financial Times. Retrieved 2021-10-30.
  18. "Where in the world do people emit the most CO2?". Our World in Data. Retrieved 2021-07-17.
  19. "Qatar: Freedom in the World 2020 Country Report". Freedom House. Retrieved 2021-04-06.
  20. Dagher, Sam (17 October 2011). "Tiny Kingdom's Huge Role in Libya Draws Concern". Online.wsj.com. Retrieved 30 December 2013.
  21. "Qatar: Rise of an Underdog". Politicsandpolicy.org. Archived from the original on 10 June 2017. Retrieved 30 December 2013.
  22. Black, Ian (26 October 2011). "Qatar admits sending hundreds of troops to support Libya rebels". The Guardian. Retrieved 30 December 2013.
  23. Cooper, Andrew F. "Middle Powers: Squeezed out or Adaptive?". Public Diplomacy Magazine. Archived from the original on 17 March 2015. Retrieved 12 March 2015.
  24. Kamrava, Mehran. "Mediation and Qatari Foreign Policy" (PDF). Archived from the original (PDF) on 7 October 2013. Retrieved 12 March 2015.
  25. "Amir: 2022 World Cup Qatar a tournament for all Arabs". Gulf Times. 15 July 2018. Retrieved 7 September 2018.
  26. "Doha to host 2030 Asian Games as Riyadh gets 2034 edition". sportspromedia.com. 2020-12-17. Retrieved 2021-02-04.
  27. "The Constitution". Archived from the original on 24 October 2004. Retrieved 29 October 2017.
  28. ۲۸٫۰ ۲۸٫۱ ۲۸٫۲ ۲۸٫۳ «اطلاعات‌نامه جهان». دریافت‌شده در ۲۰ ژانویه ۲۰۱۴.
  29. Casey, Paula; Vine, Peter (1992). The heritage of Qatar. Immel Publishing. p. 17. ISBN 978-0-907151-50-0.
  30. ۳۰٫۰ ۳۰٫۱ "History of Qatar". Qatar Statistics Authority. Archived from the original on 6 June 2017. Retrieved 11 May 2015.
  31. "Maps". Qatar National Library. Archived from the original on 6 June 2017. Retrieved 11 May 2015.
  32. ۳۲٫۰ ۳۲٫۱ "About us". Katara. Archived from the original on 22 July 2015. Retrieved 11 May 2015.
  33. Hazlitt, William (1851). The Classical Gazetteer: A Dictionary of Ancient Geography, Sacred and Profane. Whittaker & co.
  34. Rahman, Habibur (2010). The Emergence of Qatar: The Turbulent Years 1627–1916. London: Routledge. p. 1. ISBN 978-0-7103-1213-6.
  35. خطای یادکرد: خطای یادکرد:برچسب <ref>‎ غیرمجاز؛ متنی برای یادکردهای با نام EoI وارد نشده‌است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.).
  36. ۳۶٫۰۰ ۳۶٫۰۱ ۳۶٫۰۲ ۳۶٫۰۳ ۳۶٫۰۴ ۳۶٫۰۵ ۳۶٫۰۶ ۳۶٫۰۷ ۳۶٫۰۸ ۳۶٫۰۹ ۳۶٫۱۰ ۳۶٫۱۱ ۳۶٫۱۲ ۳۶٫۱۳ ۳۶٫۱۴ ۳۶٫۱۵ ۳۶٫۱۶ «نمایه کشورها: قطر». بی‌بی‌سی فارسی. ۱۵ خرداد ۱۳۹۶.
  37. حاکمیت تاریخی ایران بر جزایر تنب و بوموسی، ص ۴۹
  38. ۳۸٫۰ ۳۸٫۱ جعفری ولدانی، اصغر: نگاهی به اختلاف‌های مرزی قطر و عربستان. در: «اطلاعات سیاسی - اقتصادی»، آذر و دی ۱۳۷۱ - شماره ۶۳ و ۶۴. (از صفحه ۵۲ تا ۶۱).
  39. "2011 Report on International Religious Freedom - Qatar". US Department of State.
  40. Jure Snoj (7 February 2017). "Population of Qatar by nationality - 2017 report". http://priyadsouza.com. External link in |وبگاه= (help)
  41. Jure Snoj (18 December 2013). "Population of Qatar by nationality". bq-magazine.com. Archived from the original on 20 October 2016. Retrieved 13 June 2017.
  42. ۴۲٫۰ ۴۲٫۱ «بحران قطر؛ همسایگان عرب دوحه را منزوی کردند». بی‌بی‌سی فارسی. ۱۶ خرداد ۱۳۹۶.
  43. «Currency Exchange Rates - International Money Transfer | Xe». www.xe.com. دریافت‌شده در ۲۰۲۲-۰۴-۱۴.
  44. "GDP per capita (current US$) | Data". data.worldbank.org. Retrieved 2017-09-13.
  45. "Report for Selected Countries and Subjects". www.imf.org. Retrieved 2017-09-13.
  46. http://en.wikipedia.org/wiki/Qatar_Investment_Authority
  47. ۴۷٫۰ ۴۷٫۱ میثم بهروش-پژوهشگر روابط بین‌الملل (۲ مرداد ۱۳۹۶). «بحران قطر و اهمیت شأن و منزلت در روابط بین‌الملل». بی‌بی‌سی فارسی.
  48. «Iran, Qatar sign defense cooperation agreement». http://www.tehrantimes.com. پیوند خارجی در |وبگاه= وجود دارد (کمک)
  49. https://www.academia.edu/12696782/GCCs_2014_Crisis_Causes_Issues_and_Solutions
  50. «Saudi Arabia, UAE and Bahrain end rift with Qatar, return ambassadors». http://www.reuters.com. پیوند خارجی در |وبگاه= وجود دارد (کمک)
  51. https://www.yahoo.com/news/army-conquest-rebel-alliance-pressures-syria-regime-090529121.html
  52. http://www.thedailybeast.com/qatar-sends-aid-money-to-help-egypt
  53. «Egypt returns $2 billion to Qatar in sign of growing tensions». http://www.reuters.com. پیوند خارجی در |وبگاه= وجود دارد (کمک)
  54. «Gaza Conflict Spotlights Role of Qatar, the Hamas-Funding U.S. Ally». http://www.algemeiner.com. پیوند خارجی در |وبگاه= وجود دارد (کمک)
  55. «Al-Attiyah: Israel doesn't want peace». http://edition.cnn.com. پیوند خارجی در |وبگاه= وجود دارد (کمک)
  56. «عربستان، بحرین، امارات و مصر روابط خود با قطر را قطع کردند». ایران آنلاین. ۱۵ خرداد ۱۳۹۶.
  57. «مجمع الجزایر «مالدیو» هم روابط خود را با قطر قطع کرد». http://www.mehrnews.com. پیوند خارجی در |وبگاه= وجود دارد (کمک)
  58. «لیبی هم با قطر قطع رابطه کرد». http://www.khabaronline.ir. پیوند خارجی در |وبگاه= وجود دارد (کمک)
  59. «خروج قطر از ائتلاف نظامی عربستان علیه یمن». http://alef.ir. پیوند خارجی در |وبگاه= وجود دارد (کمک)
  60. Paul Rhys in Doha. "Blatter reaches out to Arabia". Aljazeera.com. Retrieved 30 December 2013.

منابع[ویرایش]

  • اختلافات مرزی قطر و عربستان [۱]
  • اختلافات و چالش‌های امارات با کشورهای همسایه [۲]
  • عربستان و مشکلات مرزی [۳]
  • سیاست خارجی قطر و نگاه به ایران [۴]
  • تاریخ سیاه قطر با همسایگان [۵]
  • تاریخ نزاع‌های عربی خلیج فارس [۶]
  • داوری دیوان دادگستری بین‌المللی در دعوای قطر و بحرین [۷]
  • حق‌شناس کمیاب سید علی، حاکمیت تاریخی ایران بر جزایر تنب و بوموسی، تهران، انتشارات سنا، ۱۳۸۹.
  • مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Qatar». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۱۸ آوریل ۲۰۰۸.


خطای یادکرد: خطای یادکرد: برچسب <ref> برای گروهی به نام «persian-alpha» وجود دارد، اما برچسب <references group="persian-alpha"/> متناظر پیدا نشد. ().