منطقه شکارممنوع کوه هوا و تنگ‌خور

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

نوع منطقه منطقه شکارممنوع
کشور ایران
استان استان فارس
وسعت ۱۲۹۶۵۸ هکتار
نام‌های دیگر هما و شانول
اقلیم گرم و نیمه‌خشک

منطقه شکارممنوع کوه هوا و تنگ‌خور با وسعت ۱۲۹۶۵۸ هکتار در جنوب شرقی استان فارس و در حوزه شهرستان‌های لامرد (شمال غرب، شمال و شمال شرق بخش علامرودشتگراش (دهستان فداغ) و خنج (بخش محمله) واقع شده‌است. محدوده مذکور در در فاصله ۸۰ کیلومتری شمال شهر لامرد و ۶۵ کیلومتری جنوب غربی و غرب خنج قرار دارد و تحت مدیریت اداره حفاظت محیط زیست شهرستان لامرد می‌باشد.

تاریخچه حفاظت[ویرایش]

اولین آگهی رسمی در تاریخ ۱۳۷۸/۱۵/۱۲ در روزنامه رسمی کشور جمهوری اسلامی ایران به عنوان منطقه شکار ممنوع به مدت پنج سال اعلام گردید. در آخرین آگهی در سال ۱۳۸۶ ممنوعیت شکار در این منطقه به مدت ۵ سال تمدید گردید.[۱]

پوشش گیاهی و زندگی جانوری[ویرایش]

کنار، استبرق، کلخنگ، بادام وحشی، کیکم، بن، انواع گون و گونه‌های مرتعی و گیاهان داروی (به‌ویژه آنغوزه) از پوشش گیاهی منطقه به‌شمار می‌رود.

پستان‌داران منطقه شامل: قوچ و میش، کل و بز، گراز، تشی، خرگوش، خرس، پلنگ، کفتار، گرگ، روباه و پرندگان شامل: کبک، تیهو، قمری، کبوتر جنگلی، بلبل خرما، چکاوک کاکلی، زنبورخورک، کوکر، دلیجه، هدهد، سهره، زاغی، دم‌جنبانک، کمرکولی و هوبره.[۲] این منطقه یکی از بهترین و بکرترین زیستگاه‌های استان فارس به‌ویژه گونه ارزشمند قوچ و میش لارستان به‌شمار می‌رود.[۳]

تهدیدات و تعارضات[ویرایش]

تخریب طبیعت کوه تنگ‌خور بر اثر تأسیسات میدان گازی شانول

این منطقه شکار ممنوع کوه هوا و کوه تنگ خور را شامل می‌شود. این دو کوه که به ترتیب میدان‌های گازی هما و شانول را در خود جای داده‌اند در سال‌های اخیر به علت فعالیت‌های اکتشاف، استخراج و بهره‌برداری از منابع گاز آسیب فراوانی دیده‌اند و چهره بکر طبیعی آن دستخوش تغییر گردیده است.[۴] این منطقه با وجود تنوع زیستی بسیار غنی و گونه‌های ارزشمند جانوری و گیاهی همچنان به‌صورت شکارممنوع مدیریت می‌شود. وجود چاه‌های فراوان گاز در منطقه، مهم‌ترین دلیل عدم موافقت با ارتقای این منطقه به عنوان یکی از مناطق چهارگانه حفاظت محیط زیست است.[۵] علاوه بر تخریب‌های متعدد توسط شرکت ملی گاز ایران و فعالیت‌های اکتشافی و حفاری جهت استخراج گاز، خشک‌سالی‌های پی‌درپی و در نتیجه کاهش منابع آب و غذا و وجود پروانه چرای متعدد و چرای بی‌رویه از جمله تهدیدات در منطقه به‌شمار می‌رود.

جاذبه‌های گردشگری[ویرایش]

این منطقه با توجه به وجود چشمه‌سارها و تنوع پوشش گیاهی و همچنین وجود مناطق بکر دیدنی، به خصوص در فصل زمستان و بهار پذیرای بازدیدکنندگان و گردشگران طبیعی می‌باشد.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. «مناطق شکارممنوع استان فارس». اداره کل حفاظت محیط زیست فارس. دریافت‌شده در ۲۷ مرداد ۱۳۹۳.
  2. «منطقه شکار ممنوع کوه هوا و تنگ‌خور». کویرها و بیابان‌های ایران. دریافت‌شده در ۲۷ مرداد ۱۳۹۳.
  3. «آلودگی شدید زیستگاه قوچ لارستان به دلیل ورود مواد شیمیایی از یک دکل حفاری». دیده‌بان محیط زیست و حیات وحش ایران. ۱۶ مرداد ۱۳۹۴. پارامتر |پیوند= ناموجود یا خالی (کمک); پارامتر |تاریخ بازیابی= نیاز به وارد کردن |پیوند= دارد (کمک)
  4. جغرافیای علامرودشت، تألیف هادی کریمی، انتشارات ایراهستان، ۱۳۹۱
  5. «یک کفتار راه راه بر اثر برخورد با خودروهای عبوری در شهرستان لامرد تلف شد». دیده‌بان محیط زیست و حیات وحش ایران. ۱۵ اسفند ۱۳۹۳. پارامتر |پیوند= ناموجود یا خالی (کمک); پارامتر |تاریخ بازیابی= نیاز به وارد کردن |پیوند= دارد (کمک)

پیوند به بیرون[ویرایش]