زردکوه

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
زردکوه
Kolunchin Zardkuh.JPG
قله کلونچین در زردکوه
مرتفع‌ترین نقطه
ارتفاع ۴٬۲۲۱ متر (۱۳٬۸۴۸ پا) [۱]
ارتفاع نسبی ۲٬۰۹۵ متر (۶٬۸۷۳ پا) [۱]
فهرست‌سازی قله بسیار برجسته
مختصات۳۲°۲۱′۵۲″ شمالی ۵۰°۴′۳۹″ شرقی / ۳۲٫۳۶۴۴۴°شمالی ۵۰٫۰۷۷۵۰°شرقی / 32.36444; 50.07750مختصات: ۳۲°۲۱′۵۲″ شمالی ۵۰°۴′۳۹″ شرقی / ۳۲٫۳۶۴۴۴°شمالی ۵۰٫۰۷۷۵۰°شرقی / 32.36444; 50.07750
جغرافیا
زردکوه در ایران قرار گرفته‌است
زردکوه
زردکوه
ایران
رشته‌کوه زاگرس

زَردکوه یا زردکوه بختیاری، کوهستانی در زاگرس شمال مرکزی است که در جنوب غربی ایران واقع شده است. این کوهستان در نزدیکی شهرستان کوهرنگ، منطقه بختیاری‌نشین میان چهارمحال و بختیاری و خوزستان، قرار دارد.[۲] زردکوه با ارتفاع ۴٢٢١ متر، پس از کوه دنا، دومین کوه مرتفع در رشته کوه‌های زاگرس و یکی از۱۵۱۵قله بسیار برجسته جهان به‌شمار می‌رود.[۳][۴]


رشته‌کوه‌های زردکوه (یا به عبارتی زرده) در حد فاصل دو رودخانه بزرگ کوهرنگ و بازفت در استان چهار محال و بختیاری قرار گرفته‌است. جهت این رشته از شمال غرب تا جنوب شرق هم آهنگ با حرکت کلی ساختار زاگرس است.

زردکوه در جنوب غربی ایران و از انتهایی‌ترین قسمت غربی استان چهارمحال و بختیاری تا شرق و شمال شرق خوزستان امتداد یافته‌است. این رشته کوه یکی از غنی‌ترین ذخایر طبیعی آب ایران است و بعضی از سرچشمه‌های اصلی رودخانه‌های کارون، به عنوان بزرگترین رودخانه ایران و برخی از سرچشمه‌های اصلی زاینده‌رود (از این رشته‌کوه سرچشمه می‌گیرند.[۵]

این ارتفاعات به صورت نواری با عرض حدود ۱۵ کیلومتر، در برگیرنده قلل مرتفع بالای ۴۰۰۰ متر همچون کینو، هفت تنان، شاه شهیدان، زرده، چری، کلونچین و غیره می‌باشد. همچنین یخچال‌های اصلی زاگرس که دارای هسته‌ای یخی هستند در کوه‌های زرد کوه جای گرفته‌اند که از معروفترین آن‌ها می‌توان به یخچال‌های ایلوک (طویل‌ترین یخچال طبیعی ایران)، پورسونان، خرسان اشاره کرد.

قله‌ها[ویرایش]

کوهرنگ، بیرگان و قلّهٔ قیصری

از قلل معروف آن می‌توان به شاه شهیدان، زرده، دوزرده، هفت‌تنان، کلونچین، چری و کینو اشاره کرد. در این میان، قلّه کلونچین، با ارتفاع ۴۲۲۱ متر بلندترین قله زردکوه و همچنین پرفرازترین نقطه استان چهارمحال و بختیاری است. همچنین قله شاه شهیدان هم ۴۱۵۰ متر بلندی دارد.

کول خدنگ[ویرایش]

تنگه‌ای با نام محلی «کول خدنگ» و نام مصطلح «تنگ کلونچین» از مسیرهای صعود به قله کلونچین است. کول خدنگ در بالای خروجی تونل دوم انتقال آب سرشاخه‌های کارون به زاینده‌رود قرار دارد. این تونل آب را از محلی به نام ماربُره تا پایین کول خدنگ می‌آورد و در آنجا پس از انباشته شدن در پشت یک سد به داخل آبگیر یک نیروگاه برق آبی هدایت می‌کند و پس از خروج از نیروگاه به سمت زاینده‌رود می‌رود.

منابع[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ "Iran: 54 Mountain Summits with Prominence of 1,500 meters or greater" Peaklist.org. Sources differ significantly on the elevation of this peak. Peakbagger for example gives an elevation of 4,548 m and a ارتفاع نسبی of 2,443 m. Retrieved 2012-04-29.
  2. Microsoft Encarta World Atlas, 2001, Microsoft Corporation
  3. «Iran Mountain Ultra-Prominence - peaklist.org». www.peaklist.org. دریافت‌شده در ۲۰۱۶-۰۹-۲۱.
  4. Rawlinson, George. 2002. The Seven Great Monarchies of the Ancient Eastern World (Vol. 2: Babylonia, Media and Persia)
  5. Glaciers of Iran