رشته‌کوه بینالود

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
تصویری از کوه بینالود (نیشابور، جادهُ باغرود، زمستان۱۳۸۴)

رشته‌کوه بینالود به طول تقریبیِ ۱۳۰ کیلومتر، از شمال شهر نیشابور تا جنوب غربی شهر قوچان کشیده شده است و جلگه و دشت نیشابور را از دشت مشهد و قوچان جدا می‌کند. بلندترین نقطهٔ رشته‌کوه بینالود، قلهٔ شیرباد با بلندی ۳۳۳۹ متر است که در شمال روستای بوژان (شمال شرقی شهر نیشابور) قرار گرفته است. ولی قلهٔ بینالود، با وجود ارتفاعِ کمتر از آن، معروفیت بیشتری دارد.

سه رودخانهٔ دائمیِ کشف‌رود، اترک و کال شور از این رشته‌کوه سرچشمه می‌گیرند. افزون بر این، رودخانه‌های نسبتاً کم‌آبی همچون رودخانه‌های میرآباد، زشک و طرقبه، اخلمد، بوژان، خرو علیا، بار، درود و دیزباد علیا در دره‌های خرم این منطقه جریان دارند که بخش اعظم آب آن‌ها صرف آبیاری باغ‌ها و زمین‌های کشاورزی می‌شود.

ریواس از معروف‌ترین و مرغوب‌ترین گیاهان خودروی این رشته‌کوه به‌شمار می‌رود. در بخش شمال غربی رشته‌کوه بینالود، پوشش درختچه‌های ارس به‌شکل تنگ دیده می‌شود. برف و یخِ حاصل از بارش‌های زمستانه و بهاره، غالباً تا اواسط فصل تابستان در قله‌ها باقی می‌مانَد. روستاها و تابستان‌گاه‌های زیبایی همچون دررود، بوژان، اخلمد، زشک و طرقبه، خرو، بار و دیزباد در دامنهٔ این رشته‌کوه از چشم‌اندازهای بی‌مانند و بدیعی برخوردارند.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  • راهنمای گردشگری نیشابور، علی طاهری.