خلنو

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

مختصات: ۳۶°۰۳′۵۸″شمالی ۵۱°۳۳′۰۴″شرقی / ۳۶٫۰۶۶۱°شمالی ۵۱٫۵۵۱۱°شرقی / 36.0661; 51.5511 خلنو، قله‌ای است در منطقهٔ البرز مرکزی و به ارتفاع ۴۳۷۵ متر[۱].

خلنو و آزادکوه، هر دو حدود ۴۳۷۵ متر ارتفاع داشته و پس از دماوند و علم کوه سومین و چهارمین قلل مرتفع البرز مرکزی هستند.[۱]

موقعیت[ویرایش]

خلنو، از جنوب به شمشک و رودبار قصران، از شمال به درهٔ رودخانهٔ وارنگرود، از شرق به دشت لار (محدوده لواسانات) و از غرب به وسیلهٔ خط‌الرأس هرزه‌کوه به درهٔ رودخانه کرج متصل می‌شود. این قله سرچشمه اصلی رودخانهٔ وارنگرود بوده که سرچشمه و منبع اصلی دریاچهٔ سد کرج است.[۲]

AlborzCentralColoredNumberedPersian.png
نقشهٔ البرز مرکزی
قله‌ها
1علم‌کوه
2آزادکوه
3دماوند
4دوبرار
5دوخواهران
6قلعه‌گردن
7گرگ
8خلنو
9مهرچال
10میشینه‌مرگ
11ناز
12شاه البرز
13سیالان
14توچال
15وروشت
16پهنه‌حصار
  D پیست دیزین
  E امامزاده هاشم
  K تونل کندوان
  * سد لتیان
  ** سد لار
  ‎-۲۵–۵۰۰ متر
  ‎۵۰۰–۱۵۰۰ متر
  ‎۱۵۰۰–۲۵۰۰ متر
  ‎۲۵۰۰–۳۵۰۰ متر
  ‎۳۵۰۰–۴۵۰۰ متر
  ‎۴۵۰۰–۵۶۱۰ متر
Transparent.gif
رودها
1الموت
2چالوس
3دوهزار
4هراز
5جاجرود
6کرج
7کجور
8لار
9نور
10سرداب
11سه‌هزار
12شاه‌رود
Transparent.gif
شهرها
1آمل
2چالوس
3کرج

مسیرهای صعود[ویرایش]

گذر از تیغهٔ ژاندارک برای رسیدن به آن قله بر روی خط الرأس برج - خلنو، آن را به یکی از قله‌های سرسخت ایران که رسیدن به آن (به خصوص در فصل زمستان و از روی خط الرأس) احتیاج به تجربه و وسایل فنی دارد، تبدیل کرده‌است. قلهٔ خلنو به صورت خط‌الرأسی با کلیهٔ قلل البرز مرکزی از جمله سرکچالها، وزوابها، پالون گردن و آزادکوه ارتباط دارد. مسیر رایج برای صعود به این قله، از روستای لالون واقع در منطقهٔ اوشان، فشم، میگون است، ولی مسیر زمستانی آن از روی خط الرأس سرکچال - برج می‌باشد.

پانویس[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ «کوه‌های ایران». وب‌گاه قلمرو کوهستانی ایران. بازبینی‌شده در تیر ۱۳۸۸. 
  2. «قله خلنو». وب‌گاه نمای ایران. بازبینی‌شده در تیر ۱۳۸۸.