خلنو

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

مختصات: ۳۶°۰۳′۵۸″شمالی ۵۱°۳۳′۰۴″شرقی / ۳۶.۰۶۶۱°شمالی ۵۱.۵۵۱۱°شرقی / 36.0661; 51.5511 خلنو، قله‌ای است در منطقهٔ البرز مرکزی و به ارتفاع ۴۳۷۵ متر[۱].

خلنو و آزادکوه، هر دو حدود ۴۳۷۵ متر ارتفاع داشته و پس از دماوند و علم کوه سومین و چهارمین قلل مرتفع البرز مرکزی هستند.[۱]

موقعیت[ویرایش]

خلنو، از جنوب به شمشک و رودبار قصران، از شمال به درهٔ رودخانهٔ وارنگرود، از شرق به دشت لار (محدوده لواسانات) و از غرب به وسیلهٔ خط‌الرأس هرزه‌کوه به درهٔ رودخانه کرج متصل می‌شود. این قله سرچشمه اصلی رودخانهٔ وارنگرود بوده که سرچشمه و منبع اصلی دریاچهٔ سد کرج است.[۲]

نقشهٔ البرز مرکزی قله‌ها: ۱ علم‌کوه
     -۲۵ متر تا ۵۰۰ متر     ۵۰۰ متر تا ۱۵۰۰ متر     ۱۵۰۰ متر تا ۲۵۰۰ متر     ۲۵۰۰ متر تا ۳۵۰۰ متر     ۳۵۰۰ متر تا ۴۵۰۰ متر     ۴۵۰۰ متر تا ۵۶۷۱ متر
۲ آزادکوه ۳ دماوند
۴ دوبرار ۵ دوخواهران
۶ قلعه‌گردن ۷ گرگ
۸ خلنو ۹ مهرچال
۱۰ میشینه‌مرگ ۱۱ ناز
۱۲ شاه البرز ۱۳ سیالان
۱۴ توچال ۱۵ وروشت
۱۶ پهنه‌حصار
رودها: ۰
۱ الموت ۲ چالوس
۳ دوهزار ۴ هراز
۵ جاجرود ۶ کرج
۷ کجور ۸ لار
۹ نور ۱۰ سرداب
۱۱ سه‌هزار ۱۲ شاهرود
شهرها: ۱ آمل
۲ چالوس ۳ کرج
سایر: D دیزین
E امامزاده هاشم K تونل کندوان
* سد لتیان ** سد لار


مسیرهای صعود[ویرایش]

گذر از تیغهٔ ژاندارک برای رسیدن به آن قله بر روی خط الرأس برج - خلنو، آن را به یکی از قله‌های سرسخت ایران که رسیدن به آن (به خصوص در فصل زمستان و از روی خط الرأس) احتیاج به تجربه و وسایل فنی دارد، تبدیل کرده‌است. قلهٔ خلنو به صورت خط‌الرأسی با کلیهٔ قلل البرز مرکزی از جمله سرکچالها، وزوابها، پالون گردن و آزادکوه ارتباط دارد. مسیر رایج برای صعود به این قله، از روستای لالون واقع در منطقهٔ اوشان-فشم است، ولی مسیر زمستانی آن از روی خط الرأس سرکچال - برج می‌باشد.

پانویس[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ «کوه‌های ایران». وب‌گاه قلمرو کوهستانی ایران. بازبینی‌شده در تیر ۱۳۸۸. 
  2. «قله خلنو». وب‌گاه نمای ایران. بازبینی‌شده در تیر ۱۳۸۸.