دریاچه‌های ایران

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
دریاچه درون شهری کیو در شمال شهر خرم‌آباد

ایران بخشی از سرزمین‎های نیمه‎خشک و خشک آسیا با بارش سالانه ی به نسبت كم است. از همین‎رو، آب‎های داخلی (دریاچه‎ها) آن كم و اغلب در فروافتادگی‎های زمین‎ساختی جوان، قرار دارند. با وجود این، پاره‎ای از دریاچه‎های ایران، مانند دریاچه‎های تار و گَهَر در بلندی‎ها قرار دارند. دریاچه‎های دائمی ایران بیشتر به مناطق پر باران شمال – باختری و جنوب باختری ایران محدود است. در مناطق خشک و صحرایی، دریاچه‎ها از نوع فصلی و پایانه‎ای بوده و آب شور دارند.[۱][۲][۳][۴]

ایجاد دریاچه های جدید در ایران و حتی در فلات مرکزی ایران[ویرایش]

به دلیل بارندگی های زیاد طی دو سال ۹۸ و ۹۹ چندین دریاچه در فلات مرکزی ایران از جمله در کویر زواره اصفهان و کویر لوت ایجاد شده است. در طرح ایران رود نیز احتمال تشکیل دریاچه در مناطق پست کویری پیش بینی شده است. بارندگی‌های اسفند ۹۸ و به خصوص فروردین‌ماه ۹۹ حدود ۵۰ دریاچه جدید ایجاد کرده که تاکنون وجود نداشته است.[۵][۶][۷][۸][۸]

به ترتیب وسعت[ویرایش]

بر اساس داده های گوگل وسعت برخی دریاچه ها به این شرح است:

دریاچه ارومیه : ۲۰۰۸ مایل مربع ، دریاچه زریبار ۳ مایل مربع، دریاچه مهارلو ۲۳۲ مایل مربع، دریاچه بختگان ۱۳۵۱ مایل مربع، دریاچه پریشان ۱۹ مایل مربع، دریاچه هامون ۶۱۸ مایل مربع

فهرست دریاچه ها[ویرایش]

دریاچه‌های ایران شامل فهرست زیر می شود:

دریاچه‌های سدها[ویرایش]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]