قریش

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

قُرَیش نام طایفه‌ای بود که در پیش از اسلام بر بخشی از حجاز فرمان می‌راندند و از توانمندان عرب بودند. محمد پیامبر اسلام از این طایفه بود. همچنین دودمانهای خلیفه گری امویان و عباسیان از همین طایفه بودند.

نسب این قبیله به قریش بن کنانة بن خزیمة بن مدرکة بن الیاس بن مُضَر بن نزار بن مَعَد بن عدنان که جد قبائل عدنانی‌است می‌رسد. در اینکه قریش لقب چه کسی است در بین مورخین اختلاف وجود دارد. برخی آن را لقب نضر بن کنانه بن خزیمه بن مدرکه بن الیاس بن مضر بن نزار بن معد بن عدنان می‌دانند و گروهی آن را لقب فهر بن مالک بن نضر نوه وی می‌شمارند. اما آنچه مسلم است اینکه نضر یک فرزند بیشتر نداشته که او مالک بوده و او نیز یک فرزند بیشتر نداشته که فهر بوده است؛ لذا در هر حال در منسوبین به قریش اختلافی پدید نخواهد آمد.

طایفه‌های قبیلهٔ بزرگ قریش مقارن ظهور اسلام را ۲۵ طایفه به شرح زیر دانسته‌اند:

۱- بنی هاشم
۲- بنی مطلب
۳- بنی حارث
۴- بنو عبدشمس (شامل بنی امیه) ۵- بنی نوفل
۶- بنی حارث بن فهر
۷- بنی اسد
۸- بنی عبدالدار
۹- بنی زهره
۱۰- بنی تیم بن مره
۱۱- بنی مخزوم
۱۲- بنی یقظه: همان بنی مخزوم است و یقظه فقط یک فرزند به نام مخزوم داشته است.[نیازمند منبع]
۱۳- بنی مره
۱۴- بنی عدی بن کعب
۱۵- بنی سهم
۱۶- بنی جمح
۱۷- بنی مالک
۱۸- بنی معیط: از شاخه‌های بنی عبدالشمس است.[نیازمند منبع]
۱۹- بنی نزار
۲۰- بنی سامه: در نسبت داشتن آنها به قریش اکثر مورخین مشکوکند و در حوالی ظهور اسلام نیز خود قریش آنها را از قریش محسوب نمی‌کردند.
۲۱- بنی ادرم[نیازمند منبع]
۲۲- بنی محارب
۲۳- بنی حارث بن عبدالله
۲۴- بنی خزیمه
۲۵- بنی بنانه

منابع[ویرایش]

  • معجم قبائل العرب ج ۳ ص ۹۴۷
  • تاریخ پیامبر، آیتی، ص ۲۱ - ۲۷