نحو

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

نحو یا جمله‌شناسی به دانش مطالعهٔ قواعد مربوط به نحوهٔ ترکیب و در کنار هم آمدن واژه‌ها به منظور ایجاد و درک جملات در یک زبان اطلاق می‌شود.

این شاخهٔ مهم از دستور هر زبان نظام‌مندی و خلاقیت فراوانی را طلب می‌نماید. درست است که انسان‌ها می‌توانند مجموعه کلمات یک جمله را با ترتیب گوناگونی در کنار هم قرار دهند ولی تمامی آن‌ها جملات معنی دار نخواهد شد.

  1. مرد خرید کتاب را.
  2. مرد کتاب را خرید.

در اینجا، جملهٔ اول غیر مجاز است و بر اساس گرامر مرتب شده است(He buy a book.)، ولی، دومی که درست همان مجموعهٔ کلمات را داراست، ساختاری قابل قبول از نظر قواعد و دستورها نحوی زبان فارسی را دارد.

جستارهای وابسته[ویرایش]

صرف یا همان علم التصریف نحوه ساختار کلمات متعدد از ریشه واحد برای ساختن معانی متعدد است. مثلاً از ماده کرم می شود اسم فاعل و مفعول و ماضی و ... ساخت. اکرم یکرم اکرام مکرم تکریم و ...

منابع[ویرایش]

  • Crystal D., The Cambridge Encyclopedia of Language, ۲nd edition, Cambridge University Press, 1996. ISBN 0-521-55967-7
  • O'Grady, W., Dobrovolsky, M., and aronoff, M., Contemporary Linguistic, An Introduction, ۲nd edition, St. Martin' Press, Inc., ۱۹۹۳. ISBN 0-312-06780-1

پیوند به بیرون[ویرایش]