بنی تمیم

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

بنی تَمیم از قبیله‌های عرب است که بیشتر در شبه‌جزیره عربستان و مناطق همسایه آن زندگی می‌کنند.

نسب این قبیله به جدشان تمیم بن مُر بن اُد بن طابخه بن الیاس بن مُضَر بن نزار بن مَعَد بن عدنان که جد قبائل عدنانی است می‌رسد. اکثر عشایر بنی تمیم در عراق و خوزستان ساکن هستند.

بنی تمیم و ایران[ویرایش]

گروهی از عشایر عرب ایرانی که در استان خوزستان و در ناحیه دشت میشان زندگی می‌کنند هم از این قبیله هستند.[۱]

عشایر تمیمی در روزگار پیش از اسلام هم‌پیمان ساسانیان بودند.[۲] وصلت با خاندان بازرنگی که ساسان همسر خود را از این خاندان گرفته بود، علت اصلی این هم پیمانی بوده‌است.

[نیازمند منبع]ابن‌عباس در زمان علی ابن ابی طالب حاکم بصره بود وبر بنی تمیم سخت می‌گرفت؛ زیرا آنان در جنگ جمل جزو یاران عایشه بودند. علی ابن ابی طالب در نامه ای ابن‌عباس را از این کار نهی نمودند. (بنگریدبه: نهج البلاغه، نامه ۱۸، فیض الاسلام)

تمیمی‌های عرب در عرصه جنگ و قدرت توانمند و تمیمی‌های عرب در عرصه هنرهای نمایشی و تئاتر در زمان یونانیان از پیشرویان هنر بودند، به گونه‌ای که تصور میشداین نسل تا ابد در عرصه‌های هنری فعالیت می‌کند و مالک هنر جهان خواهد شد شیخ این قبیله هم‌اکنون مزاحم مصطفی الکنعان می‌باشد که ساکن در شهر بصره است و محمد حبیب الکنعان که به محمد الکنعان معروف است که در خرمشهر و آبادان و شیخ لفته الحربی بزرگترین شیخ بنی تمیم در اهواز می‌باشد

گروهی کوچکی از بنی تمیم در استان هرمزگان وبوشهر ساکن هستند در استان بوشهر تمیمی ها بیشتر در غرب شهرستان عسلویه منطقه چاه مبارک ساکن هستند وبه صورت اقلیتی در هرمزگان شهرستان لنگه پارسیان روستای سهمو و روستای طولا در قشم

منابع[ویرایش]

  1. کتاب گیتاشناسی ایران، عباس جعفری، جلد سوم، ۱۳۸۴
  2. Lecker, Michael. 2005. People, tribes, and society in Arabia around the time of Muḥammad. Burlington, VT: Ashgate. p. 71–76