فاعل (دستور زبان)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

فاعل یا کننده در دستور زبان، واژه‌ای است که انجام‌دادن کاری به آن نسبت داده می‌شود. مانند: «علی به مدرسه رفت.» فعلِ رفتن را علی انجام داده‌است؛ بنابراین او کنندهٔ کار است.

پیرامون استفاده از واژه فاعل[ویرایش]

بعضی کتب واژهٔ فاعل را به عنوان ترجمه برای subject یا grammatical subject استعمال می‌کنند. در حالیکه با تعریفی که برای فاعل قائل هستیم این واژهٔ مفهوم کنشگر را میرساند. گرچه در عبارات real subject و logical subject میتوان واژهٔ subject را به فاعل برگرداند اما grammatical subject معادل دیگری می‌طلبد. خانلری معادل نهاد را برای واژهٔ grammatical subject برگزید که استفاده هم میشود اما فرهنگستان برای آن واژهٔ فاعل دستوری را وضع کرده.

جستارهای وابسته[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]

  • مثال برای فاعل (سامانهٔ جستجوی دادگان، جستجوی برخط در پیکرهٔ وابستگی نحوی و فرهنگ ظرفیت نحوی افعال زبان فارسی)