قرائت

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
(تغییرمسیر از قاری)
پرش به: ناوبری، جستجو
نوشتار(های) وابسته: قرآن § قرائت قرآن

در اسلام، قرائت که به صورت تحت‌الفظی به معنی خواندن‌ها است، از نظر واژه‌شناسی به معنی شیوهٔ خوانش است. پیش از نگاشته شدن قرآن و همزمان با انتشار آن شیوه‌های متفاوتی از خوانش آن وجود داشت به صورتی که در قرن دوم یا سوم هجری گفته شده چهارده روایت از شیوهٔ تلاوت و قرائت وجود داشته و حافظ نیز به از بر خواندن قرآن به چهارده روایت اشاره می‌کند که در برخی مکث‌ها و جزئیات قرائت متفاوت هستند از این رو قرائت قرآن نباید با مفهوم حفظ قرآن اشتباه گرفته شود.[۱] قرائت ۴ رتبه دارد:[۲]

  1. ترتیل: نظم و ترتیب در کلام. قواعد سخن را رعایت کردن.
  2. تحقیق: مبالغه در انجام چیزی بدون کمی و زیادی. حفظ حداکثر آرامش در شیوه خواندن همراه اشباع مدّ، پایان حرکات صدا و حاصل شدن (تحقیق و محقق شدن) مخارج حروف. تحقیق نیز سه نوع دارد.
  3. تحدیر: سرعت گرفتن همراه رعایت احکام تجوید
  4. تدویر: چیزی بین تحقیق و تحدیر

قرائت از علوم قرآنی است که به‌طور سنّتی، ده گونه قرائت[نیازمند منبع] وجود دارد که هر یک نام خود را از یک قاری مشهور قرآن برگرفته‌اند. هر قرائت از راه روایان از پسِ راوی اصلی آن به بعدی منتقل می‌شود. در علم قرائت، اصول خوانش قرآن بیان می‌شود.

منابع[ویرایش]

  • مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «Qira'at»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در اکتبر ۲۰۱۶).