شرک (دین)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

در اسلام شرک در برابر توحید قرار دارد و مفهوم آن اعتقاد داشتن به چندخدایی (وجود چند خدا) یا فرض نمودن شریک برای خداست. شِرک واژه‌ای عربی است که از سه حرف ش‌رک به معنی شریک بودن تشکیل شده‌است. شرک تنها گناه نابخشودنی در قرآن عنوان شده‌است:

«الله شرک به خود را نمی‌بخشد و گناهان دیگر جز آن را برای هرکه بخواهد می‌آمرزد. آنکه برای الله شریکی قرار می‌دهد گناه بسیار عظیمی مرتکب شده است.» (۴:۴۸)[۱]

برای شناخت درست شرک و شرک ورزیدن، رجوع به قرآن و آیات موجود پیرامون آن راهگشا خواهد بود. در زیر آیاتی به عنوان نمونه درج می‌شوند:

شرک در قرآن[ویرایش]

کسانیکه علاوه بر الله اشخاص یا اشیاء دیگری را نیز سهیم در خلقت می‌دانند و یابرای خداوند همسر فرزند یا شریک قائلند مانند بخشی از مسیحیان و یهودیان و زرتشتیان که هریک مسیح عزیر را فرزند خدا دانسته یا شر را چون خیر مخلوق ازلی می‌دانند همچنین مشرکان زمان محمد.[۲]

منابع[ویرایش]

  1. ترجمه آیات به فارسی http://www.bazkhani.com/archives/880/
  2. 105انبیاو 12لقمان و51و116نساء

پیوند به بیرون[ویرایش]

جستارهای وابسته[ویرایش]