نافله

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

نافله به کار مستحبی، کار نیکو، که بر انسان واجب نیست. اطلاق می شود. هم چنین به معنی نوه، غنیمت و عطاء نیز آمده است. و در اصطلاح فقهاء: به نمازهای مستحبی در شرع مقدس اسلام نافله می گویند. بیشترین استعمال نافله در نمازهای مستحبّی است.

معنای اصطلاحی نافله اخصّ است و فقط شامل نماز مستحبی می شود. ولی معنای لغوی اعّم است. هم شامل نماز مستحبی و هم شامل غنیمت و عطاء می شود. بین معنای لغوی و اصطلاحی عموم و خصوص من وجه است.

تعداد رکعت ها[ویرایش]

در طول روزهای هفته به غیر از روز جمعه نمازهای نافله 34 رکعت می باشد:

  • 2 رکعت نماز نافله صبح
  • 8 رکعت نماز نافله ظهر
  • 8 رکعت نماز نافله عصر
  • 4 رکعت نماز نافله مغرب (در صورت کمبود وقت می توان دو رکعت نماز غفیله را به جای دو رکعت نماز نافله مغرب خواند)
  • 1 رکعت نماز نافله عشا (به نماز نافلع عشا وتیره می گویند)
  • 8 رکعت نماز نافله شب
  • 2 رکعت نماز نافله شفع
  • 1 رکعت نماز نافله وتر
  • در روز جمعه 4 رکعت بر نافله های 16 رکعتی نمازهای ظهر و عصر اضافه می شود.

منابع[ویرایش]