یحیی بن شرف النووی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
عالم، علم حدیث
یحیی بن شرف النووی
يحيى بن شرف النووي.PNG
عنوانامام
متولد۶۳۱ قمری
۱۲۳۳
نوا سوریه
درگذشته۶۷۶
۱۲۷۷ (۴۵ سال)
نوا
آرامگاهنوا
لقبسنی
فقهشافعی
عقیدهاشعری
علاقه اصلیعلم حدیث

أبو زکریا یحیی بن شرف النووی (۶۳۱ قمری - ۶۷۶ قمری) مشهور به امام النووی عالم، مجتهد و محدث مسلمان برجستهٔ شافعی بود.[۱] وی چندین کتاب در حوزهٔ حدیث، سیره نبوی، و فقه تألیف کرده‌است.[۲] او هیچگاه ازدواج نکرد.[۳]

تألیفات[ویرایش]

نووی از نویسندگان پرکار مسلمان در سده‌ی هفتم هجری به شمار می‌رود.از او تألیفات متعددی در زمینه های مختلف علوم دینی به خصوص در دو حوزه‌ی حدیث و فقه شافعی بر جای مانده است.اربعین نووی و ریاض الصالحین در حدیث و منهاج الطالبین در فقه شافعی از مهمترین آثار امام نووی است. همچنین از دیگر تألیفات او در زمینه‌ی علوم حدیث میتوان به کتاب المنهاج فی شرح صحیح مسلم بن حجاج اشاره کرد که در شرح صحیح مسلم یکی از شش کتاب صحیح حدیثی اهل سنت نگاشته است.

منابع[ویرایش]

  1. Ludwig W. Adamec (2009), Historical Dictionary of Islam, pp.238-239. Scarecrow Press. شابک ‎۰۸۱۰۸۶۱۶۱۵.
  2. Fachrizal A. Halim (2014), Legal Authority in Premodern Islam: Yahya B Sharaf Al-Nawawi in the Shafi'i School of Law, p. 1. Routledge‎.
  3. Abou Al-Fadl, Khaled (2005). The Search for Beauty in Islam: A Conference of the Books. Rowman & Littlefield. p. 174. ISBN 978-0-7425-5094-0. Retrieved 2016-02-20.