هندوایرانیان

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
هندوایرانیان
Indo-European branches map.svg
پراکندگی جغرافیایی اصلی زبان‌های هندوایرانیان
  Indo-Iranian
کل جمعیت
تقریباً ۲ میلیارد در ۱۷ کشور
مناطق با جمعیت قابل توجه
 هند بیش از ۱,۳۰ میلیارد[۱]
 ایران بیش از ۸۰ میلیون[۲]
 پاکستان بیش از ۲۰۰ میلیون[۳]
 بنگلادش بیش از ۱۶۰ میلیون
 نپال بیش از ۲۶ میلیون
 سری‌لانکا بیش از ۱۴ میلیون
 میانمار بیش از ۱ میلیون
 افغانستان بیش از ۳۰ میلیون
 تاجیکستان بیش از ۷ میلیون
 ازبکستان بیش از ۳۰ میلیون
 جمهوری آذربایجان بیش از ۹ میلیون
 عراق بیش از ۲۰ میلیون
 ترکیه بیش از ۲۰ میلیون
 سوریه بیش از ۷ میلیون
 روسیه بیش از ۵ میلیون
 مالدیو بیش از ۵۰۰,۰۰۰
زبان‌ها
زبان‌های هندوایرانی
دین
دین ایرانی زرتشت، دین‌های هندی (Mostly Hindu; به همراه آیین بودایی، Sikh و جین (دین) اقلیت‌ها) و اسلام، تعدادی non-religious خداناباوری/ندانم‌گرایی و مسیحیت
فرهنگ‌های باستان‌شناختیک مرتبط با مهاجرت هندوایرانی‌ها

هندوایرانیان یا هندوایرانی‌ها -که گاه با آریایی‌ها یکی گرفته می‌شود- نام یک گروه قومی بوده که هندوآریایی‌ها، ایرانی‌ها (شامل شاخهٔ شرقی یعنی سکاها، خوارزمیان، سغدیان، تخاریان و ... و شاخهٔ غربی شامل مادها، پارس ها و پارت ها)، داردها و نورستانی ها از آن‌ها منشعب شده‌اند.[۴] اینان گویشور زبان‌های هندوایرانی بودند که شاخه‌ای بزرگ از زبان‌های هندواروپایی است. نیاکان هندوایرانی‌ها، نیاهندواروپاییان بودند. جمعیت هندوایرانی‌ها بیش از یک و نیم میلیارد نفر است.[۵]

تاریخچه[ویرایش]

متاخرترین زمانی که می‌توان برای گسترش هندوایرانی‌ها به نواحی مختلف تعیین کرد، حدود سدهٔ ۱۴ قبل از میلاد است. بر طبق شواهدی از این دست، پژوهشگران، آغاز پراکندگی هندوایرانیان را نیمه نخست هزارهٔ دوم پیش از میلاد در نظر می‌گیرند. در طی هزاره دوم و اوایل هزارهٔ نخست پیش از میلاد، گروه‌های مختلفی از هندوایرانی‌ها به تدریج به نقاطی در آسیای مرکزی و شمال افغانستان پراکنده شدند. در واقع به تدریج از استپ‌ها به سرزمین‌های جنوبی نقل مکان کردند. از این رو در شمال باختر (Bactria) سه فرهنگ مختلف پدید آمد؛ فرهنگ باختر-مرو، فرهنگ آندرونو و فرهنگ بیشکنت(Bishkent).[۴]

داده‌های باستان‌شناختی[ویرایش]

فرهنگی باستان‌شناختیک ذیل در پیوند با هندوایرانیانند:

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. "India". The World Factbook.
  2. "Pakistan". The World Factbook.
  3. "Bangladesh". The World Factbook.
  4. ۴٫۰ ۴٫۱ محمدرضا, عدلی، (2015-10-23). "سرچشمه‌های فرهنگ هندی: نگاهی به تمدن پیشاآریایی و آریایی نخستین". پژوهشنامه ادیان. 9 (1). ISSN 2008-0476.
  5. https://www.britannica.com/topic/Indo-Iranian-languages

Wikipedia contributors, "Indo-Iranians," Wikipedia, The Free Encyclopedia, https://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Indo-Iranians&oldid=695469657 (accessed December 22, 2015).