مالیات در ایران

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

این مقاله به انواع مالیاتها در ایران می‌پردازد.

بودجه[ویرایش]

انواع[ویرایش]

۱- مالیاتهای مستقیم[ویرایش]

این دسته از مالیات‌ها مستقیماً از دارائی یا درآمد افراد وصول می‌گردد و شامل مالیات بر دارائی و مالیات بر درآمد می‌باشد.

الف: مالیات بر دارائی[ویرایش]

  • مالیات بر ارث
  • حق تمبر

ب: مالیات بر درآمد[ویرایش]

  • مالیات بر درآمد اجاره املاک
  • مالیات بر درآمد کشاورزی
  • مالیات بر درآمد حقوق
  • مالیات بر درآمد مشاغل
  • مالیات بر درآمد اشخاص حقوقی
  • مالیات بر درآمد اتفاقی

۲ - مالیاتهای غیر مستقیم[ویرایش]

مالیاتهای غیر مستقیم که بر قیمت کالاها و خدمات اضافه شده و به مصرف کننده تحمیل می‌گردد بر دو نوع است:

الف: مالیات بر واردات[ویرایش]

  • حقوق گمرکی
  • سود بازرگانی
  • ۱۰۰ ٪ از مبلغ اتومبیل‌های وارداتی
  • ۱۵٪ حق ثبت

ب: مالیات بر مصرف و فروش[ویرایش]

  • مالیات بر فراورده‌های نفتی
  • مالیات تولید الکل طبی و صنعتی
  • مالیات نوشابه‌های غیر الکلی
  • مالیات فروش سیگار
  • مالیات اتومبیل
  • ۱۵٪ مالیات اتومبیل‌های داخلی
  • مالیات فروش خاویار
  • مالیات حق اشتراک تلفن خودکار و خدمات بین‌الملل
  • مالیات ضبط صوت و تصویر
  • مالیات نقل و انتقال شناورها
  • موارد متفرقه
مالیات بر ارزش افزوده

در سال ۱۳۶۶ برای اولین بار لایحهٔ مالیات بر ارزش افزوده به مجلس ارائه شد و پس از تصویب ۶ ماده از آن بنا به تقاضای دولت و به دلیل اجرای سیاست "تثبیت قیمتهاً به دولت بازگردانده شد. درسال ۱۳۷۰ بخش امور مالی صندوق بین‌المللی پول، در راستای اصلاح نظام مالیاتی جمهوری اسلامی ایران، اجرای سیاست مالیات بر ارزش افزوده را بعنوان یکی از عوامل اصلی افزایش کارایی و اصلاح نظام مالیاتی پیشنهاد کرد. این مالیات مورد بررسی‌های گوناگون قرار گرفت ولی در عمل به اجرا در نیامد تا این که قانون مالیات بر ارزش افزوده با اختیارات ناشی از ماده ۸۵ قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران در ۵۳ ماده و ۴۷ تبصره در تاریخ ۱۳۸۷/۲/۱۷ در کمیسیون اقتصادی مجلس شورای اسلامی تصویب شد و از تاریخ اول مهرماه ۱۳۸۷ به اجرا گذاشته شد.[۱]

منابع[ویرایش]

  1. «آشنایی با مالیات بر ارزش افزوده». IRAN Value Added Tax (VAT) News. بازبینی‌شده در ۲۰۱۵-۰۴-۰۶.