جوامع دور از وطن

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

جوامع دور از میهن یا دیاسپورا (به انگلیسی: Diaspora) به پراکندگی، مهاجرت یا آوارگی گروهی از مردم اطلاق می‌شود که دور از خانه و کاشانه اصلی خویش زندگی می‌کنند و در دنیا پراکنده شده‌اند. این واژه ریشه در متون یهودی داشته و به ماجرای خروج یهودیان از بابل اشاره دارد. اما اخیراً معنای این واژه بسط پیدا کرده‌است و به پراکندگی گروهی از مردم اطلاق می‌شود که دارای ریشه مشترکی هستند و از خانه خود رانده شده یا فرار کرده‌اند. نمونه بارز آن ارمنی‌های ترکیه هستند که توسط دولت عثمانی به سمت دیگری رانده شده‌اند.[نیازمند منبع] ایجاد جوامع دور از میهن می‌تواند خودخواسته یا ناخواسته باشد.

جوامع ایرانی دور از میهن[ویرایش]

بسیاری از ایرانیان، بعد از وقوع انقلاب ایران به کشورهای دیگر بخصوص ایالات متحده آمریکا، مهاجرت کردند. تعداد زیادی از ایرانیان نیز در اروپا و نیز در کشورهای آسیایی و عربی زندگی می‌کنند. همچنین می‌توان به مهاجران افغانستانی و شهروندان ارمنی در ایران اشاره کرد. جامعه اهل شهر گراش در استان فارس در جنوب ایران دیگر ایرانیان دور از میهن هستند که مهاجرت آنها به کشورهای عربی بوده‌است.[نیازمند منبع] زرتشتیانی که به علت حمله اعراب به ایران ، به هندوستان پناه بردند، نمونه دیگری از این جوامع در هند هستند که به پارسیان هند معروفند. همچنین بعد از وقوع انقلاب اسلامی در ایران ، بسیاری از زرتشتیان به آمریکا یا کشورهای اروپایی مهاجرت کردند.

منابع[ویرایش]

  • جوامع ایرانی دور از وطن
  • Brubaker, Rogers (2005). "The 'diaspora' diaspora". Ethnic and Racial Studies ۲۸ (۱): ۱–۱۹. doi:۱۰٫۱۰۸۰/۰۱۴۱۹۸۷۰۴۲۰۰۰۲۸۹۹۹۷. Retrieved 22 February ۲۰۱۱.