زبان‌های اسلاوی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
اسلاوی
اسلاونیک
اقوام:اسلاوها
پراکنش:سراسر جنوب اروپا، اروپای مرکزی و شرقی، آسیای مرکزی، و روسیه
تبار:زبان‌های هندواروپایی
نیا:Proto-Slavic
زیرگروه‌ها:
ISO 639-2 / 5sla
زبان شناسی53= (phylozone)
گلاتولوگslav1255[۱]
Slavic europe.svg
نقشه سیاسی اروپا با کشورهایی که یک زبان اسلاوی یک زبان ملی است به صورت سبز رنگ شده. سبز چوبی نشان دهنده زبان‌های اسلاوی شرقی است، سبز کمرنگ نمایش دهنده زبان‌های اسلاوی غربی است، و سبز دریایی نمایش دهنده زبان‌های اسلاوی جنوبی است.

زبان‌های اسلاوی یا زبان‌های اسلاونیک یکی از شاخه‌های خانواده بزرگ زبان‌های هندواروپایی هستند؛ بنابراین اعضای این خانواده (برای نمونه زبان روسی) با زبان فارسی هم خویشاوندی دارند.

خویشاوندی زبان‌های اسلاوی با زبان‌های بالتیک تقریباً نزدیک است؛ به همین دلیل، برخی زبانشناسان این دو گروه را در یک زیرمجموعه قرار داده و آن را بالتو-اسلاوی می‌نامند. هم‌اینک بیش از ۲۵۰ میلیون نفر در اروپای مرکزی، شمال آسیا، و بیشتر بخش‌های شبه جزیره بالکان، به یکی از زبان‌های اسلاوی سخن می‌گویند. این گروه به زیرگروه‌های اسلاوی شرقی، اسلاوی جنوبی و اسلاوی غربی تقسیم می‌شود.

تقسیمات[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. Nordhoff, Sebastian; Hammarström, Harald; Forkel, Robert; Haspelmath, Martin, eds. (2013). "Slavic". Glottolog 2.2. Leipzig: Max Planck Institute for Evolutionary Anthropology.