ترابری در ایران

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

به طور کلی ترابری در سرزمین پهناور ایران شامل انواع ترابری موجود در دنیا است؛ و این خود به دلیل موقعیت مناسب جغرافیایی ایران در جهان و شرایط اقلیمی خاص ایران می‌باشد. به عنوان مثال دسترسی ایران به آب‌های آزاد از جمله موقعیت‌های جغرافیایی مذکور است، همچنین وجود دشتهای وسیع و هموار از جمله شرایط اقلیمی ایران می‌باشد.

انواع حمل و نقل موجود در دنیا به قرار زیر است:

۱- دریایی

۲- هوایی

۳- زمینی

حمل و نقل زمینی به دو دسته تقسیم می‌شود:

۱- ریلی

۲- راه شوسه

راه‌های شوسه به چند گروه تقسیم می‌شوند:

۱- آزاد راه

۲- بزرگ راه

۳- راه اصلی

۴- راه فرعی

۵- راه روستایی

۶- راه شنی

۷- راه خاکی

۸- راه مالرو

دریایی[ویرایش]

در ایران ترابری دریایی بین بنادر و جزایر ایران انجام می‌شود، به عنوان مثال خط دریایی بندرعباس-جزیره قشم، که قایق‌های مسافربری تندرو، مسافران را از اسکله مسافری شهید حقانی بندرعباس به اسکله مسافری شهید ذاکری قشم منتقل می‌کنند؛ و خط دریایی بندر سیریک-جزیره هرمز، که در مهرماه ۱۳۹۴ راه اندازی شده است.

همچنین حمل و نقل دریایی بین بنادر و جزایر ایران به بنادر کشورهای همسایه نیز برقرار است، به عنوان مثال خط دریایی بندرعباس-دبی که توسط کشتیرانی والفجر مسافران بین بندرعباس و دبی در کشور امارات متحده عربی منتقل می‌شوند.

جابجایی بار و کالا نیز بین بنادر مهم ایران (بندرعباس، بندر امام خمینی، بندر بوشهر، بندر چابهار، بندر انزلی، بندر امیرآباد و ...) و مهمترین بنادر جهان (دبی، شانگهای، بمبئی، هنگ کنگ و ...) انجام می‌گردد.

هوایی[ویرایش]

بیش از ۷۰ شهر ایران دارای فرودگاه هستند و عمده پروازهای داخلی توسط شرکت ایران ایر، که در سال ۱۹۶۲ تأسیس گریده و همچنین هواپیمایی ماهان، هواپیمایی نفت، هواپیمایی آسمان، هواپیمایی کاسپین، هواپیمایی تابان و ایران ایرتور، انجام می‌شود.

زمینی[ویرایش]

ریلی[ویرایش]

ایران همچنین دارای ۱۱٬۱۰۶ کیلومتر مسیر راه آهن است

جاده‌ای[ویرایش]

ایران مقدار قابل توجهی راه آسفالت دارد که عمده شهرها را به یکدیگر متصل کرده‌است. طول جاده‌های ایران تا سال ۲۰۰۷، ۱۷۸٬۱۵۲ کیلومتر بوده‌است که ۶۶٪ از آن، آسفالت است حمل و نقل در ایران به دلیل یارانه‌ای که از سوی دولت بطور غیر مستقیم و مستقیم پرداخت می‌شود به نسبت ارزان است.

منابع[ویرایش]