کابینه افغانستان

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
جمهوری اسلامی افغانستان
National emblem of Afghanistan.svg

سیاست و حکومت افغانستان


کابینهٔ افغانستان از سران وزارتخانه‌ها تشکیل شده‌است. اعضای کابینه توسط رئیس جمهور به پارلمان معرفی و پس از تأیید توسط اعضای پارلمان انتخاب می‌شوند.

کابینه کنونی دولت افغانستان[ویرایش]

دولت وحدت ملی[ویرایش]

پس از توافق‌نامه‌ای که میان اشرف غنی و عبدالله عبدالله برای تشکیل دولت وحدت ملی به امضا رسید، توافق شد که از ۲۵ وزارتخانه افغانستان ۱۳ وزارت خانه از طرف اشرف غنی و ۱۲ وزارتخانه دیگر از طرف عبدالله عبدالله تعیین شود.[۱]

منصب شخص از تا جزئیات
ریاست جمهوری
رئیس‌جمهور محمداشرف غنی ۷ میزان/مهر ۱۳۹۳ ----------------------
معاون اول رئیس‌جمهور عبدالرشید دوستم ۷ میزان/مهر ۱۳۹۳ ----------------------
معاون دوم رئیس‌جمهور سرور دانش ۷ میزان/مهر ۱۳۹۳ ----------------------
ریاست اجرائیه
رئیس اجرائیه عبدالله عبدالله ۷ میزان/مهر ۱۳۹۳ ----------------------
معاون اول رئیس اجرائیه محمد خان ۷ میزان/مهر ۱۳۹۳ ----------------------
معاون دوم رئیس اجرائیه محمد محقق ۷ میزان/مهر ۱۳۹۳ ----------------------
وزرا
وزیر دفاع عنایت‌الله نظری ۹ میزان ۱۳۹۳ ۱۳ سرطان/تیر ۱۳۹۴ وی تا قبل از معرفی معصوم استانکزی در سمت سرپرست فعالیت کرد.[۲]
محمد معصوم استانکزی ۱۳ سرطان/تیر ۱۳۹۴ ۳۱ جوزا/خرداد ۱۳۹۵ در ۱۴ سرطان/تیر ۱۳۹۴ از مجلس رای اعتماد نگرفت اما تا ۳۱ جوزا/خرداد ۱۳۹۵ در این سمت فعالیت کرد.[۳]
عبدالله حبیبی ۱۸ جوزا/خرداد ۱۳۹۵ ۵ ثور/اردیبهشت ۱۳۹۶ در ۵ ثور/اردیبهشت ۱۳۹۶ استعفا داد.
طارق شاه بهرامی ۵ ثور/اردیبهشت ۱۳۹۶ ۲ جدی/دی ۱۳۹۷ در ۲ جدی/دی ۱۳۹۷ برکنار شد.
اسدالله خالد ۲ جدی/دی ۱۳۹۷ ----------------------
وزیر امور خارجه صلاح‌الدین ربانی ۲۲ جدی/دی ۱۳۹۳ ----------------------
وزیر امور داخله نورالحق علومی ۷ دلو/بهمن ۱۳۹۳ ۵ حوت/اسفند ۱۳۹۴ در ۵ حوت/اسفند ۱۳۹۴ استعفا داد.
تاج محمد جاهد ۲۱ حمل/فروردین ۱۳۹۵ ۲۲ اسد/مرداد ۱۳۹۶ پس از برکناری به سمت مشاور رئیس جمهور در امور امنیتی معرفی گردید.[۴]
ویس احمد برمک ۲ جدی/دی ۱۳۹۷ در ۲ جدی/دی ۱۳۹۷ برکنار شد.
امرالله صالح ۲ جدی/دی ۱۳۹۷ ۲۹ جدی/دی ۱۳۹۷ برای حضور در تیم محمد اشرف غنی برای انتخابات ریاست‌جمهوری ۱۳۹۸ استعفا داد.[۵]
حمدالله محب ۳۰ جدی/دی ۱۳۹۷ ۲۲ دلو/بهمن ۱۳۹۷ وی با حفظ سمت مشاور امنیت ملی به صورت موقت به عنوان سرپرست وزارت داخله تعیین شد.[۶]
مسعود اندرابی ۲۲ دلو/بهمن ۱۳۹۷ در ۲۲ دلو به عنوان سرپرست وزارت امور داخله منصوب شد.[۷]
وزیر مالیه اکلیل احمد حکیمی ۲۲ جدی/دی ۱۳۹۳ ۵ سرطان/تیر ۱۳۹۷ در ۵ سرطان/تیر ۱۳۹۷ استعفا داد.[۸]
محمد همایون قیومی ۲۶ سرطان/تیر ۱۳۹۷ ---------------------- در ۲۶ سرطان/تیر ۱۳۹۷ به عنوان سرپرست این وزارتخانه معرفی شد.[۹]
وزیر اقتصاد عبدالستار مراد ۲۹ حمل/فروردین ۱۳۹۴ ۱۶ اسد/مرداد ۱۳۹۶ در ۱۶ اسد/مرداد ۱۳۹۶ برکنار شد.[۲]
محمد مصطفی مستور ۱۶ اسد/مرداد ۱۳۹۶ ----------------------
وزیر عدلیه عبدالبصیر انور ۲۲ جدی/دی ۱۳۹۳ ----------------------
وزیر اطلاعات و فرهنگ سلطان خیری ۲۲ جدی/دی ۱۳۹۳ ۱۲ حمل/فروردین ۱۳۹۴ وی اولین نامزد وزارت معارف در دولت وحدت ملی بود.[۲]
عبدالباری جهانی ۱۲ حمل/فروردین ۱۳۹۴ ۱۷ عقرب/آبان ۱۳۹۵ وی در ۱۷ عقرب/آبان ۱۳۹۵ استعفا داد.[۲]
کمال سادات ۱۷ عقرب/آبان ۱۳۹۵ ۱۸ حوت/عقرب ۱۳۹۵
محمد رسول باوری ۱۸ حوت/عقرب ۱۳۹۵ ۲۵ جوزا/خرداد ۱۳۹۷
حسینه صافی ۲۵ جوزا/خرداد ۱۳۹۷ ----------------------
وزیر معارف گل زلمی یونسی ۲۲ جدی/دی ۱۳۹۳ ۸ دلو/بهمن ۱۳۹۳ نتوانست از پارلمان در ۸ دلو/بهمن ۱۳۹۳ رای اعتماد کسب کند.[۱۰]
اسدالله حنیف بلخی ۸ دلو/بهمن ۱۳۹۳ ۲۴ عقرب/آبان ۱۳۹۶ در ۲۴ عقرب/آبان ۱۳۹۶ برکنار شد.
محمد ابراهیم شینواری ۲۴ عقرب/آبان ۱۳۹۶ ۵ حمل/فروردین ۱۳۹۷
میرویس بلخی ۵ حمل/فروردین ۱۳۹۷ ----------------------
وزیر تحصیلات عالیه خاطره افغان ۲۲ جدی/دی ۱۳۹۳ ۲۹ حمل/فروردین ۱۳۹۴ نتوانست از پارلمان در ۸ دلو/بهمن ۱۳۹۳ رای اعتماد کسب کند.[۱۰]
فریده مومند ۲۹ حمل/فروردین ۱۳۹۴ ۱ سرطان/تیر ۱۳۹۶ در ۲۴ عقرب/آبان ۱۳۹۵ از طرف پارلمان رد صلاحیت شد.[۱۱]
عبدالطیف روشان ۱ سرطان/تیر ۱۳۹۶ ۱ قوس/آذر ۱۳۹۶ در ۱ قوس/آذر ۱۳۹۶ استعفا داد.[۱۲]
نجیب الله خواجه عمری ۱ قوس ۱۳۹۶ ۴ جوزا/خرداد ۱۳۹۸
عبدالتواب بالاکرزی ۴ جوزا/خرداد ۱۳۹۸ ---- در ۴ جوزا/خرداد ۱۳۹۸ به عنوان سرپرست تعیین شد.[۱۳][۱۴]
وزیر تجارت و صنایع همایون رسا ۲۲ جدی/دی ۱۳۹۳ ۲۷ عقرب/آبان ۱۳۹۷ همایون رسا در ۵ سرطان/تیر ۱۳۹۷ درخواست استعفا داد.[۱۵] و در ۲۷ عقرب/آبان ۱۳۹۷ از سمت وزیر وزارت صنایع و تجارت کنار رفت.[۱۶]
کامله صدیقی ۲۷ عقرب/آبان ۱۳۹۷ ۱۷ دلو/بهمن ۱۳۹۷ پس از کناره‌گیری همایون رسا وی که معین امور تجارتی وزارت صنایع و تجارت بود به عنوان سرپرست تعیین شد.[۱۷]
اجمل احمدی ۱۷ دلو/بهمن ۱۳۹۷ در ۱۷ دلو/بهمن ۱۳۹۷ به عنوان نامزد وزیر وزارت صنعت و تجارت منصوب شد.[۱۸][۱۹]
وزیر انرژی و آب محمود صیقل ۲۲ جدی/دی ۱۳۹۳ ۱ دلو/بهمن ۱۳۹۳
عبدالرحمان صلاحی ۱ دلو/بهمن ۱۳۹۳ ۲۹ حمل/فروردین ۱۳۹۴ نتوانست از پارلمان، در ۸ دلو/بهمن ۱۳۹۳ رای اعتماد کسب کند.[۱۰]
علی‌احمد عثمانی ۲۹ حمل/فروردین ۱۳۹۴ ۱۹ جوزا/خرداد ۱۳۹۷ در ۱۹ جوزا/خرداد ۱۳۹۷ از سمتش برکنار شد.[۲۰]
محمدگل خلمی ۱۹ جوزا/خرداد ۱۳۹۷ ----------------------
وزیر حمل و نقل و هوانوردی فیض‌الله ذکی ۲۲ جدی/دی ۱۳۹۳ ۲۹ حمل/فروردین ۱۳۹۴ نتوانست از پارلمان، در ۸ دلو/بهمن ۱۳۹۳ رای اعتماد کسب کند.[۱۰]
محمدالله بتاش ۲۹ حمل/فروردین ۱۳۹۴ ۳ اسد/مرداد ۱۳۹۶ در ۲۳ عقرب/آبان ۱۳۹۵ از سوی پارلمان، رد صلاحیت شد.[۲۱]
محمد حمید طهماسی ۳ اسد/مرداد ۱۳۹۶ ----------------------
وزیر فواید عامه عباس بصیر ۲۲ جدی/دی ۱۳۹۳ ۲۹ حمل/فروردین ۱۳۹۴ نتوانست از پارلمان، در ۸ دلو/بهمن ۱۳۹۳ رای اعتماد کسب کند.[۱۰]
محمود بلیغ ۲۹ حمل/فروردین ۱۳۹۴ ۱۶ اسد/مرداد ۱۳۹۶ در ۲۲ عقرب/آبان ۱۳۹۵از سوی پارلمان، رد صلاحیت شد.
یما یاری ۱۶ اسد/مرداد ۱۳۹۶ ----------------------
وزیر امور زنان نجیبه ایوبی ۲۲ جدی/دی ۱۳۹۳
دلبر نظری ۲۹ حمل/فروردین ۱۳۹۴ ----------------------
وزیر ارشاد، حج و اوقاف فیض محمد عثمانی ۲۲ جدی/دی ۱۳۹۳ ۳۰ جدی/دی ۱۳۹۷ در ۳۰ جدی/دی ۱۳۹۷ برکنار شد.[۲۲]
عبدالحکيم منيب ۳۰ جدی/دی ۱۳۹۷
وزیر صحت عامه فیروزالدین فیروز ۲۲ جدی/دی ۱۳۹۳ ----------------------
وزیر زراعت، آبیاری و مالداری اسدالله ضمیر ۱۲ حمل/فروردین ۱۳۹۴ ۳۱ شهریور/سنبله ۱۳۹۶ در ۳۱ شهریور/سنبله ۱۳۹۶ از سمتش برکنار شد.[۲۳]
نصیر احمد درانی ۳۱ شهریور/سنبله ۱۳۹۶ ----------------------
وزیر معادن داوود شاه صبا ۲۲ جدی/دی ۱۳۹۳ ۲۹ حمل/فروردین ۱۳۹۵ در ۲۹ حمل ۱۳۹۵ استعفا داد.[۲۴]
غزال حبیب یار ۲۹ حمل/فروردین ۱۳۹۵ ۷ حمل/فروردین ۱۳۹۶
نرگس نهان ۷ حمل/فروردین ۱۳۹۶ ---------------------- در ۷ حمل ۱۳۹۶ تعیین شد.[۲۵] نتوانست رای اعتماد پارلمان را در ۱۳ قوس/آذر ۱۳۹۶ کسب کند.[۲۶]
وزیر مخابرات و تکنولوژی معلوماتی برنا کریمی ۲۲ جدی/دی ۱۳۹۳ ۱۲ حمل/فروردین ۱۳۹۴ نتوانست از پارلمان، در ۸ دلو/بهمن ۱۳۹۳ رای اعتماد کسب کند.[۱۰]
عبدالرزاق وحیدی ۱۲ حمل/فروردین ۱۳۹۴ ۱۳ جدی/دی ۱۳۹۵ به اتهام فساد و به دستور رئیس جمهور برکنار شد.[۲۷]
احمد شاه سادات ۱۳ جدی/دی ۱۳۹۵ ۱۵ اسد/مرداد ۱۳۹۶
شهزاد گل آریوبی ۱۵ اسد/مرداد ۱۳۹۶ ۴ جوزا/خرداد ۱۳۹۸
محمد فهیم هاشمی ۴ جوزا/خرداد ۱۳۹۸ ---- در ۴ جوزا/خرداد ۱۳۹۸ به عنوان سرپرست این وزارت خانه تعیین شد.[۲۸]
وزیر احیا و انکشاف دهات نصیر احمد درانی ۲۲ جدی/دی ۱۳۹۳ ۲۳ سنبله/شهریور ۱۳۹۶ در ۲۳ شهریور/سنبله ۱۳۹۶ برکنار شد.[۲۹]
مجیب الرحمان کریمی ۳۰ سنبله/شهریور ۱۳۹۶ ---------------------- در ۳۰ سنبله/شهریور ۱۳۹۶ به عنوان نامزد وزارت احیاء و انکشاف دهات تعیین شد. توانست رای اعتماد پارلمان را در ۱۳ قوس/آذر ۱۳۹۶ کسب کند.[۲۶]
وزیر کار، امور اجتماعی، شهدا و معلولین نسرین اوریاخیل ۱۱ حمل/فروردین ۱۳۹۴ ۳۱ حمل/فروردین ۱۳۹۶ در ۲۲ عقرب ۱۳۹۵ با استیضاح پارلمان برکنار شده بود.
فیض الله ذکی ۳۱ حمل/فروردین ۱۳۹۶ ----------------------
وزیر امور سرحدات و قبایل محمد گلاب منگل ۱۱ حمل/فروردین ۱۳۹۴ ۳ اسد/مرداد ۱۳۹۶
گل آغا شیرزی ۳ اسد/مرداد ۱۳۹۶ ---------------------- در ۳ اسد ۱۳۹۶ تعیین شد.[۳۰] توانست رای اعتماد پارلمان را در ۱۳ قوس/آذر ۱۳۹۶ کسب کند.[۲۶]
وزیر شهرسازی و اراضی سعادت منصور نادری ۱۱ حمل/فروردین ۱۳۹۴ ۲۳ جوزا/خرداد ۱۳۹۷ در ۲۳ جوزا/خرداد ۱۳۹۷ استعفا داد.[۳۱]
روشان ولس‌مل ۲۳ جوزا/خرداد ۱۳۹۷ ۱۰ قوس/آذر ۱۳۹۷ پس از استعفای سعادت منصور نادری به عنوان سرپرست تعیین شد.[۳۲]
محمد جواد پیکار ۱۰ قوس/آذر ۱۳۹۷ --- پس از ادغام اداره اراضی با وزارت شهرسازی و مسکن به عنوان سرپرست وزارت شهرسازی و اراضی تعیین شد.[۳۳]
وزیر امور مهاجرین و عودت‌کنندگان حسین عالمی بلخی ۲۲ جدی/دی ۱۳۹۳ ----------------------
وزیر مبارزه علیه مواد مخدر سلامت عظیمی ۱۱ حمل/فروردین ۱۳۹۴ این وزارتخانه در ۷ دلو/بهمن ۱۳۹۷ با وزارت امور داخله ادغام شد.[۳۴]
رئیس اداره امنیت ملی رحمت الله نبیل ۲۲ جدی/دی ۱۳۹۳ ۱۹ قوس/آذر ۱۳۹۴ بدلیل اختلافات با رئیس جمهور در ۱۹ قوس/آذر ۱۳۹۴ از سمت خود استعفا داد.[۳۵]
محمد معصوم استانکزی ۱۶ ثور/اردیبهشت ۱۳۹۵ ----------------------
مشاور امنیت ملی محمد حنیف اتمر ۸ میزان/مهر ۱۳۹۳ ۳ شهریور/سنبله ۱۳۹۷ در ۳ شهریور/سنبله ۱۳۹۷ از سمت مشاور امنیت ملی استعفا داد.[۳۶][۳۷]
حمدالله محب ۴ شهریور/سنبله ۱۳۹۷ ----------------------

دولت‌های قبلی[ویرایش]

دولت کرزی ۱۳۸۸–۱۳۹۳[ویرایش]

پس از پیروزی حامد کرزی در دور دوم انتخابات ریاست جمهوری در بین ۲۳ نامزد در قوس/آذر ۱۳۸۸، ابتدا فقط ۷ نفر از اعضای کابینه توانستند از پارلمان رای اعتماد بگیرند.[۳۸] حامد کرزی در دومین لیست ۱۸ نفر را در ۱۹ جدی/دی ۱۳۸۸ به پارلمان معرفی کرد که در این میان فقط ۷ نفر از اعضای پارلمان رای اعتماد گرفتند.[۳۹]

در جدی/دی ۱۳۸۸ پس از استعفای وزیر کشور حنیف اتمر. رئیس جمهور کرزی برای بار سوم ۷ نفر دیگر را به پارلمان معرفی کرد که از آن میان ۵ تن از آنان توسط مجلس رای اعتماد دریافت کردند. در بین ۲۵ وزارتخانه افغانستان ۶ وزارت خانه توسط سرپرست اداره می‌شد.[۴۰] لیست زیر اعضای کابینه دولت افغانستان از سال ۱۳۸۸ تا ۱۳۹۳ را نشان می‌دهد.[۴۱]

سمت نام سال وضعیت
رئیس جمهور حامد کرزی ۱۳۸۸–۱۳۹۳ انتخاب شده توسط رای‌دهندگان
معاون اول قسیم فهیم ۲۰۰۹–۲۰۱۴ انتخاب شده توسط رای‌دهندگان. (در مارس ۲۰۱۴ فوت کرد)
یونس قانونی ۲۰۱۴–۲۰۱۴ رای اعتماد مجلس نمایندگان را کسب کرد.
معاون دوم کریم خلیلی ۲۰۰۹–۲۰۱۴ انتخاب شده توسط رای‌دهندگان
وزیر امور خارجه زلمی رسول ۲۰۱۰–۲۰۱۳ در سال ۲۰۱۳ استعفا داد.
ضرار احمد مقبل ۲۰۱۳–۲۰۱۴ رای اعتماد مجلس نمایندگان را کسب کرد.
وزیر دفاع عبدالرحیم وردک ۲۰۱۰–۲۰۱۲ در سال ۲۰۱۲ توسط پارلمان رد صلاحیت شد.
بسم‌الله خان محمدی ۲۰۱۲–۲۰۱۴ رای اعتماد مجلس نمایندگان را کسب کرد.
وزیر امور داخله محمد حنیف اتمر ۲۰۱۰–۲۰۱۰ در ژوئن ۲۰۱۰ استعفا داد.
بسم‌الله خان محمدی ۲۰۱۰–۲۰۱۲ در سال ۲۰۱۲ توسط پارلمان رد صلاحیت شد.
غلام مجتبی پتنگ ۲۰۱۲–۲۰۱۳ در سال ۲۰۱۳ توسط پارلمان رد صلاحیت شد.
محمد عمر داوودزی ۲۰۱۳ - ۲۰۱۴ رای اعتماد مجلس نمایندگان را کسب کرد.
محمد ایوب سالنگی ۱۳۹۲–۱۳۹۳ در سنبله/شهریور ۱۳۹۲ به عنوان مشاور ارشد امور امنیتی وزارت داخله منصوب شد و پس از انتخابات تا دلو/بهمن ۱۳۹۳ عنوان سرپرست وزارت امور داخله فعالیت کرد.
وزیر مالیه عمر زاخیلوال ۲۰۱۰–۲۰۱۴ رای اعتماد مجلس نمایندگان را کسب کرد.
وزیر اقتصاد عبدالهادی ارغندیوال ۲۰۱۰–۲۰۱۴ رای اعتماد مجلس نمایندگان را کسب کرد.
وزیر عدلیه حبیب‌الله غالب ۲۰۱۰–۲۰۱۴ در مارس ۲۰۱۴ از دنیا رفت.
سید یوسف حلیم ۲۰۱۴–۲۰۱۵ در سمت سرپرست وزارت عدلیه فعالیت داشت.
وزیر اطلاعات و فرهنگ سید مخدوم رهین ۲۰۱۰–۲۰۱۴ رای اعتماد مجلس نمایندگان را کسب کرد.
وزیر معارف غلام فاروق وردک ۲۰۱۰–۲۰۱۴ رای اعتماد مجلس نمایندگان را کسب کرد.
وزیر تحصیلات عالیه سرور دانش ۲۰۱۰–۲۰۱۲ در سال ۲۰۱۲ توسط پارلمان رد صلاحیت شد.
عبیدالله عبید ۲۰۱۲–۲۰۱۴ ابتدا در سال ۲۰۱۰ رد صلاحیت شد، اما در سال ۲۰۱۲ توانست از پارلمان رای اعتماد بگیرد.
وزیر تجارت و صنایع غلام محمد ایلاقی ۲۰۱۰–۲۰۱۰ توسط پارلمان رد صلاحیت شد.
انور الحق احدی ۲۰۱۰–۲۰۱۳ در سال ۲۰۱۳ استعفا داد.
محمد شاکر کارگر ۲۰۱۳–۲۰۱۴ رای اعتماد مجلس نمایندگان را کسب کرد.
وزیر انرژی و آب اسماعیل خان ۲۰۱۰–۲۰۱۳ اسماعیل خان تا اواخر سال ۱۳۹۲ در این سمت کار کرد و بعد برای قبول پست معاونت دوم عبدرب الرسول سیاف از این پست استعفا داد.
محمدعارف نور زی ۲۰۱۳–۲۰۱۴ رای اعتماد مجلس نمایندگان را کسب کرد.
وزیر حمل و نقل و هوانوردی ملکی محمد الله بتاش ۲۰۱۰–۲۰۱۰ توسط پارلمان رد صلاحیت شد. نیمی از سال در سمت سرپرست فعالیت کرد
داوود علی نجفی ۲۰۱۰–۲۰۱۴ در سال ۲۰۱۰ توسط پارلمان رد صلاحیت شد دو سال در سمت سرپرست فعالیت کرد و توانست سال ۲۰۱۲ توانست رای اعتماد پارلمان را بگیرد.[۴۲]
وزیر فوائد عامه سهراب علی صفری ۲۰۱۰–۲۰۱۰ مدتی در سمت سرپرست فعالیت داشت اما به پارلمان معرفی نشد.
عبدالقدوس حمیدی ۲۰۱۰–۲۰۱۲ رای اعتماد مجلس نمایندگان را کسب کرد. در سال ۲۰۱۰
نجیب‌الله اوژن ۲۰۱۲–۲۰۱۴ رای اعتماد مجلس نمایندگان را کسب کرد.
وزیر امور زنان حسن بانو غضنفر ۲۰۱۰–۲۰۱۴ نتوانست از پارلمان رای اعتماد بگیرد اما در سمت سرپرست به فعالیت ادامه داد.
وزیر ارشاد، حج و اوقاف محمد یوسف نیازی ۲۰۱۰–۲۰۱۴ رای اعتماد مجلس نمایندگان را کسب کرد.
وزیر صحت عامه ثریا دلیل ۲۰۱۰–۲۰۱۴ در سال ۲۰۱۰ توسط پارلمان رد صلاحیت شد دو سال در سمت سرپرست فعالیت کرد و توانست سال ۲۰۱۲ توانست رای اعتماد پارلمان را بگیرد.
وزیر زراعت، آبیاری و مالداری محمدآصف رحیمی ۲۰۱۰–۲۰۱۴ رای اعتماد مجلس نمایندگان را کسب کرد.
وزیر معادن و پطرولیم وحیدالله شهرانی ۲۰۱۰–۲۰۱۳ در سال ۲۰۱۳ استعفا داد.
محمد اکبر بارکزی ۲۰۱۳–۲۰۱۴ رای اعتماد مجلس نمایندگان را کسب کرد.
وزیر مخابرات و تکنولوژی معلوماتی امیرزی سنگین ۲۰۱۰–۲۰۱۴ در سال ۲۰۱۰ توسط پارلمان رد صلاحیت شد دو سال در سمت سرپرست فعالیت کرد و توانست سال ۲۰۱۲ توانست رای اعتماد پارلمان را بگیرد.
وزیر احیا و انکشاف دهات جارالله منصوری ۲۰۱۰–۲۰۱۲ رای اعتماد مجلس نمایندگان را کسب کرد.
ویس‌احمد برمک ۲۰۱۲–۲۰۱۴ رای اعتماد مجلس نمایندگان را کسب کرد.
وزیر کار و امور اجتماعی، شهدا و معلولین آمنه صفی افضلی ۲۰۱۰–۲۰۱۴ رای اعتماد مجلس نمایندگان را کسب کرد.
وزیر امور سرحدات و قبایل ارسلا جمال ۲۰۱۰–۲۰۱۰ توسط پارلمان رد صلاحیت شد. (در سال ۱۳۹۲ ترور شد)
اسدالله خالد ۲۰۱۰–۲۰۱۲ رای اعتماد مجلس نمایندگان را کسب کرد.
عزیزالله دین محمد ۲۰۱۲–۲۰۱۳ توسط پارلمان رد صلاحیت شد.
محمد اکرام خپلواک ۲۰۱۳–۲۰۱۴ رای اعتماد مجلس نمایندگان را کسب کرد.
وزیر شهرسازی و مسکن سلطان حسین حصاری ۲۰۱۰–۲۰۱۲ توسط پارلمان رد صلاحیت شد.
حسن عبداللهی ۲۰۱۲–۲۰۱۴ رای اعتماد مجلس نمایندگان را کسب کرد.
وزیر مبارزه علیه مواد مخدر ضرار احمد مقبل ۲۰۱۰–۲۰۱۳ در سال ۲۰۱۳ بخاطر سمت وزیر خارجه استعفا داد.
مبارز راشدی ۲۰۱۴–۲۰۱۴ رای اعتماد مجلس نمایندگان را کسب کرد.
وزیر امور پناهندگان و عودت کنندگان عبدالرحیم معین ۲۰۱۰–۲۰۱۰ توسط پارلمان رد صلاحیت شد.
جماهیر انوری ۲۰۱۰–۲۰۱۴ رای اعتماد مجلس نمایندگان را کسب کرد.
رئیس اداره امنیت ملی امرالله صالح در سال ۲۰۱۰ استعفا داد.
ابراهیم سپین زاده از سال ۲۰۱۰ در سمت سرپرست.
اسدالله خالد
رحمت‌الله نبیل
مشاور امنیت ملی رنگین دادفر سپنتا

دولت کرزی ۱۳۸۳–۱۳۸۸[ویرایش]

لیست زیر اعضای کابینه حامد کرزی در سال‌های ۱۳۸۳ تا ۱۳۸۸ می‌باشد.[۴۳][۴۴]

سمت نام سال یادداشت
رئیس جمهور حامد کرزی ۲۰۰۴–۲۰۰۹
معاون اول احمدضیاء مسعود ۲۰۰۴–۲۰۰۹
معاون دوم کریم خلیلی ۲۰۰۴–۲۰۰۹
مشاور ارشد هدایت امین ارسلا ۲۰۰۶–۲۰۰۹ این سمت قبل از ۲۰۰۶ وجود نداشت.
وزیر امور خارجه عبدالله عبدالله ۲۰۰۴–۲۰۰۶
رنگین دادفر سپنتا ۲۰۰۶–۲۰۰۹[۴۵]
وزیر دفاع عبدالرحیم وردک ۲۰۰۴–۲۰۰۹
وزیر امور داخله علی احمد جلالی ۲۰۰۴–۲۰۰۵[۴۶]
ضرار احمد مقبل ۲۰۰۵–۲۰۰۸
محمد حنیف اتمر ۲۰۰۸–۲۰۰۹
وزیر مالیه انور الحق احدی ۲۰۰۵–۲۰۰۹[۴۷]
عمر زاخیلوال ۲۰۰۹–۲۰۰۹
وزیر اقتصاد محمدامین فرهنگ ۲۰۰۴–۲۰۰۶ [۴۸]
محمدجلیل شمس ۲۰۰۶–۲۰۰۹
وزیر عدلیه سرور دانش ۲۰۰۴–۲۰۰۹
وزیر اطلاعات و فرهنگ آمنه صفی افضلی ۲۰۰۴–۲۰۰۶ وزارت اطلاعات، فرهنگ و جوانان در سال ۲۰۰۶ تا ۲۰۰۹ با هم ادغام شدند و وزارتخانه اطلاعات وفرهنگ تشکیل شد.
سید مخدوم ۲۰۰۶–۲۰۰۶
کریم خرم ۲۰۰۶–۲۰۰۹
وزیر معارف نورمحمد قرقین ۲۰۰۴–۲۰۰۶
محمد حنیف اتمر ۲۰۰۶–۲۰۰۸
غلام فاروق وردک ۲۰۰۸–۲۰۰۹
وزیر تحصیلات عالیه امیر شاه حسن یار ۲۰۰۴–۲۰۰۶
محمد اعظم دادفر ۲۰۰۶–۲۰۰۹
وزیر صنایع و تجارت هدایت امین ارسلا ۲۰۰۴–۲۰۰۶ وزارت صنایع در سال ۲۰۰۶ از وزارت معادن جدا و با تجارت ادغام شد.
محمدامین فرهنگ ۲۰۰۶-?

?-۲۰۰۸

محمد حیدر رضا
وحیدالله شهرانی ۲۰۰۸–۲۰۰۹
وزیر انرژی و آب اسماعیل خان ۲۰۰۴–۲۰۰۹
وزیر حمل و نقل و هوانوردی ملکی عنایت الله قاسمی ۲۰۰۴–۲۰۰۶
نعمت‌الله احسان جاوید ۲۰۰۶–۲۰۰۸
حمیدالله قادری ۲۰۰۸–۲۰۰۸
عمر زاخیلوال ۲۰۰۸–۲۰۰۹
حمیدالله فاروقی ۲۰۰۹–۲۰۰۹
وزیر امور زنان مسعوده جلال ۲۰۰۴–۲۰۰۶
حسن‌بانو غضنفر ۲۰۰۶–۲۰۰۹
وزیر ارشاد، حج و اوقاف نعمت‌الله شهرانی ۲۰۰۴–۲۰۰۹
وزیر فوائد عامه سهراب علی صفری ۲۰۰۴–۲۰۰۹
وزیر صحت عامه محمدامین فاطمی ۲۰۰۴–۲۰۰۹
وزیر زراعت، آبیاری و مالداری عبیدالله رامین ۲۰۰۴–۲۰۰۸
محمدآصف رحیمی ۲۰۰۸–۲۰۰۹
وزیر معادن میر محمد صدیق ۲۰۰۴–۲۰۰۶
ابراهیم عادل ۲۰۰۶–۲۰۰۹
وزیر مخابرات، تکنولوژی معلوماتی امیرزی سنگین ۲۰۰۴–۲۰۰۹
وزیر احیا و انکشاف دهات محمد حنیف اتمر ۲۰۰۴–۲۰۰۶
احسان ضیا ۲۰۰۶–۲۰۰۹
وزیر کار، امور اجتماعی، شهدا و معلولین اکرام الدین معصومی ۲۰۰۴–۲۰۰۶ وزارت معلولین شهدا با وزارت کار و امور اجتماعی در سال ۲۰۰۶ ادغام شدند.
صدیقه بلخی ۲۰۰۴–۲۰۰۶
نورمحمد قرقین ۲۰۰۶–۲۰۰۹
وزیر امور سرحدات و قبایل محمد اعظم دادفر ۲۰۰۴–۲۰۰۸
عبدالکریم براهوی ۲۰۰۸–۲۰۰۹
وزارت شهرسازی و مسکن افغانستان یوسف پشتون ۲۰۰۴–۲۰۰۹
وزیر مبارزه علیه مواد مخدر حبیب‌الله قادری ۲۰۰۴–۲۰۰۸
ژنرال خداداد ۲۰۰۸–۲۰۰۹
وزیر امور پناهندگان و عودت کنندگان محمد اعظم دادفر ۲۰۰۴-?
شیرمحمد اعتباری ?-۲۰۰۹
عبدالکریم براهوی ۲۰۰۹–۲۰۰۹
دادستان کل محمد اسحاق الکو
مشاور امنیت ملی زلمی رسول

دولت انتقالی افغانستان[ویرایش]

در کنفرانس بن در دسامبر ۲۰۰۱ تشکیل یک دولت موقت تصویب شد. در سال ۲۰۰۲ لویه جرگه و پس از آن یک دولت انتقالی تعیین می‌شود. این دولت انتقالی از سال ۲۰۰۲ تا انتخابات ۲۰۰۴ اداره افغانستان را بر عهده داشت.

وزیران کابینه دولت انتقالی[۴۹]
سمت نام وقت/جدید
رئیس جمهور حامد کرزی متصدی (قبلاً در سمت رئیس)
معاون رئیس جمهور و وزیر دفاع قسیم فهیم متصدی
معاون رئیس جمهور کریم خلیلی جدید
معاون رئیس جمهور هدایت امین ارسلا جدید، قبلاً وزیر مالیه
معاون رئیس جمهور و وزیر فوائد عامه عبدالقدیر جدید (وزیر امور شهرسازی بود) (در ۶ ژوئیه ۲۰۰۲ کشته شد)
عبدالعلی جدید (پس از ۶ ژوئیه ۲۰۰۲ فقط در سمت‌های عمومی فعالیت داشت)
معاون رئیس جمهور و رئیس کمیسیون قانون اساسی نعمت‌الله شهرانی جدید
مشاور ویژه امنیت و وزیر معارف یونس قانونی متصدی (پست جدید مشاور ویژه امنیت)
وزیر امور خارجه عبدالله عبدالله متصدی
وزیر مالیه اشرف غنی جدید
وزیر امور داخله تاج محمد وردک جدید
علی احمد جلالی جدید (در ژانویه ۲۰۰۳ جایگزین وردک شد)
وزیر برنامه‌ریزی محمد محقق متصدی (اما سمت معاون رئیس جمهور را از دست داد)
وزیر مخابرات، تکنولوژی معلوماتی محمد معصوم استانکزی جدید
وزیر امور سرحدات و قبایل امان‌الله زدران
محمد عارف خان نور زی
وزیر صنایع کوچک محمد عارف خان نور زی
وزیر امور پناهندگان و عودت کنندگان عنایت الله نظری متصدی
وزیر معادن و پطرولیم جمعه محمد محمدی جدید
وزیر صنایع محمدعالم رزم متصدی
وزیر صحت عامه سهیلا صدیقی متصدی
وزیر بازرگانی مصطفی کاظمی متصدی
وزیر زراعت، آبیاری و مالداری سید حسین انوری متصدی
وزیر عدلیه عباس کریمی متصدی
وزیر اطلاعات و فرهنگ سید مخدوم رهین متصدی
وزیر بازسازی محمد امین فرهنگ متصدی
وزیر ارشاد، حج و اوقاف محمد امین ناصریار جدید
وزیر شهرسازی و مسکن یوسف پشتون جدید
گل‌آغا شیرزی جدید
وزیر انرژی و آب محمد شاکر کارگر متصدی (سمت معاون رئیس جمهور را از دست داد)
وزیر زراعت، آبیاری و مالداری احمد یوسف نورستانی جدید
وزیر کار و امور اجتماعی، شهدا و معلولین عبدالله وردک متصدی
وزیر تحصیلات عالیه شریف فایض متصدی
وزارت ترانسپورت و هوانوردی ملکی میرویس صادق جدید (وزیر کار و امور اجتماعی بود)
سید محمد علی جاوید
وزیر احیا و انکشاف دهات محمد حنیف اتمر جدید
وزیر کار و امور اجتماعی، شهدا و معلولین نورمحمد قرقین
وزیر امور زنان حبیبه سرابی جدید
رئیس دادگاه عالی هادی شینواری
مشاور امنیت ملی زلمی رسول
مشاور در امور زنان محبوبه حقوقمل
رئیس بانک مرکزی انور الحق احدی

افغان دولت موقت[ویرایش]

پس از بیمارستانها در حال تمام از رژیم طالبان در حدود دو دوجین پیشرو افغان ملاقات در آلمان در کنفرانس بن برای انتخاب رهبری و در محل تعیین یک جدول زمانی برای تصویب یک قانون اساسی جدید افغانستان و جدول زمانی برای انتخاب یک مدیر اجرایی و قانونگذاری توسط انتخابات دموکراتیک است. در جدول زیر لیستی از اعضای موقت و انتقالی افغانستان قدرت (۲۰ دسامبر ۲۰۰۱ – اکتبر ۲۰۰۴). افغان دولت موقت (AIA) اولین دولت افغانستان پس از سقوط رژیم طالبان بود و بالاترین مقام کشور از ۲۲ دسامبر ۲۰۰۱ تا ۱۳ ژوئیه ۲۰۰۲.

وزیران کابینه دولت موقت
سمت نام یادداشت
رئیس جمهور حامد کرزی رهبر مستقل پشتون‌های قبیله‌ای در تبعید در پاکستان.
معاون رئیس جمهور و وزیر دفاع قسیم فهیم وزیر دفاع از جبهه اسلامی شمال
معاون رئیس جمهور و وزیر زنان سیما سمر بنیانگذار سازمان شهدا و کلینیک شهدا در کویته، گروه رم.
معاون رئیس جمهور و وزیر برنامه‌ریزی محمد محقق مبارز جنگ سالار علیه طالبان برای حزب وحدت اسلامی مردم افغانستان در جبهه متحد اسلامی شمال
معاون رئیس جمهور و وزیر انرژی و آب احمد شاکر کارگر جبهه متحد اسلامی شمال
معاون رئیس جمهور و وزیر مالیه هدایت امین ارسلا وزیر امور خارجه دولت اسلامی افغانستان در دهه ۹۰. گروه رم.
وزیر امور خارجه عبدالله عبدالله وزیر امور خارجه از جبهه متحد اسلامی شمال
وزیر امور داخله یونس قانونی وزیر امور داخله از جبهه متحد اسلامی شمال
وزیر مخابرات، تکنولوژی معلوماتی مهندس عبدالرحیم جبهه متحد اسلامی شمال
وزیر امور سرحدات و قبایل امان‌الله زدران از رهبران طالبان، که پس از حمله آمریکا پناهنده شد. گروه رم.
وزیر امور پناهندگان و عودت کنندگان عنایت الله نظری جبهه متحد اسلامی شمال
وزیر صنایع کوچک محمد عارف خان نور زی جبهه متحد اسلامی شمال
وزیر صنعت و معدن جبهه متحد اسلامی شمال
وزیر صحت عامه سهیلا صدیقی در دولت شاه محمد ظاهر شاه و رژیم کمونیستی از ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰ بود. مستقل
وزیر تجارت مصطفی کاظمی رهبر جبهه متحد ملی و سخنگو
وزیر زراعت، آبیاری و مالداری سید حسین انوری فرمانده نظامی ارشد حرکت اسلامی در جبهه متحد ملی
وزیر عدلیه عباس کریمی جبهه متحد اسلامی
وزیر اطلاعات و فرهنگ سید مخدوم رهین نویسنده، شاعر، گروه رم
وزیر بازسازی محمد امین فرهنگ گروه رم
وزیر ارشاد حج و اوقاف محمد حنیف بلخی مستقل
وزیر شهرسازی و مسکن عبدالقدیر رهبر در جبهه متحد ملی برای جناح حزب اسلامی خالص
وزیر فوائد عامه عبدالخالق فضل گروه رم
وزیر زراعت، آبیاری و مالداری منگل حسین گروه پیشاور جنگ سالار از حزب اسلامی گلبدین حکمتیار
وزیر تحصیلات عالیه شریف فایض جبهه متحد اسلامی
وزارت ترانسپورت و هوانوردی ملکی عبدالرحمان عضو جبهه متحد اسلامی است، اما او حمایت خود را به پادشاه سابق ظاهر شاه گرفت و عضو گروه روم شد.
سلطان حمید حامد
وزیر کار و امور اجتماعی، شهدا و معلولین میرویس صادق پسر اسماعیل خان، جبهه متحد اسلامی (در سال ۱۳۸۳ ترور شد)
عبدالله وردک رهبر در جبهه متحد ملی برای اتحاد اسلامی برای آزادی افغانستان.
وزیر معارف عبدالرسول امین عضو جبهه اسلامی ملی و گروه رم.
وزیر احیا و انکشاف دهات عبدالمالک انور جبهه متحد اسلامی

منابع[ویرایش]

  1. «کابینه نو افغانستان – ۱۳ وزیر از غنی، ۱۲ از عبدالله». صدای آمریکا. ۲ جدی ۱۳۹۳.
  2. ۲٫۰ ۲٫۱ ۲٫۲ ۲٫۳ dailyetilaatroz (۲۰۱۷-۱۱-۰۶). «تایم‌لاین بی‌انتهای «سرپرستی» در حکومت وحدت ملی». روزنامه اطلاعات روز. دریافت‌شده در ۲۰۱۸-۱۲-۲۴.
  3. «معصوم ستانکزی رای تایید نگرفت | روزنامه 8 صبح». 8am.af. ۲۰۱۵-۰۷-۰۴. دریافت‌شده در ۲۰۱۸-۱۲-۲۴.
  4. "VOA Dari". www.facebook.com. Retrieved 2018-12-24.
  5. «امرالله صالح از سرپرستی وزارت داخله استعفا کرد». afghanpaper.com. دریافت‌شده در ۲۰۱۹-۰۱-۲۰.
  6. «تعیین «حمدالله محب» به عنوان سرپرست وزارت کشور افغانستان/ غنی بر اصلاحات در پلیس تاکید کرد - FarsNews Agency». af.farsnews.com. دریافت‌شده در ۲۰۱۹-۰۱-۲۱.
  7. hosseini. «مسعود اندرابی به حیث سرپرست وزارت امور داخله تعیین شد | خبرگزاری شیعیان افغانستان». دریافت‌شده در ۲۰۱۹-۰۲-۲۴.
  8. «استعفای غیرمنتظره وزیر مالیه افغانستان» (به انگلیسی). BBC News فارسی. ۲۰۱۸-۰۶-۲۶. دریافت‌شده در ۲۰۱۸-۱۲-۱۰.
  9. «ریاست جمهوری افغانستان دکتر محمدهمایون قیومی به حیث سرپرست وزارت مالیه به همکارانش معرفی شد». president.gov.af. دریافت‌شده در ۲۰۱۸-۱۲-۱۰.
  10. ۱۰٫۰ ۱۰٫۱ ۱۰٫۲ ۱۰٫۳ ۱۰٫۴ ۱۰٫۵ «مجلس به یک نامزد رئیس و ۸نامزد وزیر رأی اعتماد داد». طلوع‌نیوز. دریافت‌شده در ۲۰۱۸-۱۲-۲۴.
  11. dailyetilaatroz (۲۰۱۶-۱۱-۱۴). «وزیران شهرسازی و عدلیه ابقا و وزیر تحصیلات عالی از سوی مجلس رد صلاحیت شد». روزنامه اطلاعات روز. دریافت‌شده در ۲۰۱۸-۱۲-۲۴.
  12. «سرپرست وزارت تحصیلات عالی از سمتش استعفا داد». www.pajhwok.com. دریافت‌شده در ۲۰۱۸-۱۲-۲۴.
  13. «خبرگزاری رشد » هفت سفیر تازه به هفت کشور معرفی شد». دریافت‌شده در ۲۰۱۹-۰۶-۰۲.
  14. «پوهنمل عبدالتواب بالاکرزی بحیث سر پرست وزارت تحصیلات عالی معرفی شد». وزارت تحصیلات عالی. ۲۰۱۹-۰۵-۲۸. دریافت‌شده در ۲۰۱۹-۰۶-۰۲.
  15. «همایون رسا وزیر تجارت استعفا داد». www.pajhwok.com. دریافت‌شده در ۲۰۱۹-۰۲-۲۴.
  16. «جلالتماب همایون رسا از وزارت صنعت و تجارت خدا حافظی نمود - وزارت صنعت وتجارت». moci.gov.af. دریافت‌شده در ۲۰۱۹-۰۲-۲۴.
  17. «کامله صدیقی سرپرست وزارت تجارت شد». www.facebook.com. دریافت‌شده در ۲۰۱۹-۰۲-۲۴.
  18. «حکم رئيس جمهوری اسلامی افغانستان در مورد تعیین نامزدوزیر وزارت صنعت و تجارت و معرفی‌شان به ولسی جرگه شورای ملی». ocs.gov.af. دریافت‌شده در ۲۰۱۹-۰۲-۲۴.
  19. News، Ariana. «اجمل احمدی به عنوان سرپرست وزارت صنعت و تجارت گماشته شد». Ariana News. دریافت‌شده در ۲۰۱۹-۰۲-۲۴.
  20. «برکناری وزیر انرژی و آب افغانستان». Parstoday. ۱۳۹۷-۰۳-۱۹. دریافت‌شده در ۲۰۱۸-۱۲-۲۴.
  21. «بحران در حکومت افغانستان/ دو وزیر دیگر کابینه سلب اعتماد شدند». خبرگزاری جمهوری اسلامی. دریافت‌شده در ۲۰۱۸-۱۲-۲۴.
  22. «معين وزارت قبايل طالبان، وزیر حج اشرف غنی شد». afghanpaper.com. دریافت‌شده در ۲۰۱۹-۰۱-۲۰.
  23. «غنی وزیر زراعت را برکنار کرد». سلام تایمز. ۳۱ شهریور ۱۳۹۶.
  24. «حبیب‌یار سرپرست وزارت معادن و پترولیوم شد». خبرگزاری فارس. ۲۹ حمل ۱۳۹۵.
  25. «معرفی نرگس نهان به حیث نامزد وزیر معادن و پترولیوم». طلوع نیوز.
  26. ۲۶٫۰ ۲۶٫۱ ۲۶٫۲ «مجلس نمایندگان افغانستان از میان ۱۲ نامزدوزیر، تنها به یک وزیر رای اعتماد نداد». خبرگزاری ۱. ۱۳ قوس ۱۳۹۶.
  27. Welle (www.dw.com)، Deutsche. «ارگ: وظیفه وزیر مخابرات به دلیل اتهام فساد به تعلیق درآمد | DW | 02.01.2017». DW.COM. دریافت‌شده در ۲۰۱۸-۱۲-۲۴.
  28. Afghanistan، 1TV؛ Naderi. «محمد فهیم هاشمی از سوی ریییس جمهور غنی سرپرست وزارت مخابرات گماشته شد». www.1tvnewsaf. دریافت‌شده در ۲۰۱۹-۰۶-۰۲.
  29. «وزیر انکشاف دهات برکنار شد». افغان پیپر. ۲۳ شهریور ۱۳۹. تاریخ وارد شده در |تاریخ= را بررسی کنید (کمک)
  30. «معرفی چندین نامزد وزیر تازه از سوی رئیس‌جمهور غنی». طلوع نیوز.
  31. «وزیر شهرسازی افغانستان استعفا کرد - FarsNews Agency». af.farsnews.com. دریافت‌شده در ۲۰۱۸-۰۸-۱۹.
  32. «استعفای دسته‌جمعی وزیر و معینان وزارت شهرسازی». سلام وطندار. دریافت‌شده در ۲۰۱۸-۰۸-۱۹.
  33. «با ادغام اداره اراضى، "وزارت شهرسازی و اراضی" تشکيل شد». www.pajhwok.com. دریافت‌شده در ۲۰۱۹-۰۱-۲۸.
  34. «وزارت مبارزه علیه موادمخدر با وزارت امور داخله ادغام می‌گردد». www.pajhwok.com. دریافت‌شده در ۲۰۱۹-۰۱-۲۸.
  35. «رئیس امنیت ملی افغانستان استعفا کرد». BBC News فارسی. دریافت‌شده در ۲۰۱۸-۱۲-۲۴.
  36. «محمد حنیف اتمر، مشاور امنیت ملی افغانستان استعفا کرد» (به انگلیسی). BBC News فارسی. ۲۰۱۸-۰۸-۲۵. دریافت‌شده در ۲۰۱۸-۰۸-۲۸.
  37. «اتمر به حیث مشاور امنیت ملی ریاست جمهوری تعیین شد | خاورمیانه». middleeastpress. ۲۰۱۴-۰۹-۳۰. دریافت‌شده در ۲۰۱۸-۱۲-۲۴.
  38. Rubin, Alissa J. (4 January 2010). "Standoff Builds Over Afghan Cabinet". The New York Times. Afghanistan. Retrieved 23 November 2011.
  39. "Afghan parliament approves 7 new ministers". News.xinhuanet.com. 16 January 2010. Retrieved 23 November 2011.
  40. "Afghanistan Online: Cabinet of ministers". Afghan-web.com. Retrieved 23 November 2011.
  41. "Members of President Hamid Karzai's Cabinet". Afghan-web.com. Retrieved 23 November 2011.
  42. Press release by the Government Media & Information Center of the Islamic Republic of Afghanistan, 6 March 2012, 11:10 h
  43. "Afghanistan Online: Members of President Hamid Karzai's Cabinet". Afghan-web.com. Retrieved 23 November 2011.
  44. Chiefs of State and Cabinet Members of Foreign Governments بایگانی‌شده در ۲۶ اکتبر ۲۰۰۹ توسط Wayback Machine
  45. "Cabinet Biographies". Afghanembassyjp.com. Retrieved 23 November 2011.
  46. "Short Biographies of Afghanistan new Cabinet members". Mashreqi.net. Retrieved 23 November 2011.
  47. Short biography of the Minister Professor Anwar-ul-Haq Ahadi بایگانی‌شده در ۳ نوامبر ۲۰۱۰ توسط Wayback Machine
  48. "President Hamid Karzai's new cabinet". Institute-for-afghan-studies.org. Retrieved 23 November 2011.
  49. Thomas H. Johnson (February 2006). "The Prospects for Post-Conflict Afghanistan: A Call of the Sirens to the Country's Troubled Past". V (2). Strategic Insights. Archived from the original (PDF) on 2012-04-15. Retrieved 2009-06-29.