ارتباطات در ایران

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

صنعت ارتباطات ایران تقریباً به‌طور کامل متعلق به دولت بوده و توسط شرکت مخابرات ایران اداره می‌شود. ضریب نفوذ خطوط تلفن ثابت در سال ۲۰۰۴ میلادی از رشد و توسعۀ قابل قبولی در منطقه برخوردار بوده به‌طوری‌که در ازای هر ۱۰۰ نفر ۲۲ خط تلفن وجود دارد که بالاتر از مصر با ۱۴ و عربستان سعودی با ۱۵ قرار دارد هرچند که از امارات متحدۀ عربی با ۲۷ خط تلفنی پایین‌تر بود اما با این حال با استانداردهای منطقه‌ای مطابق است. در ایران به ازای هر نفر در سال ۲۰۱۲ بیش از یک تلفن همراه وجود داشت.

ایران در میان پنج کشور اولی قرار دارد که بیشترین میزان توسعه و رشد با نرخ ۲۰٪ در ارتباطات از راه دور را به‌دست آورده‌اند

در سال ۲۰۰۸ بیش از ۵۲٬۰۰۰ دفاتر خدمات ارتباطی روستایی وجود دارد که به ارائۀ خدمات مخابراتی به روستاییان می‌پردازند. تعداد خطوط تلفن ثابت در ایران بیش از ۲۴ میلیون خط با ضریب نفوذ ۳۳٫۶۶ درصد بوده‌است. ایران با داشتن ۴۳ میلیون کاربر اینترنت رکورددار خاورمیانه بوده هر چند که از لحاظ سرعت اینترنت در منطقه در جایگاه پایینی قرار دارد. ایران در میان پنج کشور اولی قرار دارد که تا به حال به نرخ رشد بیش از ۲۰ درصد رسیده‌اند که این خود بالاترین سطح از توسعه در ارتباطات از راه دور است. ایران به‌خاطر گسترش دفاتر خدماتی مخابراتی روستایی موفق به دریافت گواهی ویزۀ یونسکو شد. در پایان سال ۲۰۰۹ میلادی مخابرات ایران با درآمد ۹٫۲ میلیارد دلار به عنوان چهارمین بازار بزرگ منطقه شناخته شد و انتظار می‌رود با رشد ۶٫۹ در صدی در سال ۲۰۱۴ به درآمدی معادل ۱۲٫۹ میلیارد دلار دست یابد.

با توجه به مجلۀ الکترونیکی سیستم‌های اطلاعاتی کشورهای در حال توسعه سهم فناوری اطلاعات و ارتباطات در ایران از تولید ناخالص داخلی در سال ۲۰۰۲ میلادی چیزی میان ۱٫۱ تا ۱٫۳ درصد بوده‌است حدود ۱۵۰٬۰۰۰ نفر در ای‌سی‌تی فعالند که از این تعداد ۲۰٬۰۰۰ نفر در صنعت نرم‌افزار به‌کار گرفته شده‌اند. تعداد ۱٬۲۰۰ شرکت در بخش فناوری اطلاعات تا سال ۲۰۰۲ ثبت شده که ۲۰۰ شرکت در توسعۀ نرم‌افزار فعالند. صادرات نرم‌افزار در سال ۲۰۰۸ میلادی ۵۸ میلیون دلار بوده‌است.

منابع[ویرایش]