تعطیلات عمومی در ایران

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

در حال حاضر مجموع تعداد روزهای تعطیلات رسمی در کشور ۲۷ روز بوده، که از این تعداد ۶ روز تعطیلات ملی، ۴ روز تعطیلات انقلابی و ۱۷ روز تعطیلات قمری (مذهبی) می‌باشد.

(توضیح: در ایران از سال ۱۳۹۰ با تصویب مجلس شورای اسلامی و تایید شورای نگهبان عید فطر دو روز (روز عید و روز بعد) تعطیل است)

تعطیلات ملی
روز مناسبت
۱ فروردین نوروز
۲ فروردین نوروز
۳ فروردین نوروز
۴ فروردین نوروز
۱۳ فروردین سیزده‌به‌در
۲۹ اسفند ملی شدن صنعت نفت
۳۰ اسفند ۲۹ اسفند تا ۴ فروردین[۱][۲]
تعطیلات انقلابی
روز مناسبت
۱۲ فروردین روز جمهوری اسلامی
۱۴ خرداد رحلت آیت الله خمینی
۱۵ خرداد قیام ۱۵ خرداد
۲۲ بهمن پیروزی انقلاب ۵۷
تعطیلات قمری (مذهبی)
روز مناسبت
۹ محرم تاسوعا
۱۰ محرم عاشورا
۲۰ صفر اربعین
۲۸ صفر شهادت پیامبر اسلام و حسن مجتبی
آخر صفر (۲۹ یا ۳۰) شهادت علی بن موسی الرضا
۸ ربیع‌الاول شهادت حسن بن علی عسکری
۱۷ ربیع‌الاول تولد پیامبر اسلام و جعفر صادق
۳ جمادی‌الثانی شهادت فاطمه الزهرا
۱۳ رجب تولد علی بن ابی طالب
۲۷ رجب مبعث
۱۵ شعبان تولد حجت بن الحسن
۲۱ رمضان شهادت علی بن ابی طالب
۱ شوال عید فطر
۲ شوال عید فطر
۲۵ شوال شهادت جعفر صادق
۱۰ ذیحجه عید قربان
۱۸ ذیحجه عید غدیر

بخشنامه ۱۳۴۷ خورشیدی[ویرایش]

در بخشنامه ۱۰۱۶ مورخ اول آبان ۱۳۴۷ به کلیه وزارتخانه‌ها و موسسات و بنگاه‌ها و شرکت‌های دولتی و وابسته به دولت و بر طبق تصمیم جلسه مورخ ۱۶ اسفند ۱۳۴۶ هیئت وزیران، تعطیلات رسمی کشور به شرح زیر اعلام شده بود:[۳]

پانویس[ویرایش]

جستارهای وابسته[ویرایش]