تعطیلات عمومی در ایران

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو


در حال حاضر مجموع تعداد روزهای تعطیلات رسمی در کشور ۲۷ روز بوده، که از این تعداد ۶ روز تعطیلات ملی، ۴ روز تعطیلات انقلابی و ۱۷ روز تعطیلات قمری (مذهبی) می‌باشد.

(توضیح: در ایران از سال ۱۳۹۰ با تصویب مجلس شورای اسلامی و تأیید شورای نگهبان عید فطر دو روز (روز عید و روز بعد) تعطیل است)

تعطیلات ملی
روز مناسبت
۱ فروردین نوروز
۲ فروردین نوروز
۳ فروردین نوروز
۴ فروردین نوروز
۱۳ فروردین روز طبیعت
۲۹ اسفند ملی شدن صنعت نفت
۳۰ اسفند ۲۹ اسفند تا ۴ فروردین[۱][۲]
تعطیلات انقلابی
روز مناسبت
۱۲ فروردین روز جمهوری اسلامی
۱۴ خرداد رحلت آیت الله خمینی
۱۵ خرداد قیام ۱۵ خرداد
۲۲ بهمن پیروزی انقلاب ۵۷
تعطیلات قمری (مذهبی-عربی)
روز مناسبت
۹ محرم تاسوعا
۱۰ محرم شهادت حسین بن علی عاشورا
۲۰ صفر چهلم حسین بن علی اربعین
۲۸ صفر شهادت پیامبر اسلام و حسن مجتبی
آخر صفر (۲۹ یا ۳۰) شهادت علی بن موسی الرضا
۸ ربیع‌الاول شهادت حسن بن علی عسکری
۱۷ ربیع‌الاول زادروز پیامبر اسلام و جعفر صادق
۳ جمادی‌الثانی شهادت فاطمه الزهرا
۱۳ رجب زادروز علی بن ابی طالب
۲۷ رجب مبعث
۱۵ شعبان زادروز حجت بن الحسن
۲۱ رمضان شهادت علی بن ابی طالب
۱ شوال عید فطر
۲ شوال عید فطر
۲۵ شوال شهادت جعفر صادق
۱۰ ذیحجه عید قربان
۱۸ ذیحجه عید غدیر

بخشنامه ۱۳۴۷ خورشیدی[ویرایش]

در بخشنامه ۱۰۱۶ مورخ اول آبان ۱۳۴۷ به کلیه وزارتخانه‌ها و موسسات و بنگاه‌ها و شرکت‌های دولتی و وابسته به دولت و بر طبق تصمیم جلسه مورخ ۱۶ اسفند ۱۳۴۶ هیئت وزیران، تعطیلات رسمی کشور به شرح زیر اعلام شده بود:[۳]

پانویس[ویرایش]

  1. «لایحه قانونی تعیین تعطیلات رسمی کشور، تاریخ انتشار روزنامه رسمی: ۱۳۵۹/۰۵/۱۴ - تاریخ تصویب: ۱۳۵۹/۰۴/۰۸ - شماره ثبت روزنامه رسمی : ۱۰۳۲۳». بایگانی‌شده از اصلی در ۲۲ فوریه ۲۰۱۷. دریافت‌شده در ۲۲ فوریه ۲۰۱۷.
  2. ۳۰ اسفند تعطیل رسمی است، روزنامه دنیای اقتصاد - شماره ۳۹۸۷ تاریخ چاپ:۱۳۹۵/۱۱/۳۰ کد خبر: DEN-1091650
  3. مجموعه قوانین و مقررات مالی نوشته روح‌الله وهمن ۱۳۴۶ خورشیدی - ثبت در کتابخانه ملی ۲ اردیبهشت ۱۳۴۷ شماره ۵۲۲

جستارهای وابسته[ویرایش]