درگیری ایران و پژاک

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
درگیری ایران و پژاک
بخشی از جدایی‌خواهی کردها از ایران
Map of Iranian Kurdistan.png
شمال غرب ایران - کانون قیام پژاک.
تاریخ ۱ آوریل ۲۰۰۴ – اکنون
(مرحله اصلی ۲۰۰۵–۱۱)
(۱۳ سال، ۴ ماه، ۲ هفته و ۳ روز)
مکان استان آذربایجان غربی، استان کردستان و استان کرمانشاه در ایران، کردستان عراق در عراق و استان آغری در ترکیه
وضعیت در حال ستیزه:[۱]
  • اولین آتش‌بس در ماه سپتامبر سال ۲۰۱۱، به عنوان ادعای پیروزی دولت ایران، در حالی که گفته می‌شود پژاک از خاک ایران عقب‌نشینی کردند.[۲]
  • پژاک مواضع خود را در سراسر مرز ایران و عراق اعزام کرد.[۳]
  • درگیری‌های پراکنده در ۲۰۱۳–۲۰۱۵
  • درگیری شدید در ۲۰۱۶
طرفین درگیر
 ایران

پشتیبانی شده توسط:
 ترکیه

پژاک (PJAK)
فرماندهان و رهبران
جاری:

سابق:
عبدالرحمن حاجی‌احمدی (۲۰۰۴–۲۰۱۱)

مجید کاویان  
مراد کاراساک  
آگیری رجهیلت
زانار آگری
احسان واریا
عاکف زاگرس
گلستان دوگان
رسیت اهکندی  (اسیر)

قوا
۵٬۰۰۰ مستقر[۴]

۱۵٬۰۰۰ (با توجه به پژاک)[۵]

۶۰۰[۶]–۱٬۰۰۰[۷][۸] مبارز

۲٬۰۰۰[۹]–۳٬۰۰۰[۱۰] مبارز (با توجه به پژاک).

تلفات
ادعای پژاک
۵۳۹ کشته شده (۵۳۶ نفر از سپاه پاسداران، ۳ نفر از افسران پلیس)
سرنگونی ۱ هلیکوپتر (۲۰۰۴–۱۴)
ادعای جمهوری اسلامی ایران
۶۴ کشته شده در بیانیه ایران
۲۶۳ کشته شده
۲ اعدام شده
۴۰ شهروند کرد کشته شده (۲۰۰۴–۱۴)
کل: ۶۶۹–۹۷۹+ مرگ و میر:
۴۲۹–۶۷۳ مرگ و میر[۱۱] (داده اوپسالا ۲۰۰۵–۰۹، ۲۰۱۱)
۶۶۹–۹۷۹ تلفات (۲۰۰۴–۱۵)

درگیری ایران و پژاک (به انگلیسی: Iran–PJAK conflict)، و یا جنگ جمهوری اسلامی ایران و حزب حیات آزاد کردستان یک درگیری مسلحانه بین جمهوری اسلامی ایران و گروه چریکی کرد حزب حیات کردستان آزاد (پژاک)، در سال ۲۰۰۴ است. شروع آن با حملات در استان کردستان ایران و دیگر مناطق کردنشین، و یا وابسته به حزب کارگران کردستان در ترکیه بود.[۱۲] پس از درگیری بزرگ در تابستان سال ۲۰۱۱، با ادعای پیروزی جمهوری اسلامی ایران و پایان دادن پژاک به تمام عملیات مسلحانه از ۲۹ سپتامبر ۲۰۱۱ بین طرفین آتش‌بس شد. از آن زمان، چند حادثه خشونت بار، از جمله برخورد بانه در دسامبر ۲۰۱۱ و برخورد دیگری در آوریل ۲۰۱۲ رخ داده است. در سال ۲۰۱۳، درگیری تازه‌ای، از جمله درگیری‌ها در ماه مه ۲۰۱۳، نبرد اوت در منطقه مرزی سردشت و حوادث بیشتری در ماه اکتبر رخ داد.

جنگجویان پژاک در سال ۲۰۱۲ (تصویر VOA)

در راستای اهداف پ ک ک ترکیه، رهبران پژاک می‌گویند هدف بلند مدت آنها ایجاد یک منطقه خودمختار کردستان در دولت ایران است.[۱۳] به طور عمده برای جایگزینی حاکمیت دینی متمرکز ایران با یک دولت دموکراتیک و فدرال، که در آن خود حاکم آن هستند با همه اقلیت‌های قومی ایران، از جمله عرب‌های سنی، آذری‌ها، و کردها.[۱۴] برخی با این حال پژاک را به عنوان یک سازمان جدایی طلب می‌دانند که به دنبال یک متارکه کامل مناطق کردنشین از ایران و اتحاد با مناطق مجاور کرد در عراق، ترکیه و سوریه است.

یک درگیری شدید هم در تاریخ ۱۹ آوریل ۲۰۱۶ صورت گرفت.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. "Why Iranian Kurdish party is stepping up fight against Tehran". Al-Monitor (in en-us). 1 July 2016. Retrieved 2 February 2017. 
  2. [۱]
  3. خطای یادکرد: خطای یادکرد:برچسب <ref>‎ غیرمجاز؛ متنی برای یادکردهای با نام gloria وارد نشده‌است.
  4. [۲]
  5. "rojhelat.nu". 
  6. "Iran, Turkey share intel on PKK, PJAK". UPI.com. 2010-07-30. Retrieved 2011-04-15. 
  7. Wood, Graeme (2006-06-12). "Meet the Kurdish guerrillas who want to topple the Tehran regime". Slate Magazine. Retrieved 2011-04-15. 
  8. Henry, Derek. "The Jamestown Foundation: Between the Hammer and the Anvil: An Exclusive Interview with PJAK’s Agiri Rojhilat". Jamestown.org. Retrieved 2011-04-15. 
  9. OPPEL Jr, RICHARD A. (October 23, 2007). "In Iraq, Conflict Simmers on a 2nd Kurdish Front". The New York Times. 
  10. خطای یادکرد: خطای یادکرد:برچسب <ref>‎ غیرمجاز؛ متنی برای یادکردهای با نام jamestown وارد نشده‌است.
  11. "Database - Uppsala Conflict Data Program (UCDP)". 
  12. "BBCPersian.com". Bbc.co.uk. Retrieved 2008-11-10. 
  13. Partlow, Joshua. "Shelling Near Iranian Border Is Forcing Iraqi Kurds to Flee - washingtonpost.com". Washingtonpost.com. Retrieved 2008-11-10. 
  14. "Iran's Kurdish Threat: PJAK". Jamestown.org. Archived from the original on October 11, 2008. Retrieved 2008-11-10.