تفسیر سورآبادی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
(تغییرمسیر از ابوبکر عتیق نیشابوری)
پرش به ناوبری پرش به جستجو
یک برگه کهن از تفسیر سورآبادی

تفسیر سورآبادی معروف به تفسیر التفاسیر تفسیری از قرآن و حاصل کار ابوبکر عتیق نیشابوری در قرن پنجم هجری است.

این تفسیر شامل ترجمه تمامی آیات و شان نزول آن‌ها و عمدتاً بر روایات عبدالله بن عباس پسر عموی پیامبر اسلام بنا شده‌است. اهمیت این تفسیر از لحاظ نثر ساده و روان آن است و می‌توان گفت از بهترین نمونه‌های نثر فارسی قرن پنجم است.[۱]

سورآبادی در مواردی به ابیات و سخنانی از علی، حسین بن علی، جعفر صادق و علی بن موسی الرضا اشاره نموده و احادیثی از محمد در بارۀ فضل اهل بیت و دوستی علی و نهی از دشمنی با او نقل کرده‌است. او در ذیل آیه تطهیر نیز روایاتی آورده که بر مبنای آن‌ها مراد از اهل بیت محمد، علی، فاطمه و حسن و حسین هستند. او همچنین در بخشی از تفسیر به ذکر فضائل ابوبکر، عمر، عثمان و علی پرداخته است.[۲]

کهن‌ترین نسخه‌های این تفسیر عبارتند از نسخه دیوان هند، نسخه کتابخانه بریتانیا و نسخه بورسه ترکیه. نسخه دیوان هند که با همت و تصحیح علی‌اکبر سعیدی سیرجانی تهیه شد و هشت سال پس از مرگ مصحح در سال ۱۳۸۱ مجوز چاپ گرفت و منتشر گردید.[۱]

نثر این تفسیر از نظر طرز انشا و جمله‌بندی کوتاه و کلمات پاکیزه پارسی، نثری پالوده است، به خوبی نثر ترجمه تفسیر طبری.[۳]

منابع[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ آفتاب
  2. دائرةالمعارف اسلامی
  3. تفسیر رهنما، ج ۲، ص ۲۳۹ و ۵۸۱ و ۶۱۸.