لقمان حکیم

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

لُقمان غلام سیاهی بود که در سرزمین سودان که آن موقع جزء امپراطوری حبشه بود چشم به جهان گشود و در زمان داوود نبی می‌زیسته‌است. برخی کتب از جمله قرآن و گلستان سعدی، او را حکیم دانسته‌اند. گفتنی است که علاوه بر لقمان حکیم از شخصیت دیگری هم با نام لقمان در منابع یاد کرده‌اند که عمری طولانی داشته‌است و برخی او را همان لقمان حکیم دانسته‌اند، اما یقیناً این دو شخص متمایزند.[۱] همچنین برخی منابع ازوپ را با لقمان حکیم یکی دانسته‌اند.[۲]

منابع[ویرایش]

  1. عبدالله موحدی، «بررسی شخصیت تاریخی لقمان حکیم»، مطالعات اسلامی، پاییز و زمستان 1380، شماره‌های 53 و 54
  2. سفرنامه شاردن