محکمات و متشابهات

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

قرآن دو دسته منظور دارد: یک ظاهر (منظوری که واضح است) و دیگری بطون[۱] (منظور یا منظورهایی که واضح نیستند)[۲] و[۳]

درکلام خدا[ویرایش]

بطون قرآن شدیداً گسترده و ناشناخته‌اند. قرآن دو دسته آیات دارد: محکمات یعنی آیاتی که تنها یک معنی مشخص و روشن دارندو دیگری متشابهات یعنی آیاتی که بیش از یک معنی دارند و برخی از آن معانی قابل سوء استفاده توسط کج اندیشان می‌باشد. در مورد آیات متشابه قرآن می‌گوید: وَ ما یَعلَمُ تأویلَهُ الّا الله[۴] یعنی: از تاویل یا بطن (معانی پنهان) آیات متشابه تنها خداوند آگاه است. (و نیز کسانی مانند پیامبر و امامان با تعلیم خداوند[۵]

درکلام معصوم[ویرایش]

  • در کلام پیامبر اسلام: «لا تُحصی عَجائبُه و لا تُبلی غرائبه»[۶] یعنی شگفتی‌های قرآن هرگز تمام نمی‌شود و نوآوری‌های آن به کهنگی نمی‌گراید
  • در حدیث: «قرآن هفتاد بطن دارد»
  • ابن عبّاس: القرآن یُفَسِّرُهُ الزَّمان

درکلام بزرگان[ویرایش]

  • مکارم شیرازی: قرآن تراوشی از کلام و علم و ذات نامتناهی خداست؛ که نمی‌توان تمام جنبه‌های آن را آشکار کرد.[۷]

گفته شده قرآن مفاهیمی دارد که از ظاهر آن قابل فهم نیست. بیان این منظورها را تاویل می‌گویند. تاویل در لغت یعنی «بازگرداندن چیزی به مصداق آن».[۸] مصداق یعنی معادل خارجی یا واقعی مفهومی در ذهن یا لغتی در زبان.[۹] در اینجا بازگرداندن یعنی آشکار کردن رابطه‌ای که وجود دارد، امّا آشکار نیست. در قرآن آمده که کسی تاویل قرآن را نمی‌داند بجز خدا و رسوخ کنندگان در علم. (یا تنها خداوند و بس) و[۱۰] و[۱۱]

تعداد آیات متشابه[ویرایش]

دربارهٔ تعداد متشابهات در قرآن کریم، میان دانشمندان اختلاف است و این اختلاف ناشی از نسبی بودن مفهوم تشابه می‌باشد. جلال الدین سیوطی تعداد متشابهات قرآن را بالغ بر ۵۰۰ مورد می‌داند. قاضی عبدالجبار تعداد آن‌ها را ۸۷۵ مورد دانسته است. درالتمهید فی علوم القرآن تعداد متشابهات حدود ۲۰۰ مورد شمرده شده است[۱۲] و[۱۳] و[۱۴] و[۱۵]

فلسفه وجود آیات متشابه[ویرایش]

۱-وجود فنون بلاغی نظیر کنایه – مجاز – تشبیه و ایهام در مورد ظرافت و علو مفاهیم

۲-حفظ قرآن از دستبرد و نقش عالمان دین در قبال جاهلان

۳-مصلحت اقتضا می‌کند که قرآن مشتمل بر متشابهات باشد تا مردم جهت آشنایی با مراد قرآن ناگزیر از تدبر گردند و درست به همین علت از سایر صناعات، نظیر ایجاز و اطناب، اختصار و اسهاب و مانند آن استفاده شده است.

۴-هم‌چنین طرح متشابهات موجب می‌گردد اهل علم متشابه را به محکم برگردانند و بدین وسیله هم درجات و مراتب علم و عالمان دانسته می‌شود و همدیگر قشرها مردم می‌آموزند که باید برای فهم قرآن به عالمان رجوع کنند.

۵-بدین وسیله انسان‌ها مورد آزمایش و اختبار قرار می‌گیرند تا معلوم شود این انسان در آن‌جا که معرفت جزمی و یقینی پیدا نمی‌کند، آیا به غیب ایمان می‌آورد یا نه؛ و بدین وسیله راسخان از زائغان (الذین فی قلوبهم زیغ) بازشناخته شوند.[۱۶] و[۱۷]

برخی از آیات محکم قرآن[ویرایش]

۱-فمن یعمل مثقال ذره خیرا یره و من یعمل مثقال ذره شرا یره (سوره زلزال)

۲-سوره توحید یا اخلاص از جمله آیات محکم است که سایر آیات متشابه با آن سنجیده می‌شوند.[۱۶]

برخی از آیات معروف قرآن[ویرایش]

آیه نور-آیه خمس-آیه تطهیر-آیه حجاب-آیه مباهله-آیه اطاعت-آیه ولایت-آیه تبلیغ-آیه انذار-آیه فطرت-آیه اکمال-آیه خیرالبریه-آیه اخوت-آیه تداین-آیه کرسی-آیه و ان یکاد-آیه قتال-آیه مودت-آیه اولی الامر-آیات قتال

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. بطن به معنای درون، لغتی ست که در روایات در مورد قرآن استفاده شده.
  2. تفسیر نمونه، ج۱، ص بیست (با حروف، نه عدد)
  3. بجنوردی، سید محمد موسوی، علم اصول، عروج، 1379 ه.ق.
  4. (سوره آل عمران/ آیه 5)
  5. تفسیر نمونه مکارم شیرازی
  6. کافی، جزء2، ص238
  7. تفسیر نمونه، ج۱، ص بیست (با حروف، نه عدد).
  8. جعفر کشفی و سایر فرهنگ‌های لغات
  9. منطق کاربردی، علی اصغر خندان، صفحه ۳۱، آشنایی با چند اصطلاح
  10. تفسیر نمونه ج 2/ ص 437
  11. مجمع البحرین 5/312
  12. التمهید فی علوم القرآن، ج۳
  13. مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، ج۲
  14. سبحانی، جعفر، منشور جاوید قرآن، ج۳
  15. سیوطی، عبد الرحمان بن ابی بکر، الاتقان فی علوم القرآن
  16. ۱۶٫۰ ۱۶٫۱ تفسیر نمونه
  17. المیزان