تیمم

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

تیمم به معنی قصد کردن است، ولی در اصطلاح شرع، قصد کردن به خاک پاک را می‌گویند که بجای وضو و یا غسل و در نبودن آب می‌باشد.

شرایط تیمم[ویرایش]

در هفت مورد باید به جای وضو و یا غسل تیمم کرد:

  1. پیدا نکردن آب
  2. مشقت بیش از حد
  3. ترس از ضرر
  4. نیاز به آب برای حفظ جان
  5. نیاز به آب برای تطهیر
  6. نداشتن آب مباح
  7. نداشتن وقت برای وضو یا غسل

چیزهایی که تیمم بر آنها صحیح است[ویرایش]

تیمم به خاک، ریگ، کلوخ و سنگ، اگر پاک باشند و همچنین به آجر، کوزه، سنگ گچ و سنگ آهک پاک قبل از پخته شدن، صحیح است.

طریقه تیمم[ویرایش]

  • نیت
  • زدن تمام کف دو دست، با هم، بر چیزی که تیمم به آن صحیح است
  • کشیدن کف هر دو دست به تمام پیشانی و دو طرف آن، از جایی که موی سر می‌روید تا ابروها و بالای بینی
  • کشیدن کف دست چپ به تمام پشت دست راست و بعد از آن کشیدن کف دست راست به تمام پشت دست چپ

منابع[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]