الوهیت

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

الوهیت یا الهی به مقام خدایی و ربوبیت گفته می‌شود. در معنای کلی هر اله را می‌توان متعلق این عنوان دانست، یعنی هرآنچه پرستیده شود.[۱][۲]

پانویس[ویرایش]

  1. O'Brien, Jodi (2009). Encyclopedia of Gender and Society. Los Angeles: Sage. p. 191. ISBN 978-1-4129-0916-7. Retrieved 28 June 2017.
  2. Stevenson, Angus (2010). Oxford Dictionary of English (3rd ed.). New York: Oxford University Press. p. 461. ISBN 978-0-19-957112-3. Retrieved 28 June 2017.