باپتیست

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو


ورودی کلیسای باپتیست در سن هلیه

باپتیست یا تعمیددهنده نام فرقه‌ای در دین مسیحیت است که به پیروان آن تعمیدیون گفته می‌شود.

این فرقه از اصلی‌ترین مدافعان جدایی دین از سیاست است. این فرقه در نوع خود منحصربه‌فرد است چرا که در عین اجماع بر سر اجماع نظر نمایندگان، کلیساهای محلی خودمختار نیز هستند و در ضمن هیچ گونه سلسله مراتب مذهبی در این فرقه دیده نمی‌شود.

وجه بنیادین و اصلی کلیسای باپتیست این است که تعمید نوزادان یا خردسالان نزد آنها مطلقاً مورد پذیرش نیست و فرد تعمید گیرنده باید به هنگام رسیدن به بلوغ فکری و نیل به ایمانی شخصی به مسیح، غسل تعمید بگیرد. به همین دلیل است که پیروان این مذهب را ”باپتیست“ یعنی تعمیدیون نامیدند.[۱] تعمیدیون در آغاز پیرو نظریه آرمینیوس بودند، نظریه‌ای که نگرش ژان کالون را در خصوص پیش گزیدگی دوگانه برای نجات و محکومیت را رد کردند و بر آزادی اراده انسان در انتخاب نجات یا هلاکت پای می ورزید. اما پس از گذر زمان گروه‌های باپتیست نیز دیدگاه‌های کالونی را پذیرفتند

پیروان باپتسیت معتقدند بدون واسطه می‌توان با خداوند سخن گفت و مخالف استعمال تنباکو و الکل هستند.در مذهب پروتستان این مذهب به همراه کلیساهای لوتری ، پرزبیتری ، انگلیکن ، و متودیست با عنوان کلیساهای جریان اصلی یا کلیساهای نهادینه معروف هستند.

منابع[ویرایش]

  1. فرقه‌های مسیحیت، آرمان رشدی- فصل ششم، صفحه 28
  • حسین حمیدی نیا ، « ایالات متحده آمریکا » ، ( دفتر مطالعات سیاسی و بین‌المللی، تهران ، ۱۳۸۲)، چاپ اول