شهود

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
ژاندارک شهود خویش را بر شارل هفتم پادشاه فرانسه عرضه کرد، او آن را پذیرفت و به او سپاه داد، سربازان نامید بسیاری در پی باور به شهود ژاندارک در راه آزادی فرانسه جنگیدند و کشته شدند. (نقاشی، اثری از اوژن ترون)

شهود به معنی دیدن، معاینه، عیان، پیدا، آشکارا و حضور است. شهود هم‌ریشه با مشاهده و متضاد با واژه «غیب» می باشد.[۱]

در تصوف شهود را به حضور دل تعبیر می‌کنند و آن را به صورت دیدن حق می‌نمایند.[نیازمند منبع] این واژه اغلب دارای باری معنایی به صورت درک موضوعی از درون و یا رویایی صادقه (در بیداری)، یا به صورت فهمی بدون استفاده از حواس فیزیولوژیک، و یا مفهوم نوس در فلسفه می‌باشد.[نیازمند منبع] موارد نامیده شده به عنوان شهود موضوعاتی بسیار از یک دیگر متفاوتند، اما عموماً روندی که منجر به شهود می‌شود، بر خلاف «تفکر منطقی»، برای شهود کننده ناشناخته است.[نیازمند منبع]

شهود باعث ایجاد نقطه نظرات، ادراکات، قضاوت‌ها و باورهایی می‌شود که به صورت تجربی غیر قابل تایید٬ و به لحاظ عقلانی غیر قابل توجیه‌اند. در گذشته شهود موضوعی مورد علاقه و بررسی برای مذاهب، عرفان و علوم خفیه بوده است، و امروزه تبیین چگونگی این پدیده در مرکز توجه روان‌شناسی و روان‌پزشکی واقع است، کما این که همیشه مبحثی رایج در ادبیات نوشتاری و سینما نیز بوده است. در گفتار ساده نیم‌کره راست مغز با عملیات مغزی مربوط به مسائل شهودی مانند زیبایی‌شناسی و یا توانایی‌های عمومی خلاقیت مرتبط است. این موضوع که شهود ممکن است مرتبط با برخی نوآوری‌های علمی، اختراعات و اکتشافات بعضی از دانشمندان بوده باشد در میان پژوهش‌گران مورد مناقشه قرار دارد.[نیازمند منبع]

منابع[ویرایش]

  1. «شهود». لغت‌نامه دهخدا. بازبینی‌شده در ۰۹ مه ۲۰۱۴. 
  • مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «(Intuition (psychology»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ۹ مهٔ ۲۰۱۴).