ایگوتئیزم

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

ایگوتئیزم (به انگلیسی: Egotheism) یا نفس‌خداباوری یعنی خود را به خدایی انگاشتن، یا این دیدگاه که اندیشه خدا چیزی بیش از پیش‌پندار یا مفهوم‌آفرینی‌ای از خویش نیست. موضع آخر غیرممکن‌بودن وحی الهی را پیش‌فرض قرار می دهد. این بدین صورت، انکار اعتبار ایمان و بیش‌تر سنن خداباورانه به جز دئیسم، می باشد.

شیطان‌پرستی خودایزدانگاری را می آموزد. نسخه‌ای از ایگوتئیزم در فرقه پاگان آنتینوس وجود دارد، جایی که تحت عنوان هوموتیئوسس (به انگلیسی: Homotheosis) شناخته می‌شود.

پانویس[ویرایش]