شیواپرستی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

شیواپرستی (انگلیسی: Shaivism‎؛ هندی: शैव‎) یکی از مهمترین آیین‌های مردم هندوست. این آیین، مشتمل بر اعمال عبادی و الهیات متنوعی است. البته همهٔ فرقه‌های موجود بر سه اصل کلی توافق دارند:۱- پاتی یا خدا، ۲- پاسو یا روح فردی و ۳- پاسا یا پیوندهایی که روح را محدود به وجود دنیوی می‌کند. هدف شیوا پرستان (شایواتی‌ها) عبارت است از رهانیدن روح خود از بردگی‌ها و بندگی‌ها و دست یابی به ماهیت شیوا. شیوا پرستان، پیشانی خود را با سه خط افقی علامت می‌گذارند، این سه خط سه جنبهٔ مختلف شیوا را نشان می‌دهد.

منابع[ویرایش]

  • Bhandarkar, Ramakrishna Gopal (1913). Vaisnavism, Śaivism, and Minor Religious Systems. New Delhi: Asian Educational Services. ISBN 81-206-0122-X. Third AES reprint edition, 1995.
  • Bhattacharyya (Editor), Haridas (1956). The Cultural Heritage of India. Calcutta: The Ramakrishna Mission Institute of Culture. Four volumes.
  • Chakravarti, Mahadev (1994), The Concept of Rudra-Śiva Through The Ages (Second Revised ed.), Delhi: Motilal Banarsidass, ISBN 81-208-0053-2
  • Flood, Gavin (1996). An Introduction to Hinduism. Cambridge: Cambridge University Press. ISBN 0-521-43878-0.
  • Flood, Gavin (Editor) (2003). The Blackwell Companion to Hinduism. Malden, MA: Blackwell Publishing Ltd. ISBN 1-4051-3251-5.
  • Keay, John (2000). India: A History. New York: Grove Press. ISBN 0-8021-3797-0.
  • Tattwananda, Swami (1984), Vaisnava Sects, Saiva Sects, Mother Worship (First Revised ed.), Calcutta: Firma KLM Private Ltd.

پیوند به بیرون[ویرایش]