روانشناسی توده

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

روانشناسی توده شاخه‌ای از روانشناسی اجتماعی است. روانشناسان اجتماعی تئوری‌های مختلفی برای توضیح این امر ارائه کرده‌اند که در آنها روانشناسی توده با کنش و واکنش افراد متعلق به آن توده متفاوت است. نظریه پردازان اصلی روانشناسی توده عبارتند از گوستاو لوبون، گابریل تارد، زیگموند فروید و استیو ریشر. این حوزه مربوط می‌شود به فرایندهای فکری و رفتاری اعضا، و جامعه به معنای یک هویت واحد.[۱] رفتار جمعی بسیار متأثر است از کنار رفتن مسئولیت فردی و نفوذ جامعیت رفتار جمعی که این نفوذ با بزرگ شدن اندازه توده، افزایش می‌یابد.[۲]

پانویس[ویرایش]

  1. Manstead, ASK; Hewstone, Miles (1996). Blackwell Encyclopedia of Social Psychology. Oxford, UK: Blackwell. pp. 152–156. ISBN: 978-0-631-20289-9.
  2. Greenberg, M.S. (2010). Corsini Encyclopedia of Psychology.