روانشناسی توده

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

روانشناسی توده شاخه‌ای از روانشناسی اجتماعی است. روانشناسان اجتماعی تئوری‌های مختلفی برای توضیح این امر ارائه کرده‌اند که در آنها روانشناسی توده با کنش و واکنش افراد متعلق به آن توده متفاوت است. نظریه پردازان اصلی روانشناسی توده عبارتند از گوستاو لوبون، گابریل تارد، زیگموند فروید و استیو ریشر. این حوزه مربوط می‌شود به فرایندهای فکری و رفتاری اعضا، و جامعه به معنای یک هویت واحد.[۱] رفتار جمعی بسیار متأثر است از کنار رفتن مسئولیت فردی و نفوذ جامعیت رفتار جمعی که این نفوذ با بزرگ شدن اندازه توده، افزایش می‌یابد.[۲]

پانویس[ویرایش]

  1. Manstead, ASK; Hewstone, Miles (1996). Blackwell Encyclopedia of Social Psychology. Oxford, UK: Blackwell. pp. 152–156. ISBN 978-0-631-20289-9.
  2. Greenberg, M.S. (2010). Corsini Encyclopedia of Psychology.