ناخداباوری

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

ناخداباوری[نیازمند منبع] یعنی خداباور نبودن. این تعریف کسانی که به نبودن خدا باور دارند (بی‌خدایان) و کسانی که نه به نبودن خدا باور دارند و نه به بودن او (ندانم‌گرایان) را در بر می‌گیرد.

هرچندکه برای نمونه مایکل مارتین ندانم‌گرایان را بی‌خدایان ضعیف می‌داند،[۱] بیش‌تر ندانم‌گرایان، دیدگاه خود را مستقل از بی‌خدایی می‌دانند و از نظرشان بی‌خدایی به اندازهٔ خداباوری دیدگاهی اثبات‌نشده است.[۲] برخی ادیان ناخداباور هم زیرمجموعه ناخداباوری هستند.

پانویس[ویرایش]

  1. The Cambridge companion to atheism By Michael Martin
  2. Kenny, Anthony (2006). "Why I Am Not an Atheist". What I believe. Continuum. ISBN 0-8264-8971-0. "The true default position is neither theism nor atheism, but agnosticism ... a claim to knowledge needs to be substantiated; ignorance need only be confessed."