مقدس

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

مقدّس در لغت به معنی «پاک، پاکیزه، منزه، پاک‌کرده، به پاکی یادشده، و به پاکی خوانده‌شده» است.[۱] افراد مذهبی، اشیاء، موجودات، یا مکان‌های مقدّس را چیزهایی در اساس کائنات می‌دانند که اثری دگرگون کننده بر زندگی و سرنوشت آنان دارند.[۲] مقدّس به ماهیتی گفته می‌شود که از امور روزمره به دور و از دسترس انسان‌ها خارج است. قوانین ویژه‌ای برای رفتار با مقدسات وجود دارد.[۳]

نظریه‌های مختلفی برای توجیه پیدایش مفهوم تقدس ارائه شده‌اند، مانند نظریهٔ امیل دورکیم در جامعه‌شناسی. از نقطه‌نظری دیگر، تقدس امری توضیح‌ناپذیر براساس مفاهیم دیگر دانسته شده‌است؛ مانند نظرات رودلف اتو در پدیدارشناسی مذهبی که مقدس‌بودن را بعدی از احساسات می‌داند که مبنای تجربهٔ مذهبی است. به دنبال آن، میرچا الیاده ریخت‌شناسی برای ظهور تقدس تدوین کرد و کم‌تر شدن آن را در جامعهٔ مدرن توضیح داد.[۳]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. علی‌اکبر دهخدا و دیگران، سرواژهٔ «مقدس»، لغت‌نامهٔ دهخدا.
  2. Encyclopædia Britannica Online, s. v. "sacred", accessed March 17, 2015.
  3. ۳٫۰ ۳٫۱ Jödicke, Ansgar. "Holy." The Brill Dictionary of Religion. Edited by Kocku von Stuckrad. Brill Online, 2015.

پیوند به بیرون[ویرایش]