پرش به محتوا

تجربه دینی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
تصویری از یک زن تجربه‌گر دینی چینی

تجربهٔ دینی، تجربهٔ مذهبی، تجربهٔ معنوی، یا تجربهٔ قدسی یک تجربهٔ کیفی ذهنی که در چهارچوب مذهبی تفسیر می‌شود.[۱] این مفهوم در قرن ۱۹ام برای دفاع در برابر گسترش خردگرایی در غرب تدوین شد و ویلیام جیمز این مفهوم را مشهور ساخت.[۲]

بسیاری از ادیان و مذاهب تجربهٔ دینی را حاصل الهام‌های خدایی می‌دانند و نه اموری طبیعی. این تجربه‌ها نتیجهٔ تعامل با خدا یا خدایان یا تماس با امور فراطبیعی —که انسان‌ها در حالت عادی از آنها آگاه نیستند— دانسته می‌شوند.[۳]

دانشمندان تجربهٔ دینی را یک خاصیت تکامل یافتهٔ مغز انسان می‌دانند که با مطالعات علمی قابل بررسی است. مشترکات و تفاوت‌های تجربه‌های دینی دانشمندان را قادر به طبقه‌بندی آن‌ها برای مطالعهٔ دانشورانه کرده‌است.[۴]

جستارهای وابسته

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]
  1. ↑ Samy 1998, p. 80.
  2. ↑ Sharf 2000.
  3. ↑ The Argument from Religious Experience http://www.philosophyofreligion.info/?page_id=41 بایگانی‌شده در ۷ اوت ۲۰۱۷ توسط Wayback Machine
  4. ↑ Batson, C. D., Schoenrade, P., & Ventis, W. L. (1993). Religion and the individual: A social psychological perspective. Oxford University Press.{{cite book}}: نگهداری یادکرد:نام‌های متعدد:فهرست نویسندگان (رده)

پیوند به بیرون

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]
  • عباسی، ولی‌الله (۱۳۸۴). «معرفت شناسی تجربه دینی». آینه معرفت (۵): ۱–۲۴.{{cite journal}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  • محمدرضایی، محمد (۱۳۸۱). «نگاهی به تجربه دینی». قبسات (۲۶): ۳–۲۲.{{cite journal}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  • باقری، علی (۱۳۸۱). «وحی و تجربه دینی از منظر قرآن و اندیشمندان». الهیات و حقوق (۴): ۱۰۱–۱۲۶.{{cite journal}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  • ربانی‌گلپایگانی، علی (۱۳۸۹). «تجربه دینی: جایگاه معرفت در تجربه دینی». کلام اسلامی (۷۵): ۱۸–۳۱.{{cite journal}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  • تجربه دینی و تشرفات[پیوند مرده]