گناه

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
نقاشی بیرون کردن آدم و حوا به دلیل سرپیچی از دستور خدا استفاده کردن میوه ممنوعه از درخت ممنوعه

گناه یا معصیت در ادیان ابراهیمی به معنای نقض اراده و قانون خداوند است و در اصطلاح مذهبی به معنی سرپیچی از فرمان خداوند است. به باور پیروان گروهی از ادیان، انسان جزای گناه را یا در این جهان و یا در دو جهان (این جهان و جهان آخرت )می‌بیند.

ریشهٔ سایر گناهان

گناهان اولیه که ریشهٔ سایر گناهان دانسته شده‌اند عبارتند از[نیازمند منبع]:

  • تکبر که در داستان سجده نکردن ابلیس به آدم مدل شده و به رانده شدن ابلیس از بارگاه الهی منجر می‌شود.
  • حرص که در داستان فریب خوردن آدم و حوا از ابلیس مدل شده و به رانده شدن آن‌ها از بهشت انجامید.
  • حسد که در داستان هابیل و قابیل مدل شده و به کشته شدن هابیل توسط قابیل می‌انجامد.

تقسیم‌بندی‌های دیگری بر گناهان اولیه، مثلاً ۷ تایی نیز وجود دارد.

هفت گناه کبیره

هفت گناه کبیره در الهیات مسیحی گناهانی هستند که ارتکاب آن‌ها مجازات دوزخ را به‌دنبال خواهد داشت.

در میان دین‌ها

اسلام

دره را ترجمهٔ ذنب و گناه صغیره را ترجمهٔ معصیت گرفت.

نگارخانه

جستارهای وابسته

منابع

پیوند به بیرون