تلما

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
شش‌پر همگرا، یکی از معروف‌ترین نمادهای تِلِما

تلما (به انگلیسی: Thelema) (به یونانی: Θελημα) فلسفه یا شریعتی معنوی است که توسط آلیستر کراولی، نویسنده و جادوگر مراسمیِ بریتانیاییِ اوایل قرن بیستم، بنیان‌گذاری شده‌است. وی خود را پیامبر عصر جدید یا عصرِ هورس ، معرفی می نمود؛ مبنی بر ممارست‌های معنوی که به‌همراه همسرش، رُز اِدیت (Rose Edith)، به سال ۱۹۰۴ در مصر داشته‌اند. به گفتهٔ او، آگاهی غیرجسمانی که خود را آیواس (به انگلیسی: Aiwass) نامید، بر وی حضور یافت و متنی را که به کتاب شریعت (به [The Book of the Law] Error: {{Lang-xx}}: متن دارای نشانه‌گذاری ایتالیک است (راهنما)) یا لیبر اَل لِجیس (به لاتین: Liber AL vel Legis) شناخته می‌شود بر او دیکته کرد. این کتاب اصلی ترین متن در آیین تلما است.

تلما یک سیستم فلسفی/دینی است که مبتنی بر یک پیش فرض به ظاهر ساده است: این که هر شخصی یک طرح الهی از همه جهان است و به همین ترتیب، اراده ای واقعی در درون خود دارد که بیانگر عمیق ترین و عالی ترین فرد است. خود اصیل. این خود اصیل کاملاً مطابق با تمام طبیعت عمل می کند - و بنابراین با تلاش برای درک و آشکار کردن این اراده، فرد می تواند زندگی با هماهنگی ، تحقق و شادی بیشتری داشته باشد.

از بسیاری جهات ، تلما اتحادی کامل از اندیشه های شرقی و غربی است. شرقی از این نظر است که راهی هماهنگ برای وجود دارد که مطابق با طبیعت جریان می یابد، کاملاً شبیه ایده تائو یا وو وی است. از آنجا که فرد گرایی را جشن می گیرد و بیان کامل خود بی نظیر را ترویج می کند ، غربی است.

سیستم آلیستری عمدتاً ترکیبی از غیبت غربی ، عرفان شرقی و ترکیبی از فلسفه های آزادیخواهانه دوران ویکتوریا با تمرکز جدی بر آزادی شخصی است. سیستم عملی آن - که کراولی آن را Magick نامید - سرانجام برای جذب از بسیاری از ادیان و آداب و رسوم موجود ، به ویژه توماتورژی آیینی ، یوگا ، و کابالای عبری با درخت زندگی خود ، همراه با مفاهیم ناشی از شیوه های مختلف محبوب در روز کراولی ، مانند کیمیاگری ، پیشگویی و کارهای نجومی.

الهیات انسانی

تلما مفهوم گناه اصلی را کاملاً رد می کند و می گوید ، ما همه مخلوقات الهی هستیم - "هر مرد و هر زنی یک ستاره است" (AL I: 5). بدین ترتیب ، تلما این عقیده را رد می کند که حالات احساسی مانند گناه ، شرم و ترحم فضیلت هستند و در عوض فضایل مثبتی مانند عزت ، غرور و شجاعت را تشخیص می دهد. تلما همچنین هیچ منبع شخصی "شیطانی" مانند شیطان یهود-مسیحی را به رسمیت نمی شناسد (اگرچه شخصیتی به نام Choronzon برای نشان دادن سردرگمی ، خودخواهی و توهم استفاده می شود). در عوض ، تلمیتها تشویق می شوند که هم بر اساس تفکر منطقی و هم از طریق درک اراده واقعی خود ، الوهیت خود و همچنین احساس شخصی خود را از درست و غلط کشف کنند.

تعادل

از کرولی نقل شده است که گفته است ، "تعادل اساس کار است". دستیابی به تعادل از نظر دنیوی و معنوی عنصر اصلی در تلما است. این شامل تعادل غرور با فروتنی ، نور با تاریکی ، ماده با روح ، منطق با احساس و حتی اراده آزاد با سرنوشت است. از طریق سازگاری اضداد ظاهری امکان دستیابی وجود دارد. شاید بهترین خلاصه تعادل نظری این جمله باشد که: "با شور رفتار کنید. منطقی فکر کنید؛ خودت باش. "

اندیشه ورزی و رد ایمان کورکورانه

تلما آزاد اندیشی ، بدبینی و روش علمی در مورد ایمان کور را القا می کند، که کراولی آن را تعریف کرد "پذیرش هر گزاره درست بدون انتقاد ، بررسی ، تأیید یا هر روش آزمون". بسیار کم است که تلمییت ها چیزی "فقط به این دلیل" را باور داشته باشند.

به همین دلیل تلما اغلب به عنوان یک آیین گنوسی تصور می شود. Gnosis به معنای "دانش" یونانی است ، و به همین ترتیب ، انتظار می رود که تلمیت ها اعتقادات را فقط از طریق فرآیند تجربه و اثبات مستقیم بپذیرند. یک تلمیت نمی خواهد به خدا ایمان داشته باشد - او می خواهد خدا را بشناسد.

منابع[ویرایش]

جستارهای وابسته[ویرایش]