رنج

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

رنج یا الم یا درد در معنای فلسفی آن،یک گونه سوهش یا احساسی بنیادین است که خوی و ویژگی ناخوشایند وبیزاری آور و تنفربرانگیز دارد و هنگامی که یک کسی چیزی را از دست می‌دهد یا در آستانه از دست دادن چیزی جای می‌گیرد در وی پدیدار می‌شود. همچنین رنج میتواند برآمده از آزمودن چیزی باشد ک برای آن کس دردآور و شکنجه آور هست یا همچنین اندریافت یک رویداد تلخ و ناخواسته یا خواسته باشد ک با خواست درونی آن کس ناسازواری دارد نیز باشد.

در روان‌شناسی[ویرایش]

رنج ممکن است حتی با بدست آوردن چیزی در انسان ایجاد گردد و فقط در از دست دادن چیزها نیست که درد و رنج به وجود می‌آید. رنج و لذت دو احساس متقابل‌اند.

در واقع به طور فلسفی اینگونه میتوان بیان کرد که هر اتفاقی که بر خلاف میل و خواست آدمی باشد منجر به بروز درد و رنج خواهد شد.

منابع[ویرایش]