تکخداگزینی
| بخشی از سلسله مقالات در مورد: |
| خداباوری |
|---|
تکخداگزینی یا هنوتئیسم (به یونانی: ἓν θεός)(به انگلیسی: Henotheism) یا هنوتائیسم، واژهای است که نخستین بار توسط ماکس مولر، برای اشاره به پرستش یک خدای منفرد، در عین پذیرش وجود یا امکان وجود خدایانی دیگر، به کار گرفته شد.[۱]
نمونههای آن در یونان باستان، هندوستان و حتی در آیین زرتشتی دیده میشود. ماکس مولر در مطالعات خود استفاده گستردهتری از این عبارت نمود. از نظر لغوی هنوتئیسم از دو واژه «هنو» به معنی «یک» و «تئیسم» به معنی «دین داری» یا «خداباوری» تشکیل شدهاست.[۲][۳]
جستارهای وابسته
[ویرایش | اشتراکگذاری]پانویس
[ویرایش | اشتراکگذاری]- ↑ Müller, Max. (1878) Lectures on the Origin and Growth of Religion: As Illustrated by the Religions of India. London:Longmans, Green and Co
- ↑ Müller, Max. (1878) Lectures on the Origin and Growth of Religion: As Illustrated by the Religions of India. London:Longmans, Green and Co
- ↑ Charles Taliaferro; Victoria S. Harrison; Stewart Goetz (2012). The Routledge Companion to Theism. Routledge. pp. 78–79
پیوند به بیرون
[ویرایش | اشتراکگذاری]- What are Henotheism and Monolatry? بایگانیشده در ۳ نوامبر ۲۰۱۱ توسط Wayback Machine
- On Henotheism
 | این یک مقالهٔ خرد دین و آیین است. میتوانید با گسترش آن به ویکیپدیا کمک کنید. |
 | این یک مقالهٔ خرد فلسفه است. میتوانید با گسترش آن به ویکیپدیا کمک کنید. |