ولایت بلخ
بلخ
بخدی امالبلاد | |
|---|---|
 ولایت بلخ در نقشه افغانستان | |
 ولسوالیهای ولایت بلخ | |
| مختصات: ۳۶°۴۵′ شمالی ۶۷°۰′ شرقی / ۳۶٫۷۵۰°شمالی ۶۷٫۰۰۰°شرقی | |
| کشور | افغانستان |
| مرکز | مزار شریف |
| حکومت | |
| مساحت | |
| • کل | ۱۶۱۸۶٫۳ کیلومتر مربع (۶۲۴۹٫۶ مایل مربع) |
| جمعیت (۲۰۱۲) | |
| • کل | ۱۵۲۴۶۷۷ |
| • تراکم | ۹۴/کیلومتر مربع (۲۴۰/مایل مربع) |
| منطقهٔ زمانی | + ۴٫۳۰ |
| زبانهای رایج | فارسی پشتو ترکمنی ازبکی |
| [۲] | |
.jpg)
ولایت بلخ یا استان بَلخ یکی از ۳۴ ولایت افغانستان است که مرکز آن شهر مَزار شریف میباشد. بلخ با مساحت ۱۶٬۱۸۶ کیلومتر مربع، هفدهمین ولایت پهناور و با جمعیت ۱٬۵۲۴٬۶۷۷ نفر، چهارمین ولایت پرجمعیت افغانستان بهشمار میرود. این ولایت از غرب با ولایت جوزجان، از جنوب با ولایتهای سرپل و سمنگان و از شرق با ولایت قندوز همسایه است. همچنین، در شمال با ولایت سرخاندریای کشور ازبکستان مرز مشترک دارد.
بلخ در دلتای رود بلخاب واقع شده و دارای جلگهای بسیار حاصلخیز است. بلندترین نقطه آن کوه البرز است و متوسط ارتفاع آن از سطح دریا به ۳۶۵ متر میرسد. فرودگاه مزار شریف و پایگاه هوایی مارمال در بخش جنوب شرقی این ولایت واقع شدهاند.
شهر مزار شریف از دیرباز ایستگاه مهمی در مسیرهای تجاری جاده ابریشم به سمت غرب آسیا، منطقهٔ مدیترانه و اروپا بوده است. مسجد کبود در این ولایت قرار دارد؛ این مسجد که در حملهٔ مغولان تخریب شد، بعداً توسط تیمور لنگ بازسازی گردید.
موقعیت استراتژیک بَلخ و نواحی اطراف آن در طول تاریخ همواره بخشی مهم از ایران زمین و سرزمین خراسان بزرگ بوده است. بسیاری از شخصیتهای برجستهٔ ایرانی، از جمله گشتاسپ که نام او در شاهنامه آمده است، از بلخ برخاستهاند. در اوستا، بخدی، که همان بلخ است یکی از سرزمینهای اصلی ایرانویج بهشمار میرود. این منطقه در طول تاریخ بارها میان قدرتهایی چون کوشانیها، شاهنشاهی ساسانی و هپتالها دست به دست شده است.[۳]
امروزه، این ولایت به عنوان دروازهٔ دوم افغانستان به آسیای میانه، پس از شیرخان بندر در ولایت قندوز، عمل میکند.
نام
[ویرایش]بَلخ نامی است که از تحولات واژههای باستانی و تاریخی این سرزمین نشئت گرفته است. در منابع کهن این نام به اشکال مختلفی ضبط شده است. این نام در اوستا به صورت باخْذی (𐬠𐬁𐬑𐬜𐬌 - bāxδi) آمده است و برخی آن را نام نخستین اقامتگاه زرتشت پیامبر در نظر میگیرند. در سنگنوشتههای هخامنشی از جمله سنگنوشته بیستون نام این سرزمین به صورت باختریش (𐎲𐎠𐎧𐎫𐎼𐎡𐏁 - Bāxtriš) ثبت شده است. این نام در زبان باختری به شکل بخلو (Baxlo) آمده است. در منابع یونانی با عنوان باکتریانه (Βακτριανή) و باکتریا (Bactria) و در لاتین با عنوان باکتریانا (Bactriana) شناخته میشد. در زبان پارسی میانه (پهلوی) به صورت بَخْل (Baxl) رایج بود که در دورهٔ اسلامی به بلخ تغییر یافت.
نام این ولایت از شهر باستانی بلخ، که در نزدیکی شهر امروزی مزار شریف قرار دارد، گرفته شده است.
پیشینه
[ویرایش]دوران پیشاتاریخ
[ویرایش]
کشف بیش از ۲۰٫۰۰۰ ابزار سنگی در محوطهٔ باستانی آقکپرک در ولایت بلخ، نشانگر پیشینهای طولانی از سکونت انسان در این منطقه است. باستانشناسان[کدام؟] سازندگان این ابزار را که متعلق به یک دورهٔ فرهنگی ۵۰۰۰ ساله (حدود ۲۰٫۰۰۰ تا ۱۵٫۰۰۰ سال پیش) هستند، به دلیل مهارت بینظیرشان به میکلآنجلوهای دورهٔ پارینهسنگی فوقانی ملقب کردهاند.
آثار کشفشده از آقکُپرُک شامل یک سردیس کوچک حجاریشده بر روی سنگ آهک است که چهرهٔ یک انسان را ترسیم کرده است. اگرچه نمونههای مشابهی از استخوان و سفال در مناطقی چون چکسلواکی و فرانسه مربوط به همان دوره یافت شده است، اما این حجاری همچنان یکی از قدیمیترین ترسیمهای شناختهشده از چهرهٔ انسان است که تاکنون کشف شده است.
دوران باستان (تمدن باختر و ایران ویج)
[ویرایش]
شهرنشینی باستانی بلخ، که در منابع با عنوان باختر نیز شناخته میشود، همراه با شهرنشینی مرو، برجستهترین مؤلفهٔ تمدن آمودریا (یا مجموعهٔ باستانشناسی باختر-مرو) در عصر برنز آسیای میانه را تشکیل میدهد. قدمت این تمدن پیشرفته تقریباً به حدود ۲۲۰۰ تا ۱۷۰۰ پیش از میلاد میرسد و شامل مناطقی چون شمال افغانستان (باختر/بلخ)، جنوب ازبکستان، تاجیکستان غربی و ترکمنستان امروزی (مرگوش) بوده است.
باختر، خاستگاه آریاییها و زرتشت
[ویرایش]برخی پژوهشگران باختر را بهعنوان سرچشمهٔ قبایل نیاهندواروپایی معرفی میکنند که حدود ۲۵۰۰ تا ۲۰۰۰ پیش از میلاد از این منطقه به سمت جنوب غربی (ایران) و شمال غربی (هند و پاکستان) مهاجرت کردند.
باختر همچنین مرکز و آغازگر زبان اوستایی بود که زبان نگارش کهنترین بخشهای اوستا است. بیشتر خاورشناسان، منطقهٔ بلخ را، که خاک حاصلخیز آن توسط بیابان توران احاطه شده بود، محل فعالیت و زرتشت میدانند. در اوستا، باخدی (بلخ) یکی از سرزمینهای اصلی ایرانویج بهشمار میرود.
دودمانهای اسطورهای
[ویرایش]بر اساس اسطورههای کهن ایرانی که در منابعی چون شاهنامه فردوسی بازتاب یافتهاند، پادشاهانی چون پیشدادیان و کیانیان و خاندان اسپه بر سراسر ایران بزرگ از جمله بلخ فرمانروایی کردهاند.
دوران مادها و هخامنشیان
[ویرایش]در زمان مادها، سرزمین باختر بخشی از قلمرو آنان بود و خود را متحد پادشاه ماد میدانست. با روی کار آمدن هخامنشیان، کوروش بزرگ در سال ۵۴۴ ق.م. بلخ را فتح کرد و مرزهای شرقی را تا حدود رود سند گسترش داد.
بلخ (با نام باختریش) به مهمترین ساتراپی شرقی شاهنشاهی هخامنشی تبدیل شد. داریوش بزرگ در سنگنوشته بیستون، از کشور باختر بهعنوان یکی از ایالات تحت فرمان خود نام میبرد. برخی منابع بیان میکنند که کوروش، پسر خود بردیا (سمردیس) را بهعنوان ساتراپ باختر تعیین کرد.
یونانیان و دولت یونانی باختری
[ویرایش]
پس از آنکه اسکندر مقدونی هخامنشیان را برانداخت، در سال ۳۳۰ پیش از میلاد به باختر لشکرکشی کرد. او در این سرزمین با مقاومت شدید مردم مواجه شد. باختر پس از مرگ اسکندر، جزء قلمرو امپراتوری سلوکی درآمد و توسط ساتراپهای یونانی اداره میشد.
مشکلات امپراتوری سلوکی فرصتی را برای دیودوتس، والی یونانی باختر، فراهم کرد تا استقلال خود را اعلام کند (حدود ۲۵۵ پ. م) و پادشاهی یونانی باختر را بنیان بگذارد. این پادشاهی چنان قدرتمند شد که توانست قلمرو خود را تا هند گسترش دهد. یونانیان و باختریها از زبان یونانی برای امور اداری استفاده میکردند و زبان محلی باختری نیز الفبای یونانی را اقتباس کرد و از آن برای نوشتن استفاده مینمود.
هجوم سکاها و کوشانیها
[ویرایش]ضعف دولت یونانی باختر با هجوم ناگهانی سکاها و سپس سیتیها (که بعداً به کوشانها معروف شدند) پایان یافت. باختر در حدود ۱۲۷ پیش از میلاد توسط یوئهچی (از قبایل عشایری شمال آمودریا) فتح شد.
کوجولا کادفیسس، در اوایل قرن اول میلادی، این منطقه را متحد کرد و امپراتوری قدرتمند کوشان (قرن ۱ تا ۳ میلادی) را بنیان نهاد.
تماس با چین
[ویرایش]گزارشهای فرستادهٔ امپراتوری هان، ژانگ چیان، که حدود ۱۲۷ پیش از میلاد به این منطقه سفر کرد، بلخ (البته با نام داکسیا) را بهعنوان یک تمدن شهری مهم با بازارهای غنی توصیف میکند. این گزارشها به توسعهٔ روابط تجاری و شکلگیری جاده ابریشم کمک شایانی کرد.
حملهٔ اعراب مسلمان و قرون وسطی
[ویرایش]
نخستین حملهٔ مسلمانان به بلخ در سال ۳۲ ه.ق. (۶۵۲ م.) به سرکردگی احنف بن قیس بود. اما تسلط کامل و قطعی آنان در زمان قتیبة بن مسلم (متوفی ۹۶ ه.ق) صورت پذیرفت.
در دورهٔ اسلامی (قرون وسطی)، بلخ همراه با هرات، نیشابور و مرو یکی از چهار رُبع (چهار قسمت) اصلی خراسان بود و به دلیل اهمیت فرهنگی و علمی، با القابی چون قُبَّةُالاسلام، بلخ بامی و امالبلاد شناخته میشد.
در سال ۱۱۸ ه.ق، اسدبن عبدالله قسری پایتخت خراسان را از مرو به بلخ انتقال داد که باعث رونق بیشتر شهر شد.
این شهر به ترتیب زیر سلطهٔ دودمانهای ایرانی قرار گرفت:
- در سال ۲۵۶ ه.ق به تصرف یعقوب لیث صفاری و صفاریان درآمد.
- در سال ۲۸۷ ه.ق پس از شکست و قتل عمرو لیث صفاری توسط اسماعیل سامانی، بلخ تحت حکومت سامانی درآمد.
- در سال ۴۵۱ ه.ق سلجوقیان آن را تصرف کردند و در سال ۵۵۰ ه.ق بدست ترکان غز افتاد.
ویرانی توسط مغول و دوران تیموری
[ویرایش]در سال ۶۱۷ ه.ق، بلخ با وجود تسلیم شدن، توسط سپاه چنگیز خان مغول به طور کامل ویران شد. مغولان همهٔ مردم شهر را قتلعام کردند و شهر را به آتش کشیدند، بهطوری که منابع تاریخی از آن به عنوان یکی از فجیعترین کشتارها یاد میکنند.
در دورهٔ تیموریان (۷۷۱ – ۹۱۱ ه.ق)، بلخ تا اندازهای شکوه گذشتهٔ خود را بازیافت، اما پس از بنای شهر مزار شریف در فاصلهٔ بیست کیلومتری آن، بلخ قدیم رفتهرفته اهمیت خود را از دست داد و به انحطاط گرایید. خرابههای بلخ قدیم اکنون ناحیهٔ وسیعی را اشغال کرده است.
اهمیت تجاری در عصر معاصر
[ویرایش]بلخ، واقع در برخوردگاه جادههای کاروانی (از جنوب به هند، از غرب به ایران، و از شرق به چین)، تا اوایل سدهٔ نوزدهم میلادی همچنان بهعنوان یک انبار مهم برای کالاهای عبوری آسیای میانه شناخته میشد. این شهر که در مرز میان بیابانها و زمینهای سرسبز قرار داشت، به عنوان بازار مهمی برای خرید و فروش اسب در آسیای میانه شهرت داشت.
جغرافیا
[ویرایش]
این ولایت در شمال افغانستان با مساحت این ۱۶٬۸۴۰ کیلومتر مربع است. %۷٫۴۸ آن کوهستانی و %۲٫۵ آن را زمینهای هموار تشکیل داده است. این ولایت شامل حوزه آبریز آمودریا میشود. ولایت بلخ با ترکمنستان در شمال غربی، ازبکستان در شمال، تاجیکستان در شمال شرقی، ولایت قندز در شرق، ولایت سمنگان در جنوب شرق، ولایت سرپل در جنوب، و ولایت جوزجان در غرب همسایه است.
مردم
[ویرایش]اقوام تاجیک، هزاره، پشتون، ازبک، ترکمن و عرب در این ولایت زندگی میکنند و در شهر مزارشریف بیشتر جمعیت را تاجیکها و پشتونها و هزارهها تشکیل میدهند. مطابق آمار سازمان جهانی غذا مردمان ولایت بلخ بیشتر به زبان فارسیدری سخن میگویند. زبان مورد استفادهٔ بعد از فارسی، پشتو میباشد حدود ۲۷٪ و بعدی زبانهای ترکمنی ۷٪ و ازبکی ۱۰٪.[۴]
تاجیکها در مرکز و شرق بلخ زندگی میکنند در ولسوالیهای خلم، نهرشاهی، مارمل، مزارشریف، دهدادی، قسمتی از چهارکنت و کشنده و اقلیتی در شولگره؛ هزارهها در ولسوالیهای جنوبی مانند چهارکنت، اقلیتی در شولگره و چمتال؛ پشتونها در غرب و در ولسوالیهای بلخ، چهار بولک، چمتال، شولگره، و ازبکها و ترکمنها در شمال بلخ در ولسوالیهای، شورتپه، کلدار، دولتآباد و همچنین اقلیتی نیز در خلم را تشکیل میدهند. علاوهبر اینها ولسوالی زاری در جنوب بلخ عمدتاً بلوچنشین میباشد و اعراب فارسیزبان این ولایت در ولسوالیهای چمتال و نهرشاهی و اقلیتی در خلم یافت میشوند.[۵]
کل جمعیت ولایت حدود ۱٬۵۴۲٬۱۰۰ نفر است.[۶]
در کتاب اطلس محلات افغانستان از تاجیکان به عنوان بیشترین قوم ساکن ولایت بلخ نام برده میشود، همچنین از پشتونها و ترکمنها و ازبکها و عربها به عنوان ساکنان بعدی یاد میشود.[۷]
دانشکدهٔ تحصیلات تکمیلی نیروی دریایی در آمار خود چنین گزارش میدهد:[۸]
بلخ از نظر قومی متنوع است و شامل جوامعی از تاجیکها، هزارهها، پشتونها، عربها، ازبکها، ترکمنها و هزارههای سنی میباشد.
گزارش برنامهٔ جهانی غذا:[۹][۱۰]
تقریباً ۶۶ درصد از جمعیت بلخ در نواحی روستایی زندگی میکنند در حالی که ۳۴ درصد در مناطق شهری ساکناند. حدود ۵۱ درصد از جمعیت مرد و ۴۹ درصد زن هستند. گروههای اصلی قومی ساکن در ولایت بلخ، تاجیکها و پشتونها هستند و پس از آن ازبکها، هزارهها، ترکمنها، عربها و بلوچها قرار دارند. دری توسط حدود ۵۰ درصد از جمعیت و ۵۸ درصد از روستاها صحبت میشود. دومین زبان رایج، پشتو است که در اکثریت ۲۶۶ روستا که ۲۷ درصد از جمعیت را تشکیل میدهد، صحبت میشود و پس از آن ترکمنی (۱۱.۹ درصد) و ازبکی (۱۰.۷ درصد) قرار دارند. ولایت بلخ همچنین جمعیتی از کوچیها یا کوچنشینها دارد که تعداد آنها در فصول مختلف متغیر است. در فصل زمستان، ۵۲۹۲۹ نفر، معادل ۲.۲ درصد از جمعیت کل کوچیها، در بلخ زندگی میکنند و در ۸۰ جامعه مستقر هستند. نیمی از این جمعیت بهطور نیمهمهاجر و با مسافتهای کوتاه کوچ میکنند، یک سوم دیگر بهطور نیمهمهاجر و با مسافتهای طولانی حرکت میکنند و ۱۸ درصد دیگر در یک محل ساکن هستند. بهطور کلی، در هر دو دسته مهاجران با مسافتهای بلند و کوتاه، کمتر از نیمی از جامعه به کوچنشینی میپردازند. در زمستان، هر دو گروه اغلب در یک منطقه میمانند و در طول فصل جابهجا نمیشوند. در فصل تابستان، حدود ۱۲۰ خانواده کوچی با مهاجرت طولانی از ولایت ساریپول به ولایت بلخ میآیند. جمعیت کوچیها در تابستان ۵۹۷۷۶ نفر است.[۱۱]
اقتصاد
[ویرایش]صادرات و واردات افغانستان از طریق راه دریای آمو توسط کشتیها و از طریق بندرحیرتان با استفاده از پل صورت میگیرد که میوهٔ خشک در بخش صادرات و مواد نفتی، چوپ و مواد ساختمانی در بخش واردات شامل است. تاجران افغان نیز در بندر حیرتان سرمایهگذاری زیادی کردهاند که حدود ۴۰۰ میلیون دالر میشود و بیشتر در بخش زیربناهای مواد نفتی است.
ولایت بلخ در جریان ده سال گذشته در بخش فابریکات پیشرفت خوبی داشته است. تاکنون ۲۵۲ فابریکه راجستر و اجازهٔ فعالیت رسمی را اخذ کرده و علاوهبر آن صدها فابریکهٔ غیررسمی که راجستر نشده به شکل غیرقانونی فعالیت دارد. برخی بیشتر فابریکات این ولایت در بخش تولید مواد غذایی چون روغن، مواد نوشیدنی، آرد، بیسکت، پاپُر، شیرینی باب و همچون چیزهای دیگر کار میکند و همچنان یک فابریکهٔ ساختن وسایل پلاستیکی منازل نیز فعالیت دارد و فعالیت فابریکات زیاد ساختن مواد تعمیراتی در ردهٔ سوم محسوب میشود.
ولایت بلخ از بابت تولید قالین مقام ویژه در سطح کشور دارد. این صنعت علاوه در مرکز ولایت در ولسوالیهای کلدار و شورتپه بسیار خوب رشد کرده است. در ولایت بلخ درحدود ۱۰۶ شرکت مصروف قالین بافی و تجارت قالین است و درحدود ۲۰٬۰۰۰ باشندهٔ این ولایت نیازهای زندگی خود از طریق قالینبافی برآورده میسازند.
ماهیپروری در بلخ یکی از صنعتهای پردرآمد است. در حدود ۸۰ فارم ماهیپروری در بلخ فعالیت دارند. در این فارمها سالانه در حدود ۱۵۰ تُن گوشت تولید ماهی تولید میشود. این مقدار، کمتر از ۱۰ درصد گوشت مورد نیاز بازار را فراهم میکند. قیمتترین گوشت ماهی، گوشت ماهی لقه است که هر کیلوی آن بین ۶۰۰ تا ۸۰۰ افغانی خرید و فروش میشود. ماهی تغاره ۴۰۰ افغانی و ماهی زغاره و شیرماهی ۲۵۰ تا ۳۲۰ افغانی در بازار بلخ فروش میشود.[۱۲]
بر اساس آمار ریاست زراعت بلخ ۴٬۰۰۰ هزار جریب تحت کشت هینگ قرار دارد که حدود یک تُن از آنها برداشت شده و ۷۵ میلیون دلار را عاید تولیدکنندگان آن میسازد.[۱۳]
براساس سروی مشترک وزارت زراعت و ادارهٔ ملی احصاییه، بلخ با تولید سالانه ۱۸ هزار تُن برنج در جایگاه هفتم تولید برنج افغانستان قرار دارد.[۱۴]
در ولایت بلخ در سال ۱۳۹۹ بیش از ۵۰ هزار تن پنبه بدون چگد (بدون تخم) تولید گردیده که از ۱۹ هزار و ۶۰۰ هکتار زمین تحت کشت آن برداشت شده است. تخمهای مشهور پنبه که کشاورزان بلخ بیشتر برای کشت استفاده میکنند شامل نژادهای پوزهایشان، ترکی، و اکالا میباشد که میانگین محصولات آن یک تن در هکتار میباشد. هر هکتار پنج تن پنبهٔ دانهدار تولید میگردد.[۱۵]
درمان
[ویرایش]درصد خانوارهای دارای آب آشامیدنی پاک از ۸٪ در سال ۲۰۰۵ به ۱۵٪ در سال ۲۰۱۱ افزایش یافته است.[۱۶] درصد بهبودی مرگ و میر مادران از ۰٪ در سال ۲۰۰۵ به ۲۰٪ در سال ۲۰۱۱ افزایش یافته است.[۱۶]
آموزش
[ویرایش]نرخ کلی باسوادی شش سال به بالا از ۱۲٪ در ۲۰۰۵ به ۲۳٪ در سال ۲۰۱۱ افزایش یافته است. نرخ کلی ثبت نام خالص (۶ تا ۱۳ سال) از ۲۲٪ در سال ۲۰۰۵ به ۴۶٪ در سال ۲۰۱۱ افزایش یافته است.[۱۶]
بر پایه آمار سال ۱۳۹۲ در این ولایت ۵۰۴ اداره آموزشی به شمول دارالمعلمین، انستیتیوتها و کورسهای سواد آموزی در چوکات ریاست معارف فعالیت دارد که امور تدریسی آن توسط ۱۰٬۱۹۹ معلم رسمی و ۱٬۴۵۸ معلم قراردادی پیش برده میشود. از جمع آن ۵٬۹۷۴ آموزگار ذکور و ۱٬۴۵۸ آموزگار اناث است.
در این ادارات آموزشی ۵۴۰۱۷۸ دانش آموز (۳۱۱٬۳۶۶ ذکور و ۲۲۸٬۸۱۲ اناث) مصروف فراگیری آموزش هستند.
دانشگاه بلخ یکی از دانشگاههای پیشتاز افغانستان است که ۴٬۴۴۲ دانشجوی دختر و ۱٬۴۰۱ دانشجوی پسر مصروف تحصیل در دانشکدعهای آن میباشند. در ولایت بلخ علاوه بر دانشگاههای دولتی دهها مؤسسه تحصیلات عالی و نیمه عالی نیز فعالیت دارند که تعداد دانشجویان آنها به ۲۰٬۰۰۰ میرسد.
فرهنگ
[ویرایش]ولایت بلخ علاوه برسابقه تاریخی، علمی و فرهنگی خویش اکنون در سطح کشور از برجستهترین حوزههای علمی و فرهنگی بشمار میرود. زرتشت، یما، جلال الدین محمد بلخی، رابعه بلخی، ناصرخسرو بلخی، ابن سینا، دقیقی بلخی، ابن وطواط و همچو شخصیتهای دیگر علمی و فرهنگی متولد بلخ هستند که کارهای زیادی علمی و فرهنگی را انجام داده است.
کارهای فرهنگی دورهٔ معاصر درسال ۱۳۰۰ با چاپ نشریهٔ دولتی بیدار په شکل رسمی آغاز شد. اکنون در ولایت بلخ تعدادی زیادی از انجمنهای فرهنگی وجود دارد که عبارتند از: انجمن نویسندگان بلخ، خانه داستان بلخ، کانون فرهنگی مولانا جلال الدین محمد بلخی، خانه مولانا، مؤسسه فلم سازی آریانا افغان، مؤسسه فلم سازی توریا، موسیسه فلم سازی نگین، مؤسسه فلم سازی هما، بنیاد فرهنگی نور، جریان ادبی امالبلاد، انجمن فرهنگی میرزا اُلغ بیگ، انجمن علمی و فرهنگی ظهیرالدین محمد بابر، مرکز فرهنگی علم و عرفان، انجمن فرهنگی تحلیلگران و هنرستان نقشبندی همراه با نشستهای هفتی و ماهانه فعالیت دارند که برای بیشتر جوانان بلخ زمینه آموزش ادبی و فرهنگی فراهم کرده است. علاوه براین برای آثار نویسندگان و شاعران بیشتر زمینه چاپ مساعد کرده است که همه سال صدها جلد کتاب مختلف توسط آنها به نشر میرسد.
تجلیل نوروز در تاریخ اول ماه حمل که همه ساله بهعنوان جشن آریایی به شکل مردمی و رسمی تجلیل میشود یکی از جشنهای عنعنوی و فرهنگی افغانستان و منطقه محسوب میگردد. این جشن با برگزاری مراسم دولتی آغاز شده طی آن مراسم جنده بالا نیز در روضه حضرت علی کرم الله وجهه صورت میگیرد. این جشن آریایی تا چهل روز ادامه دارد و طی آن ریاست اطلاعات و فرهنگ برنامههای مختلف ادبی، فرهنگی و صنعتی را به همکاری انجمنهای فرهنگی این ولایت برگزار میکند.
در ولایت بلخ حدود ۶۰ کتابخانه وجود دارد، مانند کتابخانه مولانا خسته که درسال ۱۳۴۵ در چوکات ریاست اطلاعات و فرهنگ ایجاد گردیده و از کتابخانههای نخستین این ولایت محسوب میشود. کتابخانه خلم نیز در این ولایت است. همچنان کتابخانه پوهنتون بلخ، کتابخانه کمیسیون مستقل حقوق بشر زون شمال، کتابخانه مدرسه اسدیه، کتابخانه خاتمالانبیا، کتابخانه دقیقی بلخی و همچنان یگانه کتابخانه کتابهای پشتو موسم به خوشحال بابا که درسال ۱۳۹۱ از سوی مرکز انکشاف ادبیات پشتو ایجاد گردیده از کتابخانههای بزرگ، غنی و نامدار ولایت بلخ است. علاوه بر آن اکثریت دوایر دولتی، مکاتب و پوهنتونهای خصوصی کتابخانهها دارد. از دو سال گذشته بدینسو هفته مطالعه کتاب نیز به کمک ریاست اطلاعات و فرهنگ بلخ و کتابخانههای این شهر آغاز میشود که به تاریخ ۲۶ ماه ثور سال ۱۳۹۲ آغاز گردید.
موزیم بلخ در سال ۱۳۱۷ در چوکات ریاست اطلاعات و فرهنگ ایجاد شد؛ اما این موزیم در سال ۱۳۶۰ از ترس خسارات ناشی از جنگ به کابل انتقال داده شد که در آنجا نیز از اثر جنگهای مصون نماند و اکنون برخی بیشتر از آثار آن از بین رفته است. در این موزیم آثار دوره قبل اسلام و آثار تاریخی، فرهنگی و علمی دورهٔ معاصر اسلام وجود داشت. از نسخههای کتابی، سکههای طلایی دوره باختری، یونایی و هخامنشی، شمشیر، سپر و همچو آثار دیگر باستانی در آن نگهداری میشد.
در زمان انتقال این موزیم برخی از آثار تاریخی سنگین که وزن آن زیاد بود، در بلخ ماند که از جمله توپ جنگی ساخته شده ولایت سمنگان افغانستان در دوره امیر عبدالرحمن خان یادآوری کرده میتوانیم، که اکنون نیز در صحن ریاست اطلاعات و فرهنگ بلخ گذاشته شده است. همچنان یک موزیم در روضه مبارک حضرت علی کرم الله وجهه شهر مزار شریف وجود دارد که صدها قلم آثار تاریخی در آن موجود است، در این موزیم نیز شماری از آثاری اسلامی و باستانی نگهداری میشود که برخی بیشتر آثار اسلامی آن مربوط همین روضه میشود. سکههای امیر بخارا نیز در آن وجود دارد که ضمن دیدار از روضه به شکل تحفه به آن سپرده بود. آثار تاریخی چون خم، چراغ دان و یک نوع اسباب که از مناطق مختلف باستانی بلخ به دست آمده، به این موزیم سپرده و نگهداری شده است.
رسانههای دولتی، غیردولتی، تصویری، چاپی و صوتی این ولایت تا ۵۶ میرسد. نخستین روزنامه بلخ به نام بیدار در سال ۱۳۰۰ در زمان امانالله خان چاپ میشد، که تاکنون نیز نشرات آن ادامه دارد. تلویزیون ملی ولایت بلخ فعال است که علاوه بر برنامههای محلی، برنامههای تلویزیون مرکزی را نیز تیلی برودکاست میکند. از آغاز دوره حکومت رئیسجمهور کرزی تا کنون ۱۲ تلویزیون، ۱۶ رادیوی محلی و ۲۸ رسانه چاپی در ریاست اطلاعات و فرهنگ بلخ ثبت گردیده است.
ورزش
[ویرایش]
مردم بلخ از تاریخ و فرهنگ ورزشی بسیاری برخوردارند. هر نوروز، بلخ محل بسیاری از رویدادهای ورزشی است. بزکشی یک ورزش سنتی اسبسواری در منطقه است و در این ولایت محبوبیت زیادی دارد. پهلوانی نیز یک ورزش محبوب در ولایت است. با این حال، محبوبترین ورزش در حال حاضر و ۵۰ سال گذشته فوتبال بوده است، این امر در تیم بلخ سیمرغ البرز مشهود با نایب قهرمانی آنها در لیگ برتر افغانستان[۱۷] و مشارکت آنها در تیم ملی مشهود است.
معادن
[ویرایش]در ۵ اکتبر ۲۰۱۸ در واشینگتن دیسی، مقامات افغان قراردادی ۳۰ ساله با سرمایهگذاری ۵۵ میلیون دلاری گروه سرمایهگذاری سنتر و شرکت عامل آن افغان گلد اکتشاف مساحت ۵۰۰ کیلومتر مربعی برای مس، با توسعهٔ معدنکاری پس از آن امضا کردند.[۱۸]
نامآوران
[ویرایش]بلخ طی تاریخ ۶٬۰۰۰ سالهٔ خود شخصیتهای مختلف علمی، سیاسی، فرهنگی ادبی و قومی تربیه نموده است که نه تنها در ولایت بلخ و در سطح کشور، بلکه در سطح جهانی شهرت داده است. از این جمله نامهای زرتشت و مولانا جلالالدین محمد بلخی نام گرفته میتوانیم که شخصیتهای بینالمللی است.
یادآوری تمامی مشاهیر این ولایت کاریست مشکلتر؛ اما چند نام به شکل مثال یادآوری کرده میتوانیم: زرتشت، یما پاچا، کنیشکا، مولانا جلالالدین محمد بلخی، رابعهٔ بلخی، ناصر خسرو بلخی، دقیقی بلخی، ابن سینا بلخی، ابوشکور بلخی، شهید بلخی، جامی حکیم، اندانی بلخی، علامه سید اسماعیل بلخی، امیر خسرو بلخی، وطواط بلخی، عنصری بلخی، ابومعشر بلخی، فاطمه بلخی، شقیق بلخی، کیقباد بلخی، پروچیستا بلخی، روخسانه بلخی، آشفته باختری، نبی مسکون، واصف باختری، مرحوم اسحق، استاد عبدالصمد جاهد و دیگر ….
تقسیمات اداری
[ویرایش]ولسوالیهای ولایت بلخ:
- ولسوالی بلخ
- ولسوالی چارپولک
- ولسوالی چارکنت
- ولسوالی چمتال
- ولسوالی خلم
- ولسوالی دولتآباد
- ولسوالی دهدادی
- ولسوالی زاری
- ولسوالی شورتپه
- ولسوالی شولگره
- ولسوالی کشنده
- ولسوالی کلدار
- ولسوالی مارمل
- ولسوالی مزارشریف
- ولسوالی نهر شاهی
همچنین حیرتان بندر تجارتی بزرگی میان افغانستان و آسیای میانه میباشد.
شهر مزار شریف مرکز ولایت بلخ بوده و در ۲۵ کیلومتری غربی این ولایت ولسوالی بلخ زادگاه شاعر پارسیسرا، عارف و اندیشمند اسلامی مولانا جلالالدین محمد بلخی قرار دارد. در این ولسوالی دهی به نام پدر مولانای بزرگ قرار دارد که بهاءالدینش خوانند و در ۵ کیلومتری شمال شرق ولسوالی بلخ قرار دارد.[۱۹]
توابع این ولایت اینها هستند:
نگارخانه
[ویرایش]
مناره زادیان در روستای زادیان، ولسوالی دولت آباد، ولایت بلخ
مردمان بلخ
بازی بزکشی در بلخ
قصر دولتی در مزارشریف، ولایت بلخ
خیابانی در بلخ، سال ۲۰۰۵
هتل مزارشریف
طاق ورودی مسجد سبز بلخ
مسجد سبز بلخ
.jpg)
جستارهای وابسته
[ویرایش]منابع
[ویرایش]- ↑ "Area and Administrative and Population". Islamic Republic of Afghanistan. 2013. Archived from the original on 2014-01-17. Retrieved 2014-02-03.
- ↑ "The U.S. Board on Geographic Name". U.S. Department of the Interior. Retrieved 2014-02-14.
- ↑ «بلخ | دائرةالمعارف بزرگ اسلامی | مرکز دائرةالمعارف بزرگ اسلامی». www.cgie.org.ir. دریافتشده در ۲۰۲۴-۰۲-۲۲.
- ↑ «Balkh — Afghanistan». web.archive.org. ۲۰۱۳-۰۹-۰۵. بایگانیشده از اصلی در ۵ سپتامبر ۲۰۱۳. دریافتشده در ۲۰۲۱-۱۱-۱۰.
- ↑ «Balkh — Afghanistan». web.archive.org. ۲۰۱۳-۰۹-۰۵. بایگانیشده از اصلی در ۵ سپتامبر ۲۰۱۳. دریافتشده در ۲۰۲۱-۱۱-۲۳.
- ↑ "Settled Population of Balkh province by Civil Division, Urban, Rural and Sex-2012-13" (PDF). Islamic Republic of Afghanistan, Central Statistics Organization. Archived from the original (PDF) on 4 March 2016. Retrieved 2013-09-07.
- ↑ «قسمت ولایت بلخ کتاب رفرنس».
- ↑ "Balkh Province". Program for Culture & Conflict Studies. Naval Postgraduate School. Archived from the original on May 29, 2012. Retrieved 2013-06-16.
- ↑ "Balkh". World Food Programme. Archived from the original on 2013-09-05.
- ↑ «Balkh province demographic» (به World food program).
- ↑ نسخه آرشیو شده از سایت سابق برنامه جهانی غذا
- ↑ نوری، شجاع الحق (٩ فوریه ٢۰٢١). «سالانه ۱۵۰ تُن گوشت ماهی تولید میشود». هفته نامه دهقان. دریافتشده در ٢٥ آوریل ٢۰٢١.
- ↑ صدیقی، تمیم (١٥ فوریه ٢۰٢١). «هینگ افغانستان؛ بینظیر، ارگانیک و پردرآمد». هفته نامه دهقان. دریافتشده در ٢٥ آوریل ٢۰٢١.
- ↑ «کاشت و حاصلات برنج در ۱۳۹۹ نسبت به ۱۳۹۸ حدود ۱۵ درصد بیشتر شده است». هفته نامه دهقان. ٢٩ دسامبر ٢۰٢۰. دریافتشده در ٢٥ آوریل ٢۰٢١.
- ↑ «مروری بر تولید پنبه در بلخ». هفته نامه دهقان. ۴ دلو ١٣٩٩. دریافتشده در ۶ ثور ١۴۰۰.
- 1 2 3 Archive, Civil Military Fusion Centre, https://www.cimicweb.org/AfghanistanProvincialMap/Pages/SarePul.aspx بایگانیشده در ۲۰۱۴-۰۵-۳۱ توسط Wayback Machine
- ↑ "Simorgh Alborz". Retrieved 8 July 2013.
- ↑ Mackenzie, James; Qadir Sediqi, Abdul (2018-10-07). "Afghanistan signs major mining deals in development push". reuters.com. Reuters. Retrieved 30 June 2020.
- ↑ منبع اطلاعات این بخش: کوشان، غلامحضرت، سرگذشت ملت مظلوم افغانستان در مسیر سدهٔ بیستم، افغان امریکن اسوسیسن، ۱۹۹۹، صص ۱۴۸ تا ۱۸۷.
 | ||
| شهرهای مهم خراسان |     | |
|---|---|---|
| رَبعهای خراسان | ||
| پیشینه | ||
| در تقسیمات سیاسی معاصر | ||
| زبان | ||
| هنر | ||
| مردمان خراسان برپایهٔ زبان | ||
پیوند به بیرون
[ویرایش]
- ولایت بلخ توسط دانشکده تحصیلات تکمیلی نیروی دریایی
- شخصیت ولایتی - بلخ (pdf)
- Balkh.com (صفحه رسمی ولایت بلخ)
_(14594614317).jpg)