پهلوانی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

پهلوانی آئینی است باستانی.


تاریخچه[ویرایش]

ریشه آئین پهلوانی بنا به گفته برخی به زمان اشکانیان باز می‌گردد.[۱]

اسطوره‌های پهلوانی در فرهنگ ایرانی، پهلوانان شاهنامه هستند.

پهلوانی در دوره بعد از اسلام با برخی مفاهیم اسلامی ممزوج گشت. علی فرزند ابوطالب در آئین پهلوانی بعد از اسلام معمولاً به عنوان سمبل یک پهلوان کامل مطرح می‌شود.

معنای واژه[ویرایش]

پهلوان به فرد رشید و جوانمرد گفته می‌شود.

خصوصیات پهلوان[ویرایش]

از مهمترین ویژگی‌های یک پهلوان می‌توان به موارد زیر اشاره کرد.

عیاری[ویرایش]

پهلوانی و قهرمانی[ویرایش]

در آئین پهلوانی بیش از زورمندی و جنگاوری یک مبارز خصوصیات مثبت اخلاقی او ملاک سنجش پهلوان است. یک پهلوان لزوما همیشه برنده هماورد و قهرمان نیست. بطور مثال پوریای ولی که به عنوان یک پهلوان شناخته می‌شود در یک مبارزه از حریفی تازه‌کار به انتخاب خود شکست می‌خورد چون شب پیش از مبارزه صحبت‌های مادر او را شنیده‌است که شرایط پسرش و نیازش به بردن از پوریای ولی را می‌شنود.

بسیاری قهرمانی را حتی دارای بار منفی می‌دانند.بطور مثال فریدون جنیدی در پاسخ به برخی افغان‌هایی که از احمد شاه مسعود با لقب قهرمان ملی یاد می‌کردند گفت که بهتر است به جای قهرمان که از قهر و غضب ریشه دارند بگوییم او پهلوان ملی ما بود.[۲]

منابع[ویرایش]

  1. آئین پهلوانی و آداب زورخانه‌ای
  2. سخنرانی فریدون جنیدی در مراسم اولین سالگرد جان باختن احمدشاه مسعود در تالار سیدالشهدا تهران