دره‌شهر

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
دره شهر
(درئ شر)
Darreh Shahr View to North.jpg
کشور  ایران
استان ایلام
شهرستان دره شهر
بخش مرکزی
نام(های) دیگر ماداکتو، سیمره، داراشهر
نام(های) قدیمی ماداکتو
مردم
جمعیت ۷۴۰۷۶ نفر[۱]
جغرافیای طبیعی
مساحت ۱۴۸۰
ارتفاع از سطح دریا ۱۱۵۰
آب‌وهوا
میانگین دمای سالانه ۲۰
میانگین بارش سالانه ۴۷۰
روزهای یخبندان سالانه ۴۰
اطلاعات شهری
شهردار محمدرضالرستانی
ره‌آورد برساق، ترخینه، شله٬روغن حیوانی٬خیار
پیش‌شماره تلفنی ۰۸۴۳
وبگاه شهرداری دره شهر
تابلوی خوش‌آمد به شهر
Ilam Prov DS Location.png
آتشکده چهار طاقی دره شهر
آتشکده چهار طاقی دره شهر

دَرّه‌شهر یکی از شهرهای غربی ایران و کوهپایه کبیرکوه از سلسله جبال زاگرس و مرکز شهرستان دره‌شهر است. این شهر درحاشیه رودخانه سیمره و در شرق حوزه جغرافیایی استان ایلام واقع شده است. دره شهر از شرق به استانهای لرستان و خوزستان واز غرب به شهرستان ایلام محدود است. مردمان این شهر به طورعمده با زبان های لکی و لری و بخشی از ساکنان با زبانهای عربی و کردی تکلم می‌کنند.

کبیرکوه امتدادجنوبی شهرستان را احاطه که پوشش جنگلی آن موجب تلطیف هوا و زیبایی منطقه بخصوص درفصول زمستان (اواخر فصل) و بهار شده است.[۲][۳][۴]

براساس بخشنامه وزارت کشوربه شهرداری درسال 1365 مبنی برضرورت تقسیم بندی مناطق نواحی ومحلات شهری وابلاغ دستورالعمل چگونگی انجام این طرح درسال1367 وهمچنین پیروطرح جامع شهر دره شهر به 3 منطقه اسدآباد" قلعه گل و"بخش جنوبی ونواحی" مرکزی و "بالاشهر و محلات "سرخ آباد "بهمن آباد "چال ذغال" اراضی شهری "اردوگاه "هزاردر " زالوآب(ایثارگران-جانبازان) "طالقانی" مطهری "شهیدمدنی-ماهپاره "فرهنگیان فاز1 و "فاز2 "رزمندگان-بسیجیان و "شهرک مسکن مهر تقسیم بندی شده است.این تقسیم بندی به منظورتحقق مدیریت یکپارچه شهری وبهبودکیفیت وافزایش سطح خدمات رسانی به همه قسمت های شهر انجام شده است.

تاریخ[ویرایش]

دره شهر در دوره ساسانی یکی از پایتخت‌های ایران بوده واز دوره مس سنگی سابقه سکونت و شهری داشته است. این شهر درحال حاضر به لحاظ زمین‌شناسی یکی بزرگترین ژئوپارک دنیا محسوب می‌شود و همچنین بزرگترین شهر تاریخی غرب کشوردر این منطقه واقع شده است.دره شهردومین شهر بزرگ استان بعد از شهر ایلام (به لحاظ گستره شهری) می‌باشد.[نیازمند منبع]این شهربه شهر قلعه‌های ایران نیز شهرت دارد.

دره‌شهر در زمان‌های مختلف تاریخی به علل متعدد بارها ویران و آباد گشته، از جمله عوامل مؤثر در ویرانی آن می‌توان لشکر کشی سپاهیان آشور و اعراب را نام برد. دره شهر محل شهر باستانی ماداکتو پایتخت عیلامیان بوده‌است.[نیازمند منبع] به نظر می‌رسد که این شهر اولین شهر عیلامی بوده‌است که در حمله آشور بانی پال ویران شده و در زمان حکومت هخامنشیان یا اهمیت گذشته را نداشته یا همچنان در ویرانی به سر می‌برده‌است، ولی در زمان اشکانیان دوره تجدید حیات آن بوده و در عهد ساسانیان نیز مجدداً آباد گردیده و رونق یافته‌است.
دره شهریکی از قدیمی‌ترین مناطق مسکونی در ایران می‌باشد که در گذشته با نام سیمره شناخته می‌شد و بعد از حمله مغول به ایران همیشه جزئی از لرستان بوده و تا زمان حکومت پهلوی تحت سلطه اتابکان لر بوده‌است و بعد از تصویب ایجاد استان ایلام از لرستان جدا و جزئی استان ایلام گردید.[نیازمند منبع]

در ویرانه‌های به جای مانده از این شهر در زمان ساسانیان، آثار شهرسازی که در آن دوره معمول بوده به چشم می‌خورد. سکه‌های یافت شده در خرابه‌های دره شهربه خسرو سوم و جانشینان او متعلق است. شهرکنونی دره شهر در دامنه کبیرکوه و درحاشیه شهر باستانی آن دوره خود (دوره ساسانی) و رودخانه سیمره قرار دارد، و از استعداد کشاورزی، منابع آب غنی، مراتع سبز و جنگل‌های انبوهی برخوردار است.

مناطق دیدنی[ویرایش]

  1. سد و نیروگاه سیمره
  2. تنگ بهرام چوبین وآثاربی نظیر تاریخی ارتفاعات تنگه
  3. رودخانه سیمره
  4. شهر تاریخی ماداکتو
  5. آتشکده چهار طاقی درسرخ‌آباد
  6. قلعه شیخ مکان
  7. امامزاده بابا سیف‌الدین
  8. پل تاریخی گاومیشان مربوط به دوره ساسانیان در مسیر پلدختر
  9. قلعه هاشم‌آباد
  10. ارتفاعات زیبای کبیرکوه
  11. تنگه ماژین
  12. قلعه زینل در چمکلان
  13. آبشار هفت آسیاب کبیر کوه
  14. تپه‌های باستانی شهرستان دره شهر
  15. سراب کبیرکوه
  16. پشته فرهادآباد
  17. پارک تفریحی توریستی وگردشگری سراب
  18. پارک تفریحی ارم در ارمو
  19. آبشارماربره درارمو
  20. قلعه سه کسان
  21. موزه تاریخی دره شهر
  22. قلعه گل
  23. قلعه هزاردر
  24. عمارت حاج علی
  25. قلعه تسمه

منابع[ویرایش]

  1. پورتال شهرداری دره شهر
  2. ۲٫۰ ۲٫۱ «شهرشناسی غرب ایران» در سایت تخصصی مردم‌شناسی «انسان و فرهنگ»
  3. «LORI DIALECTS»(انگلیسی)‎. iranica. بازبینی‌شده در ۱۲ فوریه ۲۰۱۳. 
  4. «LORI LANGUAGE ii. Sociolinguistic Status of Lori»(انگلیسی)‎. Iranica. بازبینی‌شده در ۲ فوریه ۲۰۱۳.