انشان

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

مختصات: ۳۰°۰۰′۴۲″ شمالی ۵۲°۲۴′۲۸″ شرقی / ۳۰.۰۱۱۶۷° شمالی ۵۲.۴۰۷۷۸° شرقی / 30.01167; 52.40778

منطقه ایلامی‌ها

اَنشان یا انزان نام بخش مهمی از حوزهٔ تمدن عیلام شمال شرقی استان خوزستان و همچنین نام مرکز آن بوده‌است. نام این شهر اولین بار در متن‌های سومری و اکدی مربوط به هزاره سوم پیش از میلاد آمده‌است. از حدود هزاره دوم پیش از میلاد پادشاهان عیلامی خود را "شاه انشان و شوش" می‌نامیده‌اند. در قرن هفتم پیش از میلاد این شهر به دست [کورش بزرگ] افتاد در سنگ‌نبشته‌ها، از پدر و نیاکان خود (کمبوجیه اول، کورش اول وچیش‌پیش) به عنوان شاه انشان یاد می‌کند.[۱]

با یافتن پاره‌آجرهایی با خط میخی عیلامی در این جایگاه این گمان تقویت شد. این نوشته‌ها که به نام یک شاه عیلامی در هزارهٔ دوم پیش از میلاد است از هدایای او به معبد انشان نام می‌برد. با توجه به این یافته‌ها، این نظریه وجود دارد که شایدمنطقه انشان شمال غربی استان فارس را در بر بگیرد. همچنین با توجه به اینکه شهرستان (ایذه) در شمال شرقی (استان خوزستان)یکی از بزرگترین موزه‌های سنگی عیلامی ایران و جهان می‌باشد و باتوجه به وجود نام (چیش پیش)و نام نیاکان (کوروش بزرگ) و نزدیکی منطقه به (شوش)و همچنینی وجود کتیبه های قابل اثبات و نزدیکی نام (انشان)به نام (آنزان)و (ایدید)این گمان بسیار قوی در مورد انشان بودن این شهر وجود دارد. همچنین با توجه به گفته‌های یاقوت حموی در معجم البلدان و یافته‌های ویل دورانت، منطقه (انشان) یا(آنزان) منطقه (ایذه) در شمال شرقی (خوزستان) را در بر می‌گیرد. [۱]

منابع[ویرایش]