ولسوالی بهارک

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
ولسوالی بهارک
تصویری از ولسوالی بهارک
اطلاعات کلی
کشور : افغانستان Flag of Afghanistan.svg
ولایت : بدخشان (افغانستان)
مرکز : شهربهارک
نام‌های پیشین: بهارستان
سال ولسوالی شدن : ۱۳۶۶
مردم
جمعیت ۵۱۰۰۰
زبان‌های گفتاری: فارسی دری وازتکی
مذهب: مسلمان سنی
جغرافیای طبیعی
مساحت: ۳۷۰ کیلومتر مربع


بهارک (بهارستان) یکی از واحد‌های اداری (علاقه داری) باستانی، بزرگ و مرکزی ولایت بدخشان می‌باشد بطرف جنوب شرق شهر فیض آباد مرکزولایت به فاصله ۴۲ کیلومترموقیعیت داشته که متصل است ازطرف شمال باولسوالیهای شهدا وارغنج خواه، جنوب ولسوالی جرم، شرق ولسوالی وردوج وشهدا وغرب ولسوالی ارغنج خواه وخاش این ولسوالی یکی ازواحدهای اداری سابقه بدخشان بوده جمعیت این ناحیه نزدیک به (۵۱۰۰۰) نفرومساحت آن (۳۷۰) کیلومترمربع برآورد شده است که در(۷۶) قریه زنده گی مینمایند ومرکزآن شهربهارستان میباشد تاریخچه بسیارطولانی داشته که ازلحاظ ترانزیتی یکی از شاه راههای بسیارمهم راه ابریشم و فعلاً اکمال کننده مواد غدائی چندین ولسوالی هم جوار خود میباشد که می‌ توان این ولسوالی زیبا را از لحاظ موقعیت جغرافیای، فرهنگی واقتصادی مورد توجه قرار داد. این ولسوالی ًباسه دریای خروشان که یکی آن ازدره ولسوالی شهدا، دیگری آن از دره وردوج ودریای دیگری که درحقیقت دیوارطبیعی به حساب می‌ آید که از ولسوالی همجوار خود موسوع به ولسوالی جرم سرازیر شده که در ناحیه "شش پل" این ولسوالی باهم یکجا میگردند، احاطه شده است.

دوم توسط کوه‌های سربه فلک محوطه شده‌است، که حدود اربعه این ولسوالی از شمال با ولسوالی ارغنجخواه، از جنوب باولسوالی جرم ولسوالی وردوج، از غرب با ولسوالی خاش از شرق با ولسوالی شهدا و شیوه که یکی از تفرج گاه و چراگاه عمومی تمام سمت شمال به حساب می‌رود احاطه شده است.

از نگاه فرهنگی مهد پرورش علما، شعرا و روحانیون پیر و جوان می‌باشد. جمعیت این ولسوالی طبق آمار به 45،000 نفر میرسد که مردم آن عمده تاً تاجک تبار بوده و به زبان فارسی تکلم میکنند. درین ولسوالی اقلیتی از ازبکها نیز زندگی میکنند که به نسبت داشتن روابط خانوادگی عمیق با تاجکها، تفکیک شده نمیتوانند. ازانجائیکه شماری از شهروندان این ولسوالی از سایر ولسوالیهای بدخشان و مرکز ولایت، فیض آباد، درین ولسوالی مسکن گزیده اند، لهجه های متفاوت و اصطلاحات متفاوت دران مشاهد میگردد که حتی در دانشگاه‌های افغانستان روی اصطلاحات و واژه های محلی این سرزمین تحقیق و بررسی صورت می‌گیرد.

از نگاه اقتصادی مردم این ولسوالی دارای اقتصاد متفاوت بوده وبیشتر مردم این ولسوالی زندگی خود را از طریق کشاورزی و دامداری، تجارتهای کوچک، هتل داری وغیره تمویل می‌کنند. این ولسوالی ازلحاظ آب و هوا برای زرع هرنوع گیاهان غذائی و پزشکی مناسب بوده و سیب شرین آن که نوع منحصر به فرد سیب رخش است، در تمام افغانستان مشهور بوده، اما به نسبت نازکی و تقاضای زیاد آن، به بازارهای همجوار نمیرسد. خربوزه، هنداونه، توت، زردالو، انار و انگور آن نیز از شهرت خوبی برخوردار است.

دهستان‌ها[ویرایش]

- شولبو، اوشکان ، بی بی کان ، حاتم بیک ، خوش دریو ، خیرآباد ، دشت فراخ ، دشت فرهادبالا ، دشتک ، ده بالا ، ده ته ، دوآب ، دوآبگی ، دوپل ، رباط ، زردیوی ها ، زیورنج ، ساخا ، سرتل مستنگ ، سرتل کلان ، سرحوض ، سرشهر ، سری پل یردار ، شش پل ، غوزمرغ بالا ، غوزمرغ پایان ، فته ، فرمراغ ، قول دشت ، مدرسه ربابی ، مرگزولسوالی ، مزار ، مسجید ربابی ، نوآباد دشت فراق ، نوآباد خیرآباد ، نوآباد کوه دراز ، وجین ها ، ولار ، پاین شهر، پوسشتان ، چپچی یرداد ، چپچی مغزار ، چپک شارک ، کویک ،کورخور، کوه حصار، کوه درازبالا ، کوه درازپایان ، یردار ، پسی راه ، دشتک، دشت باریک ، پسی راه ، کوچه حصار، مسجیداتفاق ، سری بند، آب خره ، سری پل یردار ، دشت آوچ ، بنی جر ، دشت فرهادپائین ، سری کنده فرمراغ ، کفترخانه ، سری مرزه ، باغ ذخیره ، توغک