عربی خراسانی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
عربی خراسانی -العربیة الخراسانیة  
Arabs in Chorasan.png
 
تلفظ: [Al Arabia Xorassani]
گویشگاه‌ها: خراسان بزرگ
شمار گویشوران:
خانواده: آفریقایی-آسیایی
عربی خراسانی -العربیة الخراسانیة
کد زبان
ISO 639-1: هیچ
ISO 639-2:
ISO 639-3:

عربی خراسانی (به عربی: العربية الخراسانية) گویشی از زبان عربی است که در بین اهالی عرب زبان بومی خراسان تکلم می‌شود.

عرب‌های منطقهٔ خراسان در ایران از بازماندگان عرب‌هایی هستند که در قرون اولیه اسلامی و بخصوص در سال (۱۵۰ ه. ق) به خراسان وارد شدند. گویش آنها نیز با وجود تأثیر فراوان زبان فارسی تاکنون اصالت خود را حفظ کرده و واژگان اصیل فراوانی در آن یافت می‌شود و اکثریت مردم این منطقه در حال حاضر به زبان عربی با گویشی خاص تکلم می‌کنند.[۱]

منطقهٔ عرب خانه در جنوب خراسان از مهمترین مراکزی است که تاکنون اصالت زبان و گویش عربی در آن برجای مانده است. زبان عربی، زبان غالب در این ناحیه به شمار می‌آید. از ویژگی‌های آن وجود نمونه‌هایی فراوان از واژگان اصیل عربی در این گویش است.[۲]

نمونه واژگان در گویش عربی خراسان[ویرایش]

گویش عربی خراسان عربی فصیح فارسی
اِحنَ نحن ما (ضمیر)
وِن /وین این کجا
گُعَد قَعَدَ نشست
گام قَامَ برخاست
مُطَر مَطَر باران
حِلَف حَلَفَ سوگند خورد
وُجَفَ) وَقَفَ ایستاد
غِدَ غَدا، غُدوّاً رفت

[نیازمند منبع]

منابع[ویرایش]

  1. اسماعیل جانی [۱]. بررسی گویش عربی جنوب خراسان. . مجله تخصصی دانشکده زبان و ادبیات دانشگاه فردوسی مشهد، ش. چهارم (زمستان 1387). 
  2. یوسف آموزگار. تاریخچه مختصر اعراب جنوب خراسان (منطقهٔ عرب خانه). . مجله پژوهشنامه فرهنگ و ادب [۲].