ولسوالی کجران

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
کجران
ولسوالی
کجران در افغانستان قرار گرفته‌است
کجران
کجران
موقعیت[۱]
مختصات: ۳۳°۱۲′۳۶″ شمالی ۶۵°۳۷′۱۲″ شرقی / ۳۳.۲۱۰۰۰°شمالی ۶۵.۶۲۰۰۰°شرقی / 33.21000; 65.62000
کشور  افغانستان
ولایت دایکندی
مساحت
 • کل ۱٬۸۸۶ کیلومتر مربع (۷۳۰ مایل مربع)
جمعیت (۲۰۰۴)
 • جمعیت ۲۶٬۲۵۹

کجران یکی از ولسوالیهای ولایت دایکندی در مرکز جغرافیایی افغانستان است[۲] که قبلاً به دو بخش کجران خاص-کجران مرکزی-(کجران فعلی) و کجران عام (کیتی فعلی) تقسیم می‌شد؛ که کجران عام از کجران خاص جداشده و خود یک ولسوالی مستقل با نام کیتی تشکیل داد. کجران فعلی همان کجران مرکزی یا کجران خاص سابق می‌باشد.

مردم[ویرایش]

جمعیت کجران در سال ۲۰۰۴ (میلادی) تقریباً ۲۶٬۲۵۹ نفر اعلام شد. اکثریت مردم کجران از قوم بلوچ هستند که در بین خود به چند گروه تقسیم می‌شوند؛ همچنان اقوام هزاره و پشتون نیز در این ولسوالی ساکن هستند. بلوچ‌های کجران که بالاتفاق پیرو مذهب شیعه دوازده امامی هستند، مشهور به پایبند بودن به عهد و پیمان و شکست ناپذیری هستند. مردم این دیار به زبان فارسی دری و گویش هزارگی تکلم می‌کنند و به پشتو هم مسلط هستند. تعداد زیادی از مردم کجران سال‌های گذشته به ترکستان و مزار شریف و شولگره مهاجرت کردند که تعدادشان از مردم ساکن کجران هم بیشتر شده‌است. تعداد زیادی از مردم کجران هم به ایران مهاجرت کردند که در تهران، کرج، قم و سمنان ساکن هستند و تراکم اصلی آنها در شهرستان پاکدشت (مامازند) و ورامین از توابع تهران است.

حدود اربعه[ویرایش]

ولسوالی کجران در قسمت غرب نیلی قرار گرفته از لحاظ موقعیت جغرافیای حاصل خیزترین مناطق هزاره جات به‌شمار می اَید. این ولسوالی از قسمت غربی متصل است به ولسوالی باغران، ارزگان و چار چینه. از سمت جنوب متصل است به ولسوالی ارزگان ولسوالی چار چینه. از قسمت شرقی متصل است با مرز ولسوالی گیزاب ولایت ارز گان. از طرف شمال متصل است به ولسوالی باغران ولایت هلمند و ولسوالی کیتی.

منابع طبیعی در ولسوالی کجران[ویرایش]

ولسوالی کجران به نسبت آب و هوایی مناسب و خاک مطلوب، دارای درختان مثمر از قبیل انگور، انار، سیب، توت، انجیر، شفتالو، نارنج، مالته، گیلاس، زرد اَلو، چکه، آلبالو می‌باشد. پیداوار این ولسوالی بیشتر: شالی، گندم، زیره، جواری، لوبیا، ماش سیاه، ماش سبز، کنجید، باقلی، خربزه، هندوان و انواع سبزیجات می‌باشد، در ولسوالی کجران از چهار فصل سال در سه فصل آن کشت و زراعت می‌شود.

آثار فرهنگی[ویرایش]

در ولسوالی کجران سه زیارت تاریخی است بنام‌های زیارت ماهیگان، شاه الماس و زیارت کاینات که مردم همیشه به خاطر زیارت به آن جا می‌رود. دو برج کهنه و تاریخی نیز در ولسوالی کجران وجود دارد که یکی شان در ناوی رود کجران منطقه لختوغی و یکی در مرکز ولسوالی کجران می‌باشد.

معادن[ویرایش]

در کوه‌های ولسوالی کجران معدن زمرد، سرب و لعل پیازی موجود است. رود کجران که دارای آب سرشار و فراوان می‌باشد قریه‌هایی که برای مزرعه از اَن استفاده می‌کند قرار ذیل است: قریه جوی غلامان، جوی ولی عصر، برگیر، هفتاد نفر، خمی توت، رشک، سنگ شهرک، لنده بیدک، کورک، بیدک، شگاتک، کرک توغی، دهن خجو، پانه جوی، باغبان، قاسم اَباد، سرخ سرک، لختوغی، ناسو، زرد گلان، کندوها و غیره که در اطراف مسیر این رود خانه قرار داشته، و این رود در رشد اقتصادی مردم تأثیر بسزای دارد. رود مذکور بسیار آب فراوان دارد اما به دلیل نبود امکانات و ضعف اقتصادی مردم به طور درست از آن استفاده صورت نمی‌گیرد.

فرهنگ و آداب و رسوم[ویرایش]

فرهنگ مردم ولسوالی کجران با ولسوالی‌های دیگر ولایت دایکندی متفاوت است، مردانشان علاقه‌مند به گذاشتن ریش، بستن دستار (لنگی) و زنانشان حجاب کامل را حفظ می‌کنند.

در طول سالهای انقلاب و ۱۳ سال که از عمر دولت جدید می‌گذرد چندین بار مورد حملات و تهاجم دشمن (گروه طالبان) قرار گرفته ولی همیشه مردم شجاع و دلیر ولسوالی کجران توانسته که دشمن را از پای درآورد و شکست دهند، در مقابل دشمن مقاوم بوده و از خود دفاع نمودند و شهدای فراوانی تقدیم کردند؛ و در زمان عبدالرحمان یکی از سنگرهای اصلی تشیع بوده‌است.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. "District Names". National Democratic Institute. Retrieved 12 May 2015. 
  2. «GeoHack - ولسوالی کجران». بازبینی‌شده در 2017-09-03.