ولسوالی کجران

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
کجران (Kajran -Kijran)
اطلاعات کلی
کشور : افغانستان Flag of Afghanistan.svg
ولایت : دایکندی
مرکز : کجران (Kajran)
نام‌های پیشین: کجران خاص (کجران مرکزی)
سال ولسوالی شدن : با سابقه
مردم
جمعیت ۲۶۰۰۰ نفر نفوس (با بخش‌های اطراف)
رشد جمعیت : روبه رشد
تراکم جمعیت: متوسط
نفر بر کیلومتر مربع
زبان‌های گفتاری: فارسی و پشتو
مذهب: مسلمان (شیعه)
جغرافیای طبیعی
مساحت: ۱۶۱۰ کیلومتر مربع
آب‌وهوا
میانگین دمای سالانه: متغیر (دارای آب و هوای گرم سیر)
بارش سالانه : کم باران
داده‌های دیگر
پیش‌شماره تلفنی : 020
وب‌گاه : به صورت مستقل ندارد.
شهرها
کجران


کجران یکی از ولسوالیهای ولایت دایکندی در مرکز جغرافیایی افغانستان است؛ که قبلا به دو بخش کجران خاص-کجران مرکزی-(کجران فعلی) و کجران عام (کیتی فعلی) تقسیم می‌شد؛ که کجران عام از کجران خاص جداشده و خود یک ولسوالی مستقل با نام کیتی تشکیل داد. کجران فعلی همان کجران مرکزی یا کجران خاص سابق می‌باشد. جمعیت کجران در سال ۲۰۰۶ تقریبا ۲۶۰۰۰ نفر اعلام شد. کجرانی‌ها بیشتر از قوم بلوچ هستند و در بین خود به چند گروه تقسیم می‌شوند. پشتونهاوهزاره‌ها هم دراین والسوالی ساکن هستند. بلوچ‌های کجران که بالاتفاق پیرو مذهب شیعه دوازده امامی هستند،مشهور به پایبند بودن به عهد و پیمان و شکست ناپذیری هستند. مردم این دیار به زبان فارسی دری تکلم می‌کنند و به پشتو هم مسلط هستند. تعداد زیادی از مردم کجران سالهای گذشته به ترکستان و مزار شریف مهاجرت کردند که تعدادشان از مردم ساکن کجران هم بیشتر شده است. تعداد زیادی از کجرانی‌ها هم به ایران مهاجرت کردند که در تهران، کرج، قم و سمنان ساکن هستند و تراکم اصلی آنها در شهرستان پاکدشت (مامازند) و ورامین از توابع تهران است.

حدود اربعه:

ولسوالی کجران در قسمت غرب نیلی قرار گرفته از لحاظ موقعیت جغرافیای حاصل خیز ترین مناطق هزاره جات به شمار می اَید.

از قسمت غربی متصل است به ولسوالی باغران، ارزگان و چار چینه. از سمت جنوب متصل است به ولسوالی ارزگان ولسوالی چار چینه. از قسمت شرقی متصل است با مرز ولسوالی گیزاب ولایت ارز گان. واز طرف شمال متصل است به ولسوالی باغران ولایت هلمند و ولسوالی کیتی.

منابع طبیعی، جنگلات و نباتات موجود در ولسوالی کجران: ولسوالی کجران به نسبت آب و هوایی مناسب و خاک مطلوب، دارای درختان مثمر از قبیل انگور، انار، سیب، توت، انجیر، شفتالو، نارنج، مالته، گیلاس، زرد اَلو، چکه، آلبالو می باشد. پیداوار این ولسوالی بیشتر: شالی، گندم، زیره، جواری، لوبیا، ماش سیاه، ماش سبز، کنجید، باقلی، خربزه،هندوانه،طالبی و انواع سبزیجات می باشد، در ولسوالی کجران از چهار فصل سال در سه فصل آن کشت و زراعت می شود.

اَثار فرهنگی: در ولسوالی کجران سه زیارت تاریخی است بنام های زیارت ماهیگان، شاه الماس و زیارت کاینات که مردم همیشه به خاطر زیارت به آن جا می رود. دو برج کهنه و تاریخی نیز در ولسوالی کجران وجود دارد که یکی شان در ناوی رود کجران منطقه لختوغی و یکی در مرکز ولسوالی کجران می باشد.

معادن:

در کوه های ولسوالی کجران معدن زمرد، سرب و لعل پیازی موجود است.

رود کجران که دارای آب سرشار و فراوان می باشد قریه هایی که برای مزرعه از اَن استفاده می کند قرار ذیل است: قریه جوی غلامان، جوی ولی عصر، برگیر، هفتاد نفر، خمی توت، رشک، سنگ شهرک، لنده بیدک، کورک، بیدک، شگاتک، کرک توغی، دهن خجو، پانه جوی، باغبان، قاسم اَباد، سرخ سرک، لختوغی، ناسو، زرد گلان، کندوها و غیره که در اطراف مسیر این رود خانه قرار داشته، و این رود در رشد اقتصادی مردم تاثیر بسزای دارد. رود مذکور بسیار آب فراوان دارد اما به دلیل نبود امکانات و ضعف اقتصادی مردم به طور درست از آن استفاده صورت نمی گیرد.

فرهنگ و آداب و رسوم: عنعنات مردم ولسوالی کجران با ولسوالی های دیگر ولایت دایکندی متفاوت است، مردانشان علاقه مند به گذاشتن ریش، بستن دستار ( لنگی ) وزنانشان حجاب کامل را حفظ می کنند.

در طول انقلاب و 13 سال که از عمر دولت می گذرد چندین بار مورد حملات و تهاجم دشمن ( گروه طالبان) قرار گرفته ولی همیشه مردم شجاع و دلیر ولسوالی کجران توانسته که دشمن را از پای درآورد و شکست دهند، در مقابل دشمن مقاوم بوده و از خود دفاع نمودند. و در زمان عبدالرحمان خان یکی از سنگر اصلی تشیع بوده است .


تهیه و تنظیم :محمدحسین اخلاقی


منابع: