ولسوالی شولگره

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
شولگره

بوینه‌قره
نمایی از ولسوالی شولگره
نمایی از ولسوالی شولگره
شولگره در افغانستان واقع شده
شولگره
شولگره
موقعیت[۱]
مختصات: ۳۶°۱۸′۰۰″ شمالی ۶۶°۵۱′۳۶″ شرقی / ۳۶٫۳۰۰۰۰°شمالی ۶۶٫۸۶۰۰۰°شرقی / 36.30000; 66.86000
کشور افغانستان
ولایتبلخ
جمعیت
 (2012)
 • کل۱۱۰٬۶۰۰

شولگره یکی از ولسوالی‌های ولایت بلخ در جنوب خاوری افغانستان است[۲] که جمعیت نزدیک به ۱۱۰٬۶۰۰ نفر دارد و متشکل از اقوام مختلف ازبیک ها و هزاره ها و تاجک اقلیت پشتون.

نام[ویرایش]

در زمان امان‌الله‌شاه یکی از افراد او به نام وزیر محمدگل مهمند نایب‌الحکومهٔ ولایت بلخ شد. وی سیاست پشتون‌سازی را در این ولایت پیشه کرد و نام بسیاری از مناطق ولایت بلخ را تغییر داد. محمدگل مهمند نام این ولسوالی را از بوینه‌قره به شولگره تغییر داد.[۳]

تاریخ[ویرایش]

بقایای یک شهر باستانی مربوط به دورۀ هخامنشی در ولسوالی شولگرۀ ولایت باستانی بلخ در سال ۱۳۸۷ خورشیدی کشف و شناسایی شده‌است. به باور کارشناسان و باستان‌شناسان، قدمت این شهر به ۲٬۵۰۰ سال می‌رسد و مربوط به عصر هخامنشیان است.

کار تحقیقات آن توسط باستان‌شناسان افغانستان و فرانسه صورت گرفته‌است و از تحقیقات آن‌ها چنین استنباط می‌شود که کهن‌ترین آتشکده در حاشیۀ رود بلخ در نزدیکی چشمۀ شفای شولگرۀ این ولایت در آن عصر ساخته شده باشد و بقایای این شهر و قدیمی‌ترین آتشکدۀ زرتشتی در دامنۀ شمالی و جنوبی کوه مقابل پل پیکان ولسوالی شولگره بلخ کشف شده‌است. این شهر با دیواری به درازای چندین کیلومتر و پهنای ۱۳ متر محصور می‌باشد و بخش جنوبی شامل قلعهٔ نظامی است. چنین به نظر می‌رسد که قسمت پایین دیوار از سنگ و بالای آن از خشت خام ساخته شده که درازا و پهنای هر خشت ۴۰سانتی‌متر و ضخامت آن ۱۰سانتی‌متر می‌باشد. ساختمان آتشکده در بخش مسکونی شهر از سنگ ساخته شد و قسمت بالای آن اختصاص به افروختن آتش دارد. هخامنشیان در سال ۵۵۰ تا ۳۳۰ پیش از میلاد مسیح در ایرانشهر باستان حکومت کردند. این منطقه در قدیم به نام‌های بوینه‌قره و جمشیدشهر یاد می‌شد.

سرشناسان[ویرایش]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. "District Names". National Democratic Institute. Archived from the original on 29 January 2016. Retrieved 6 August 2015.
  2. «GeoHack - ولسوالی شولگره». دریافت‌شده در ۲۰۱۷-۰۹-۰۴.
  3. منبع اطلاعات این بخش: کوشان، غلام‌حضرت، سرگذشت ملت مظلوم افغانستان در مسیر سدهٔ بیستم، افغان امریکن اسوسیسن، ۱۹۹۹، صص ۱۴۸ تا ۱۸۷.